Florian Laskowski

Florian Laskowski

kapitan pil.
Data i miejsce urodzenia	5 maja 1902 Sieradz
Data i miejsce śmierci	2 września 1939 Gruta
Przebieg służby
Siły zbrojne	Wojsko Polskie
Formacja	Lotnictwo Wojska Polskiego
Jednostki	4 pułk piechoty Legionów 1 pułk ułanów Krechowieckich 2 pułk lotniczy 6 pułk lotniczy 2 pułk lotniczy 122 eskadra myśliwska 121 eskadra myśliwska III/4 dywizjon myśliwski
Stanowiska	pilot
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa kampania wrześniowa
Odznaczenia

Florian Maria Stanisław Laskowski (ur. 5 maja^[1] 1902 w Sieradzu, zm. 2 września 1939 w Grucie) – kapitan pilot Wojska Polskiego.

Syn Lucjana i Stefanii z Trąbczyńskich. Uczęszczał do ośmioklasowej Wyższej Szkoły Realnej w Łodzi, naukę przerwał, aby w 1918 ochotniczo wstąpić w szeregi 4 pułku piechoty Legionów. W 1920 był żołnierzem 1 pułku ułanów Krechowieckich, walczył w wojnie polsko-bolszewickiej.

Po zakończeniu działań wojennych powrócił do Łodzi, w 1921 ukończył szkołę i wyjechał do Poznania, gdzie rozpoczął studia na Wydziale Rolnym tamtejszego Uniwersytetu. Równolegle uczył się w poznańskiej Cywilnej Szkole Pilotów, ukończył ją w marcu 1925. Od lipca 1926 uczęszczał do Szkoły Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Oddziale Służby Lotnictwa na Sołaczu w Poznaniu, a po jej ukończeniu w kwietniu następnego roku wyjechał do Bydgoszczy na miesięczny kurs w Szkole Pilotów.

Od lipca 1927 był pilotem eskadry treningowej w 2 pułku lotniczym, po miesiącu został przeniesiony do 21 eskadry, a we wrześniu do 3 pułku lotniczego. 27 września 1927 wszedł w skład 33 eskadry, od października uczył się w dęblińskiej Szkole Podchorążych Lotnictwa. Po jej ukończeniu w sierpniu 1929 otrzymał przydział do 61 Eskadry 6 pułku lotniczego, który stacjonował na lotnisku w Skniłowie. Po czterech miesiącach został przeniesiony do 2 Pułku Lotniczego, miesiąc później został pilotem 122 eskadry myśliwskiej.

W 1931 odbył półroczny kurs w Lotniczej Szkole Strzelania i Bombardowania w Grudziądzu. We wrześniu 1934 został oddelegowany na cztery miesiące do 5 Pułku Lotniczego, gdzie pełnił funkcję instruktora ślepego pilotażu. Po powrocie do 122 eskadry myśliwskiej został mianowany oficerem taktycznym, z dniem 6 października 1936 został dowódcą 121 eskadry myśliwskiej.

1 kwietnia 1937 został awansowany na stopień kapitana ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 25. w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa^[2]. Od grudnia tego roku był słuchaczem kursu w Wyższej Szkole Lotniczej w Warszawie. Po jego ukończeniu został dowódcą III/4 dywizjonu myśliwskiego w 4 Pułku Lotniczym, który stacjonował w Toruniu^[3].

Uczestniczył w kampanii wrześniowej, był dowódcą dywizjonu, który pozostawał do dyspozycji dowódcy lotnictwa Armii Pomorze. 2 września 1939 otrzymał rozkaz ostrzelania z powietrza niemieckich sił pancernych na północ od Torunia. Poprowadził osobiście 141 eskadrę myśliwską (trzy klucze) do ataku. Wystartował na samolocie PZL P.11c nr wywoławczy 504-T i boczny 55^[4][5]. Według badacza Łukasza Łydżby, podczas nawrotu w celu ponownego ataku, względnie dolotu do celu, został omyłkowo zestrzelony gęstym bratobójczym ogniem przeciwlotniczym z broni ręcznej polskiego 66 Pułku Piechoty, spadając na „ziemi niczyjej” na polu koło wsi Gruta^[5][6]. Pilot zmarł na miejscu lub z ran. Wrak samolotu został następnie dodatkowo ostrzelany przez polską artylerię^[6]. Nie znajduje potwierdzenia informacja, że Niemcy uniemożliwili udzielenie pilotowi pomocy, gdyż w okolicy znajdowały się jeszcze polskie oddziały^[5].

Dopiero w nocy 10/11 września ciało Laskowskiego zostało wyciągnięte z samolotu przez okolicznych mieszkańców i pochowane w Grucie^[5]. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Grucie. Jest patronem tamtejszej Szkoły Podstawowej. Decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 kwietnia 2019 r. awansowany pośmiertnie do stopnia pułkownika.

• Krzyż Walecznych (pośmiertnie)^[7]
• Srebrny Krzyż Zasługi (22 maja 1939)^[8]

• Olgierd Cumft, Hubert Kazimierz Kujawa: Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939–1946. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1989, s. 94–95. ISBN 83-11-07329-5.
• Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
• Florian Laskowski, Niebieska Eskadra
• Wojciech Zmyślony, Niemieckie zbrodnie na polskich lotnikach we wrześniu 1939 r. Polskie Siły Powietrzne w II wojnie światowej. polishairforce.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].