Fermbet

Fermbet – polski system konstrukcyjno-montażowy[1] żelbetowych budynków inwentarskich stosowany w latach 70. i 80. XX wieku[2].

Konstrukcja

System został stworzony przez przedsiębiorstwo Bisprol w oparciu o dokumentację typową nr WB-44l3l73l1, zasadniczo z przeznaczeniem dla tuczu młodego bydła opasowego[3]. Rozpiętości budynków w ramach systemu wynosiła: 12,6, 16,6, 18 i 19,5 metra[4].

System zakładał pełną prefabrykację elementów nośnych budynków i obudowy. Konstrukcja nośna wznoszona była w układzie słupowo-ryglowym (słupy żelbetowe utwierdzone w części dolnej, przegubowo łączone z ryglami, które skonstruowano z żelbetowych dźwigarów kratowych i ściągu stalowego). Jako elementy nośne przekrycia dachowego stosowano płatwie żelbetowe. Zarówno pokrycie dachu, jak i stropy podwieszane wykonywano z falistych płyt azbestowo-cementowych ocieplanych wełną mineralną albo styropianem. Ściany zewnętrzne stanowiły warstwowe, prefabrykowane płyty typu WPS z okładzinami żelbetowymi i siedmiocentymetrowym rdzeniem styropianowym[2].

Użytkowanie

Konstrukcja budynków powinna zapewniać odpowiednią dla zwierząt temperaturę wewnątrz (np. dla obór wolnostanowiskowych 6 °C, a dla chlewni loch z prosiętami 18 °C)[2]. Mimo znacznego rozpowszechnienia konstrukcji w Polsce, w opinii użytkowników posiadała ona pewne mankamenty techniczne i technologiczne, m.in. mały stopień autonomii cieplnej pomieszczeń od warunków zewnętrznych, jak również wilgotność znacznie przekraczającą ówczesne normy RWPG. Znacznie zawyżona była również zawartość dwutlenku węgla w powietrzu. Niekorzystne wskaźniki termiczno-wilgotnościowe i mikroklimatyczne wpływały ujemnie na termoregulację u zwierząt, jak również na ich procesy metaboliczne, co w konserwacji prowadziło do niesatysfakcjonującego wykorzystania paszy, a tym samym do pogorszenia się stanu zdrowia i produkcyjności zwierząt hodowlanych[3].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Budownictwo Rolnicze – publikacje – AGROBUDOWNICTWO.pl Portal budownictwa rolniczego, wiejskiego i agro przemysłowego [online], www.agrobudownictwo.pl [dostęp 2022-05-14].
  2. ↑ a b c Wiesław Buczkowski, Recenzja rozprawy doktorskiej mgr. inż. arch. Piotra Fornalczyka z Wydziału Budownictwa i Ochrony Środowiska Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie pt. „Analiza celowości modernizacji rolniczych obiektów produkcyjnych z wykorzystaniem oceny punktowej”, Poznań: Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu, 2015, s. 1–2 [zarchiwizowane z adresu 2017-10-05].
  3. ↑ a b Tadeusza Majewski, Leon Saba, Badania mikroklimatyczne w fermie bydła opasowego typu,,Fermbet”, „Medycyna Weterynaryjna” (3), 1978, s. 169.
  4. ↑ Małgorzata Drożdż-Szczybura, O wyrazie architektonicznym budynków inwentarskich. Od kraala do farmy pionowej, Kraków: Politechnika Krakowska, 2011, s. 139.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya