Ferdinand von Dannenberg

Ferdinand von Dannenberg
General der Infanterie General der Infanterie
Data i miejsce urodzenia

14 grudnia 1818
Wessin

Data i miejsce śmierci

30 sierpnia 1893
Berlin

Przebieg służby
Lata służby

1836–1887

Siły zbrojne

Armia Cesarstwa Niemieckiego

Jednostki

2. Pułk Grenadierów Gwardii

Stanowiska

Dowódca II Korpusu Armijnego

Główne wojny i bitwy

Wiosna ludów
I wojna o Szlezwik
Wojna duńska
Wojna prusko-austriacka
Wojna francusko-pruska

Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Order „Pour le Mérite” Order Orła Czerwonego z Mieczami na Wojennej Wstędze (Prusy) Order Królewski Korony (Prusy) Krzyż Żelazny (1813) I Klasy Krzyż Żelazny (1813) II Klasy Order Lwa Zeryngeńskiego (Badenia) Order Lwa Zeryngeńskiego (Badenia) Order Zasługi św. Michała (Bawaria) Order Korony Wendyjskiej (Meklemburgia) Krzyż Zasługi Wojskowej (Meklemburgia-Schwerin) Order Alberta (Saksonia) Order Ernestyński (Saksonia) Komandor Orderu Korony Wirtemberskiej Order Korony Żelaznej I klasy (Austro-Węgry) Krzyż Wielki Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Komandor 1. klasy Orderu Miecza (Szwecja)

Ferdinand Franz Karl Wilhelm von Dannenberg (ur. 14 grudnia 1818 w Wessin, zm. 30 sierpnia 1893 w Berlinie)[1]generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny francusko-pruskiej, generał-głównodowodzący II Korpusem Armijnym z dowództwem w Szczecinie.

Życiorys

W 1836 roku podporucznik (niem. Secondelieutenant) von Dannenberg rozpoczął służbę wojskową w Pułku Grenadierów Cesarza Franciszka I[2]. Dopiero dwa lata później został etatowym oficerem tego pułku[3]. W latach 1842–1848 pełnił funkcję adiutanta 2. Batalionu[4]. W trakcie rewolucji marcowej 1848 roku wziął udział w starciach na ulicach Berlina, a po zakończeniu walk awansował na porucznika (niem. Premierlieutenant). W 1849 roku został dowódcą kompanii w 2. Pułku Landwehry Gwardii i na jej czele uczestniczył w I wojnie o Szlezwik. W następnym roku, jako adiutant w dowództwie zmobilizowanej 3. Dywizji Piechoty Gwardii, wziął udział w tłumieniu rozruchów w Wielkim Księstwie Badenii[1].

W 1851 roku został adiutantem w dowództwie 2. Brygady Landwehry Gwardii[5], a rok później objął identyczne stanowisko w dowództwie generalnym Korpusu Gwardii, awansując przy tym na kapitana (niem. Hauptmann)[6]. W 1858 roku powrócił do służby liniowej i został dowódcą kompani w Pułku Grenadierów Cesarza Aleksandra[7], ale już w następnym roku, wraz z awansem na majora, znalazł się w sztabie VI Korpusu Armijnego[8]. Pod koniec 1860 roku powrócił do sztabu Korpusu Gwardii[9]. Służył w nim do 1864 roku, kiedy już jako podpułkownik (niem. Oberstlieutenant), objął dowództwo nad Batalionem Fizylierów w Pułku Grenadierów Cesarza Aleksandra[10]. Wraz z batalionem wysłany na front wojny duńskiej. Po zakończeniu walk ponownie znalazł się w sztabie Korpusu Gwardii, obejmując stanowisko pełniącego obowiązki jego szefa[5].

Przed wybuchem wojny prusko-austriackiej mianowany pełnoprawnym szefem sztabu Korpusu Gwardii. U boku gen. Augusta Wirtemberskiego, jego bezpośredniego przełożonego, von Dannenberg wziął udział między innymi w bitwie pod Sadową, za co otrzymał Order Pour le Mérite[1]. Jeszcze w trakcie trwania kampanii przeciwko Austriakom awansował na pułkownika (niem. Oberst)[11]. Podczas wojny prusko-francuskiej także przewodził sztabowi Korpusu Gwardii. Szlak bojowy tego korpusu obejmował bitwy pod Gravelotte, Beaumont oraz bitwa pod Sedanem, a także oblężenie Paryża[1]. Tuż po rozpoczęciu wojny awansował na generała majora (niem. Generalmajor)[5].

W 1871 roku został dowódcą 4. Brygady Piechoty Gwardii[12]. W 1874 roku przez kilka miesięcy pełnił obowiązki dowódcy 14. Dywizji, ale jeszcze w tym samym roku otrzymał pod swoje rozkazy 1. Brygady Piechoty Gwardii oraz stanowisko pełniącego obowiązki komendanta Poczdamu[13]. Wraz z awansem na generała porucznika (niem. Generallieutenant) w 1875 roku stanął na czele 2. Dywizji Piechoty Gwardii[14]. Dowódcą dywizji pozostawał do 1881 roku, kiedy mianowano go generałem-głównodowodzącym II Korpusem Armijnym z dowództwem w Szczecinie[15]. W 1884 roku otrzymał stopień generała piechoty (niem. General der Infanterie)[16]. Postępujące pogarszanie się wzroku zmusiło go do rezygnacji ze służby wojskowej i przejście w stan spoczynku w 1887 roku[17]. Z tej okazji cesarz Wilhelm I uhonorował go wpisem na listę oficerów 2. Pułku Grenadierów Gwardii Cesarza Franciszka[18].

Odznaczenia

Odznaczenia gen. von Dannenberga to między innymi[18]:

Przypisy

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya