Ferdinand von Bauer
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1841-1893 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
7. Korpus w Temeszewarze |
| Stanowiska |
Dowódca Korpusu |
| Odznaczenia | |
Ferdinand von Bauer (ur. 7 marca 1825 we Lwowie, zm. 26 lipca 1893 w Wiedniu)[1] – oficer Armii Austro-Węgier w stopniu feldzeugmeistra, w latach 1888-1893 minister wojny Austro-Węgier.

Życiorys
W 1841 roku ukończył Akademię Inżynieryjną w Wiedniu i rozpoczął służbę w korpusie inżynieryjnym Armii Austro-Węgier. W 1848 roku w trakcie Wiosny Ludów uczestniczył w bombardowaniu Lwowa oraz w pacyfikacji Węgier wraz z armią rosyjską[1]. W 1850 roku kapitan (niem. Hauptmann) Bauer został przydzielony do 31. Pułku Piechoty[2], a po awansie na stopień majora w 1854 roku przeniesiony został do 48. Pułku Piechoty[3]. Wraz z tą jednostką wziął udział w walkach we Włoszech w trakcie wojny austriacko-piemonckiej w 1859 roku. Uczestniczył w krwawej bitwie pod Solferino i za bohaterstwo podczas walk otrzymał Krzyż Zasługi Wojskowej[4]. W 1860 roku awansowany na podpułkownika (niem. Oberstleutnant) i przeniesiony do 60. Pułku Piechoty. Już w następnym roku powrócił do 48. Pułku i został jego dowódcą[5]. Podczas wojny prusko-austriackiej walczył w bitwie pod Custozą. Podczas starcia dowodzona przez niego jednostka skutecznie odparła włoskie ataki i chiała przejśc do kontrataku jednak uniemożliwiła jej to decyzja dowodzącego w bitwie arcyksięcia Albrechta Fryderyka, który rozkazał podległym mu oddziałom przegrupowanie[4]. W 1868 roku został awansowany na stopień generała majora (niem. Generalmajor) oraz objął dowództwo nad 17. Dywizją Piechoty w Temeszewarze[6]. Będąc na stanowisku dowódcy brygady w Innsbrucku odpowiadał za przygotowania manewrów w garnizonie w Bruck an der Leitha w 1873 roku, na których Armia Austro-Węgierska ćwiczyła nowy styl walki piechoty. W następnym roku został awansowany na stopień marszałka polnego porucznika (niem. Feldmarschalleutnant) i został dowódcą centralnego kursu strzeleckiego w Wiedniu[7]. W 1879 roku objął dowództwo nad 7. Korpusem w Hermannstadt i na tym stanowisko został awansowany do stopnia generała artylerii (niem. Feldzeugmeister) w listopadzie 1881 roku[8]. Następnie, w 1883 roku, został mianowany komendantem 2. Korpusu w Wiedniu[1]. Pełnił tę funkcję do 1888 roku kiedy został ministrem wojny Austro-Węgier. W trakcie jego kadencji na tym stanowisku Armia Austro-Węgier przeszła znaczącą reorganizację. Utworzono między innymi nowy Korpus w Galicji oraz stanowisko Generalnego Inspektora Piechoty. Uzupełniono również stan osobowy 81 batalionów piechoty, tak aby był zgodny z założeniami pokojowej reorganizacji armii. Z jego inicjatywy powstały trzy nowe dywizje kawalerii oraz pięć nowych dywizji artylerii. Przeprowadzono również modernizację wyposażenia armii wprowadzając do użytku pierwsze karabiny powtarzalne Mannlicher[4]. Zmarł w 1893 roku po krótkiej chorobie. Od 1883 roku był szefem 84. Pułku Piechoty[9].
Odznaczenia
Odznaczenia von Bauera to między innymi[9]:
- Krzyż Wielki Orderu Leopolda
- Kawaler Orderu Korony Żelaznej I klasy
- Kawaler Orderu Leopolda z dekoracją wojenną
- Krzyż Zasługi Wojskowej z dekoracją wojenną
- Medal Zasługi Wojskowej na czerwonej wstędze
- Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego w brylantach (Prusy)
- Order Królewski Korony I klasy (Prusy)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wojskowej (Bawaria)
- Krzyż Wielki Orderu Alberta ze złotą gwiazdą (Saksonia)
- Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Miecza (Szwecja)
- Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Rumunii (Rumunia)
- Order Krzyża Takowy I klasy (Serbia)
- Order Lwa i Słońca I klasy (Persja)
- Wielka Wstęga Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia)
- Krzyż Wielki Orderu Daniły I (Czarnogóra)
Przypisy
- ↑ a b c ÖBL 1954 ↓, s. 55.
- ↑ Militärschematismus des österreichischen Kaiserthums (Wien, 1852). library.hungaricana.hu. s. 257. [dostęp 2025-05-06]. (niem.).
- ↑ Militärschematismus des österreichischen Kaiserthumes (Wien, 1855). library.hungaricana.hu. s. 334. [dostęp 2025-05-06]. (niem.).
- ↑ a b c Criste 1902 ↓, s. 237-139.
- ↑ Militärschematismus des österreichischen Kaiserthumes für 1861-1862. library.hungaricana.hu. s. 228. [dostęp 2025-05-06]. (niem.).
- ↑ Kais. Königl. Militär-Schematismus 1869-1870. library.hungaricana.hu. [dostęp 2025-05-06]. (niem.).
- ↑ Kais. Königl. Militär-Schematismus 1876. library.hungaricana.hu. s. 108. [dostęp 2025-05-06]. (niem.).
- ↑ Kais. Königl. Militär-Schematismus 1882. library.hungaricana.hu. s. 114. [dostęp 2025-05-06]. (niem.).
- ↑ a b Staatshandbuch 1893 ↓, s. 218.
Bibliografia
- Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950 (ÖBL). Band 1, Wiedeń: Österreichischen Akademie der Wissenschaften, 1954 (niem.).
- Oskar Criste: Allgemeine Deutsche Biografie 46. 1902. (niem.).
- Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1893, Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1893 (niem.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.