Fiodor Nikitin

Fiodor Nikitin
	; Fiodor Nikitin w roli muzyka w filmie Dom w zaspach (Дом в сугробах) (1927)
Imię i nazwisko	Fiodor Michajłowicz Nikitin
Data i miejsce urodzenia	3 maja 1900 ; Łochwica
Data i miejsce śmierci	17 lipca 1988 ; Moskwa, ZSRR
Zawód	aktor
	Odznaczenia
	Multimedia w Wikimedia Commons

Fiodor Michajłowicz Nikitin (ros. Фёдор Миха́йлович Ники́тин, ur. 20 kwietnia^?/3 maja 1900 w Łochwicy, zm. 17 lipca 1988 w Moskwie) – radziecki aktor teatralny i filmowy. Ludowy Artysta RFSRR (1969). Dwukrotny laureat Nagrody Stalinowskiej (1950, 1951).

Życiorys

Od 1917 roku występował na scenach prowincjonalnych, a w latach 1921–1924 na scenie MCHaT-u. W 1926 roku przeniósł się do Leningradu, gdzie występował w Leningradzkim Teatrze Dramatycznym^[1].

Zdobył popularność w latach 20. dzięki rolom w filmach Fridricha Ermlera (m.in. Wykolejeni, Człowiek, który stracił pamięć), gdzie stworzył skomplikowane psychologiczne postacie. Grał również w filmach dźwiękowych takich jak Życie dla nauki oraz Musorgski^[2].

Pochowany na Cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie^[3]^[4].

Wybrana filmografia

1926: Wykolejeni^[2] (Катька — бумажный ранет) jako Wad´ka Zawrażyn
1927: Dom w zaspach^[2] (Дом в сугробах)
1928: Paryski szewc^[2] (Парижский сапожник) jako głuchoniemy szewc Kirik Rudienko
1928: Mój syn (Мой сын)
1929: Człowiek, który stracił pamięć^[2] (Обломок империи) jako Filimonow
1934: Nowi ludzie (Песня о счастье) jako nauczyciel muzyki
1937: Samotny biały żagiel (Белеет парус одинокий) jako Baczej, ojciec
1949: Życie dla nauki^[2] (Академик Иван Павлов) jako fizjolog Gleb Michaiłowicz Zwancew
1950: Musorgski^[2] (Мусоргский) jako kompozytor Aleksandr Dargomyżski
1960: Opowieść północna^[2] (Северная повесть) jako doktor Traube
1964: Muchtar na tropie (Ко мне, Мухтар!) jako weterynarz Zyrianow
1976: Kobietka^[5] (Сладкая женщина) jako Szubkin
1984: Życie, łzy i miłość^[2] (И жизнь, и слезы, и любовь…) jako Paweł Andriejewicz

Nagrody i odznaczenia

Nagroda Stalinowska (1950) – za rolę Zwancewa w filmie Życie dla nauki (1949)
Nagroda Stalinowska (1951) – za rolę Aleksandra Dargomyżskiego w filmie Musorgski (1950)
Ludowy Artysta RFSRR (1969)

Przypisy

↑ Kazimierz Nowacki (red.), Z filmem radzieckim na ty, Kraków 1972, s. 63-64.
↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ Jelena Bauman, Rostisław Jurieniew: Mała encyklopedia kina radzieckiego. Warszawa 1987, s. 177.
↑ Московские могилы. Ваганьковское кладбище
↑ Московские могилы. Никитин Ф.М.
↑ Edward Pawlak, Barbara Pełka, Film radziecki w Polsce, Warszawa 1985, s. 94.

Bibliografia

Jelena Bauman, Rostisław Jurieniew: Mała encyklopedia kina radzieckiego. Warszawa 1987, s. 177.
Kazimierz Nowacki (red.), Z filmem radzieckim na ty, Kraków 1972, s. 63-64.

Linki zewnętrzne

Fiodor Nikitin w bazie IMDb (ang.)
Fiodor Nikitin w bazie kino-teatr.ru
Фёдор Никитин
Никитин Фёдор Михайлович. chtoby-pomnili.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-21)]. w bazie chtoby-pomnili.com

[1] Kazimierz Nowacki (red.), Z filmem radzieckim na ty, Kraków 1972, s. 63-64.

[autonazwa1-2] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ Jelena Bauman, Rostisław Jurieniew: Mała encyklopedia kina radzieckiego. Warszawa 1987, s. 177.

[3] Московские могилы. Ваганьковское кладбище

[4] Московские могилы. Никитин Ф.М.

[5] Edward Pawlak, Barbara Pełka, Film radziecki w Polsce, Warszawa 1985, s. 94.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]