Frame Relay

Frame Relay (FR) – sieć z komutacją pakietów, używana do łączenia odległych sieci lokalnych (LAN), przesyłania danych, obrazu i głosu oraz dostępu do Internetu. W tej technice informacja jest dzielona na ramki o zmiennej długości, które przenoszą dane między sieciami LAN, co pozwala na przekazywanie informacji między urządzeniami końcowymi sieci rozległych (WAN)[1].

Frame Relay a X.25

Frame Relay a model OSI/ISO

Frame Relay, do chwili zdominowania sieci przez ATM, była bardzo powszechnym standardem sieciowym. Jej poprzedniczką jest sieć X.25, która została zaprojektowana dla sieci o dużej zawodności z dużą liczbą błędów. Sieć FR jest szybsza niż X.25, ponieważ wykorzystuje dużo prostszy mechanizm wykrywania i korekcji błędów. Protokół FR funkcjonuje w dwóch pierwszych warstwach modelu OSI/ISO, zaś X.25 sięga do warstwy sieciowej[1].

Wykrywanie i korekcja błędów

Sieć FR wykrywa błędy nagłówka, formatu, jak i cyklicznego kodu nadmiarowego (CRC). Ramki z błędem są kasowane, a urządzenia końcowe są wyposażone w odpowiednie procedury powtarzania części sesji.

Urządzenia we Frame Relay

W sieci Frame Relay wyróżnia się dwie grupy urządzeń:

  • DTE (ang. Data Terminal Equipment) – urządzenia dostępu do sieci FR, końcowe, znajdujące się poza jej obszarem:
  • DCE (ang. Data Communications Equipment) – urządzenia, po stronie sieci FR, służące do synchronizacji i przełączania usług między urządzeniami DTE:
    • przełączniki Frame Relay.

Struktura

Sieć FR składa się z wielu urządzeń sieciowych połączonych kanałami fizycznymi, na których tworzone są ścieżki wirtualne (logiczne). Mogą być ustanawiane dynamicznie za pomocą odpowiednich sygnałów sygnalizacyjnych lub na stałe przy wstępnej konfiguracji sieci. Każdej ścieżce jest przydzielany unikatowy numer DLCI (ang. Data Link Connection Identifier). Przez jedno połączenie fizyczne może przebiegać wiele łączy wirtualnych. Pasmo każdego kanału fizycznego jest dynamicznie przydzielane między związane z nim łącza logiczne i zostaje przypisane dla danej ścieżki wtedy, gdy są nią przesyłane dane. FR zapewnia połączenie typu full-duplex każdej parze urządzeń DTE.

Do tworzenia i usuwania ścieżek wirtualnych we Frame Relay są wykorzystywane odpowiednie prymitywy. Nazwy i funkcje najważniejszych z nich oraz ich zastosowanie w kolejnych krokach zestawiania i likwidacji połączenia wirtualnego zostały przedstawione w poniższych tabelach i rysunkach.

Wymiana prymitywów podczas tworzenia połączenia wirtualnego: do sieci FR oraz przez sieć FR
Prymitywy do obsługi tworzenia połączenia wirtualnego w FR
Nazwa Funkcja
Setup Propozycja nawiązania połączenie do sieci FR (lub przez sieć FR)
Connect Akceptacja połączenia
Connect Acknowledge Potwierdzenie nawiązania połączenia
Prymitywy do obsługi usuwania połączenia wirtualnego w FR
Nazwa Funkcja
Disconnect Propozycja likwidacji połączenia
Release Likwidowanie połączenia
Release Complete Potwierdzenie zlikwidowania połączenia

Podział połączeń logicznych

Połączenia wirtualne ze względu na okres na jaki są zestawiane mogą być podzielone na:

  • PVC (ang. Permanent Virtual Circuits) – stałe połączenia wirtualne – zestawiane na dłuższy okres, są to przeważnie połączenia dzierżawione; połączenie nie jest przerywane przy braku transmisji; komunikat o stanie tego łącza może zawierać jedną z informacji:
    • Idle – połączenie zostało zestawione, lecz jest nieaktywne,
    • Data Transfer – trwa przesyłanie danych przez połączenie;
  • SVC (ang. Switched Virtual Circuits) – komutowane połączenia wirtualne – zestawiane i rozłączane na życzenie, mogą zostać przerwane po określonym czasie bezczynności; komunikat o stanie łącza zawiera jedną z poniższych informacji:
    • Data Transfer – trwa przesyłanie danych przez połączenie,
    • Idle – połączenia zestawione, nieaktywne,
    • Call Setup – połączenie zostało zestawione,
    • Call Termination – połączenie zostało rozłączone.

Format ramki

Format ramki Frame Relay został przedstawiony w tabeli poniżej[1]:

Flagi Adres Dane FCS Flagi
8 bitów 16 bitów zmienna długość 16 bitów 8 bitów

Krótki opis kolejnych pól ramki:

Flagi
pola flagowe wyznaczające początek i koniec ramki;
Adres
pole adresu, w którym na numer łącza logicznego DLCI przeznaczone jest 10 bitów;
Dane
pole zmiennej długości, zawierające przesyłane dane;
FCS
suma kontrolna.

Przypisy

  1. a b c William Stallings. Faster Packet Networks. „BYTE”. Vol. 16, No. 12, s. 173-181, listopad 1991. 

Bibliografia

  • Zdzisław Papir: Ruch telekomunikacyjny i przeciążenia sieci pakietowych. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 2001. ISBN 83-206-1399-X.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya