Fiodor Jarygin

Fiodor Jarygin
Фёдор Дмитриевич Ярыгин
pułkownik pułkownik
Data urodzenia

?

Data śmierci

?

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Czerwona

Jednostki

258 pułk 140 Syberyjskiej Dywizji Piechoty

Stanowiska

dowódca pułku

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Fiodor Dmitrijewicz Jarygin, ros. Фёдор Дмитриевич Ярыгин – radziecki oficer.

Życiorys

Podczas II wojny światowej w stopniu podpułkownika służył w Armii Czerwonej w trakcie walk na froncie wschodnim. O świcie 3 sierpnia 1944 dowodzony przez niego 258 pułk w składzie 140 Syberyjskiej Dywizji Piechoty na lewym skrzydle sforsował rzekę San i wjechał do Sanoka od strony jego północno-wschodnich przedmieść ulicą Jagiellońską[1]. Został komendantem wojennym miasta i wówczas ustanowił swoją komendanturę przy ul. Stanisława Konarskiego w domu położonym naprzeciw miejscowego szpitala[2][3][4]. Dzień później, 4 sierpnia nastąpił kontratak niemieckiej 1 Dywizji Pancernej, atakującej transporterami i czołgami od strony wschodniej (od miast Zagórz i Lesko)[3] i południowej[5]. Ostrzał prowadzili niemieccy fizylierzy[6]. Wówczas w miejscowym szpitalu pozostali radzieccy ranni[7]. Niemcy utrzymali się w mieście kilka dni[8] i według różnych źródeł, po odbiciu Sanoka, pozostawali w mieście: trzy dni[9], od 3 do 7[10], 6-7 dni[11], około tydzień[12]. Po kilku dniach, 9 sierpnia 1944 wojska radzieckie przejęły ponownie miasto[3]. Jarygin kierując Wojenną Komendanturą Miasta Sanoka 10 sierpnia 1944 mianował na stanowisko burmistrza Sanoka Józefa Bubellę[13][14][15][16][17]. W tym czasie jako pielęgniarka („medsiestra”) w służbie sanitarnej batalionu sanitarnego w Sanoku pracowała jego żona, Maria Francewna Witinska-Jarygina (wraz z innymi radzieckimi siostrami pozostawała w sanockim szpitalu przez kilka dni ponownego zajęcia miasta przez Niemców na początku sierpnia 1944; wówczas ukrywały się one w przebraniu cywilnym)[18][3].

W latach 70. zamieszkiwał wraz żoną we Lwowie jako pułkownik w stanie spoczynku[19].

Powiązane

W trakcie I wojny światowej podczas okupacji rosyjskiej komendantem placu w Sanoku był Iwan Jarygin (ur. 1887), który zmarł w tym mieście jako jeniec wojenny 17 listopada 1918 i został pochowany na miejscowym cmentarzu wojskowym[20].

Przypisy

  1. ↑ Kardin. Odsłonięte skrzydło 1978 ↓, s. 139, 179, 227-229.
  2. ↑ Kardin. Odsłonięte skrzydło 1978 ↓, s. 179, 229.
  3. ↑ a b c d Witold Szymczyk. Powrót lejtnantów. „Nowiny”. Nr 37, s. 7, 17-18 lutego 1979. 
  4. ↑ Józef Ząbkiewicz. Pierwszy dzień wolności. „Gazeta Sanocka – Autosan”. Nr 22 (279), s. 4, 10-20 sierpnia 1983. 
  5. ↑ Kardin. Odsłonięte skrzydło 1978 ↓, s. 179, 183.
  6. ↑ Kardin. Odsłonięte skrzydło 1978 ↓, s. 130.
  7. ↑ Kardin. Odsłonięte skrzydło 1978 ↓, s. 140.
  8. ↑ Kardin. Odsłonięte skrzydło 1978 ↓, s. 183.
  9. ↑ Kardin. Odsłonięte skrzydło 1978 ↓, s. 184 (relacje dowódcy 258 pułku Fiodora Jarygina oraz szefa sztabu 140 dywizji, Siergieja Grigorjewicza Samuelsona..
  10. ↑ Kardin. Odsłonięte skrzydło 1978 ↓, s. 184-185 (relacje mieszkańców Sanoka, którzy podawali 3 lub 4 lub 6 lub 7 dni..
  11. ↑ Kardin. Odsłonięte skrzydło 1978 ↓, s. 241 (relacja Zdzisława Beksińskiego).
  12. ↑ Kardin. Odsłonięte skrzydło 1978 ↓, s. 184 (relacje Emila Kardina i Marii Witinskiej.
  13. ↑ 30 lat w służbie narodu. Historia walką zapisywana. „Gazeta Sanocka – Autosan”. Nr 14, s. 4, 1-15 października 1974. [dostęp 2015-09-12]. 
  14. ↑ Jan Łuczyński, Edward Zając. Rozwój Sanoka w Polsce Ludowej (I). „Gazeta Sanocka – Autosan”. Nr 19 (148), s. 1, 1-10 lipca 1979. 
  15. ↑ Jan Łuczyński, Edward Zając: Zarys dziejów Sanoka w latach 1944–1978. W: Księga pamiątkowa (obchodów 100-lecia Gimnazjum oraz I Liceum Ogólnokształcącego w Sanoku). Sanok: 1980, s. 64.
  16. ↑ Andrzej Brygidyn: W latach powojennych. Życie polityczne. Początek „nowego ładu”. w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 755.
  17. ↑ Stanisław Dobrowolski. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Kształtowanie się władzy w Sanoku w latach 1944-1950. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 119, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  18. ↑ Kardin. Odsłonięte skrzydło 1978 ↓, s. 184, 198.
  19. ↑ Kardin. Odsłonięte skrzydło 1978 ↓, s. 183, 184.
  20. ↑ Karty ewidencyjne zmarłych żołnierzy w układzie alfabetycznym: Rychwałd - Sierakowice. szukajwarchiwach.gov.pl. s. 1311. [dostęp 2021-07-04].

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya