Franciszek Socha

Franciszek Socha
Data i miejsce urodzenia

16 września 1925
Orzechowiec

Data śmierci

2 lutego 2010

Poseł IX kadencji Sejmu PRL
Okres

od 13 października 1985
do 3 czerwca 1989

Przynależność polityczna

Zjednoczone Stronnictwo Ludowe

Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Partyzancki Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal Komisji Edukacji Narodowej Brązowy Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal „Za udział w walkach o Berlin” Złoty Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa” Złoty Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa” Złota Odznaka im. Janka Krasickiego Srebrny Medal „Za Zasługi w Umacnianiu Przyjaźni PRL-ZSRR” Odznaka Grunwaldzka
Grób Franciszka Sochy na cmentarzu Dębica w Elblągu

Franciszek Socha (ur. 16 września 1925 w Orzechowcu, zm. 2 lutego 2010[1]) – polski żołnierz, ekonomista i polityk, poseł na Sejm PRL IX kadencji.

Życiorys

Podczas wojny był żołnierzem 2 Armii Wojska Polskiego. Zdemobilizowany w 1947. Podjął pracę zawodową w spółdzielczości wiejskiej, m.in. jako prezes Powiatowego Związku Gminnych Spółdzielni i dyrektor CSO Okręg w Gdańsku. Działał w Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym. Był prezesem Wojewódzkiego Komitetu partii w Elblągu i członkiem Naczelnego Komitetu ZSL. Członek Rady Naczelnej Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Działacz Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego i Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. W 1969 uzyskał tytuł zawodowy magistra ekonomii na Uniwersytecie Gdańskim. W latach 1985–1989 pełnił mandat posła na Sejm PRL IX kadencji, reprezentując okręg Elbląg. Zasiadał w Komisji Administracji, Spraw Wewnętrznych i Wymiaru Sprawiedliwości, Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej oraz w Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy Prawo o stowarzyszeniach oraz projektów ustaw dotyczących związków zawodowych.

13 maja 2002 został członkiem prezydium zarządu głównego Związku Inwalidów Wojennych Rzeczypospolitej Polskiej.

Pochowany na Cmentarzu Komunalnym Dębica w Elblągu[1].

Odznaczenia

Przypisy

  1. a b Informacje w serwisie Grobonet
  2. Wręczono medale „Za zasługi dla ruchu ludowego”, „Rzeczpospolita”, nr 137, 9 czerwca 1984, s. 2
  3. Przyjaciół trzeba szukać blisko, „Przyjaźń”, nr 23, 5 czerwca 1987, s. 4

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya