Fort Romainville
| |
| Typ | |
|---|---|
| Odpowiedzialny | |
| Rozpoczęcie działalności |
1940 |
| Zakończenie działalności |
19 sierpnia 1944 |
| Terytorium |
Francja (okupacja niemiecka) |
| Miejsce | |
| Pierwotne przeznaczenie | |
| Liczba więźniów |
≈7000 |
| Narodowość więźniów | |
| Liczba ofiar |
209 |
Położenie na mapie Francji  | |
| 48°53′06,45″N 2°25′21,78″E/48,885126 2,422718 | |
Fort Romainville – fort w dzielnicy Avenir miasta Les Lilas, wzniesiony w latach 1844–1848 w ramach prac nad pierścieniem fortów wokół Paryża rozpoczętych na polecenie Adolfa Thiersa. W czasie hitlerowskiej okupacji Francji niemiecki niemiecki obóz.
Historia
Fort został wzniesiony w ramach prac nad zabezpieczeniem dostępu do stolicy Francji. Pierwotnie rozciągał się na obszarze 20 hektarów i powtarzał wzorce konstrukcyjne znane z fortyfikacji Vaubana. W czasie wojny francusko-pruskiej był miejscem schronienia części ludności cywilnej z Les Lilas i okolic, w jego sąsiedztwie nie toczyły się walki.
W 1940 fort został zajęty przez hitlerowców, którzy urządzili w nim więzienie, a następnie obóz koncentracyjny dla schwytanych uczestników ruchu oporu. Część osadzonych w nim osób była następnie wywożona do obozu w Drancy lub obozu w Royallieu, a stamtąd do obozów zagłady poza Francją. To spośród więźniów Romainvile wybierano również zakładników rozstrzeliwanych, najczęściej na terenie fortu Mont Valérien, w odwecie za udane akcje ruchu oporu. Początkowo przetrzymywano w nim więźniów obojga płci, z czasem stał się miejscem uwięzienia wyłącznie kobiet[1]. Większość z nich (85%) była przed wojną zrzeszona we Francuskiej Partii Komunistycznej.
Do 15 sierpnia 1944 hitlerowcy wywieźli większość osadzonych w Romainville, w cztery dni później zabili pozostałych w nim 11 więźniów za pomocą granatów[2][3].
Łączna liczba uczestników ruchu oporu więzionych w Romainville szacowana jest na siedem tysięcy, z czego 209 osób straconych bezpośrednio w forcie. Wśród znanych więźniów był Pierre Georges, który zdołał uciec z fortu, oraz kobiety: Marie-Claude Vaillant-Couturier, Charlotte Delbo, May Politzer (żona filozofa Georges’a Politzera), Danielle Casanova, Simone Sampaix i Hélène Langevin.
W 2. połowie XX wieku w obrębie zabudowań fortecznych została wzniesiona wieża telewizyjna oraz ośrodek kultury[2].
Przypisy
- ↑ Les femmes résistantes au Fort de Romainville. [dostęp 2009-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 marca 2016)]. (fr.).
- ↑ a b Fort na stronach francuskiego dziedzictwa kulturowego. [dostęp 2009-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (27 marca 2009)]. (fr.).
- ↑ Strona poświęcona masakrze w forcie Romainville. [dostęp 2009-04-14]. (fr.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.