Flora (1920)
„Flora” samozatopiona w Kopenhadze w 1943 roku | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
sierpień 1918 |
| Wodowanie |
23 kwietnia 1920 |
| Nazwa |
„Flora” |
| Wejście do służby |
styczeń 1922 |
| Zatopiony |
samozatopiony 29 sierpnia 1943 |
| Los okrętu |
złomowany w 1952 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Długość |
47,5 metra |
| Szerokość |
4,4 metra |
| Zanurzenie |
2,7 metra |
| Rodzaj kadłuba |
jednokadłubowy |
| Napęd | |
| 2 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 900 KM 2 silniki elektryczne o łącznej mocy 640 KM 2 śruby | |
| Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Uzbrojenie | |
| 1 działo plot. kal. 57 mm 4 torpedy, miny | |
| Wyrzutnie torpedowe |
4 × 450 mm |
| Załoga |
17 |
Flora – duński okręt podwodny z okresu międzywojennego, jedna z trzech zbudowanych jednostek typu Rota. Okręt został zwodowany 23 kwietnia 1920 roku w stoczni Orlogsværftet w Kopenhadze, a w skład Kongelige Danske Marine wcielono go w styczniu 1922 roku. Jednostka została samozatopiona w Kopenhadze 29 sierpnia 1943 roku, by uniknąć przejęcia przez Niemców, a w 1952 roku została złomowana.
Projekt i budowa
Projekt jednostek typu Rota (zwany także typem C) został opracowany w duńskiej admiralicji w oparciu o konstrukcję amerykańskich okrętów Johna Hollanda, ale z szeregiem oryginalnych rozwiązań technicznych[1]. Konstrukcja kadłuba z zewnętrznymi siodłowymi zbiornikami balastowymi podobna była do użytej w holenderskim okręcie podwodnym Hr.Ms. K I[2]. Na prototypowej jednostce „Rota” na pokładzie przed kioskiem umieszczono obracalną wyrzutnię torpedową, jednak rozwiązanie to nie sprawdziło się i została zdemontowana, a pozostałe dwa okręty jej nie otrzymały[3][4].
„Flora” zbudowany został w stoczni Orlogsværftet w Kopenhadze[1][2]. Stępkę okrętu położono w sierpniu 1918 roku, a zwodowany został 23 kwietnia 1920 roku[2][3].
Dane taktyczno-techniczne
„Flora” był niewielkim, przybrzeżnym okrętem podwodnym o konstrukcji jednokadłubowej[2][5]. Długość całkowita wynosiła 47,5 metra, szerokość 4,4 metra i zanurzenie 2,7 metra[3][5]. Wyporność normalna w położeniu nawodnym wynosiła 301 ton, a w zanurzeniu 369 ton[3][5]. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa silniki wysokoprężne Burmeister & Wain o łącznej mocy 900 KM[2][3]. Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne Titan Electro o łącznej mocy 640 KM[2][3]. Dwa wały napędowe obracające dwiema śrubami umożliwiały osiągnięcie prędkości 14,5 węzła na powierzchni i 10,5 węzła w zanurzeniu[3][6][a]. Zapas paliwa płynnego wynosił 12 ton[1].
Okręt wyposażony był w cztery stałe wyrzutnie torpedowe kalibru 450 mm, bez torped zapasowych (trzy dziobowe i jedna na rufie)[1][3]. Broń artyleryjską stanowiło działo przeciwlotnicze kalibru 57 mm M1885 L/40[1][3]. Jednostka była też przystosowana do stawiania min[3][4].
Załoga okrętu składała się z 17 (później 24) oficerów, podoficerów i marynarzy[2][3].
Służba
„Flora” został wcielony do służby w Kongelige Danske Marine w styczniu 1922 roku[1]. Jednostka otrzymała numer taktyczny C3[1]. „Flora”, podobnie jak siostrzane okręty, pełnił aktywną służbę we Flotylli okrętów podwodnych do 1936 roku, kiedy to trafił do rezerwy[4]. 29 sierpnia 1943 roku okręt został samozatopiony w Kopenhadze, by uniknąć przejęcia przez realizujących operację „Safari” Niemców[3][7]. Po zakończeniu wojny wrak podniesiono i złomowano w 1952 roku[4][7].
Uwagi
- ↑ Fontenoy 2007 ↓, s. 175 podaje, że okręt napędzała jedna śruba.
Przypisy
Bibliografia
- Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. Robert Gardiner, Randal Gray (red.). London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
- Conway’s All the World’s Fighting Ships 1922–1946. Robert Gardiner, Roger Chesneau (red.). London: Conway Maritime Press, 1980. ISBN 0-85177-146-7. (ang.).
- Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2007. ISBN 1-85367-623-3. (ang.).
- Ivan Gogin: ROTA submarines (1920-1922). Navypedia. [dostęp 2023-01-08]. (ang.).
- David Miller: The Illustrated Directory of Submarines of the World. London: Salamander Books Ltd., 2002. ISBN 1-84065-375-2. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.