Frank Mir

Frank Mir

Pełne imię i nazwisko	Francisco Santos Mir III[1]
Data i miejsce urodzenia	24 maja 1979[1] Las Vegas[1]
Obywatelstwo	Stany Zjednoczone[1]
Wzrost	190[1] cm
Masa ciała	118[1] kg
Styl walki	brazylijskie jiu-jitsu[1]
Kategoria wagowa	ciężka[1]
Klub	Jackson Wink MMA[1]
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk	30[1]
Zwycięstwa	18
Przez nokauty	5
Przez poddania	9
Przez decyzje	3
Porażki	12
↑ Bilans walk aktualny na 28 kwietnia 2018.
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Frank Mir, właśc. Francisco Santos Mir (ur. 24 maja 1979 w Las Vegas) – amerykański zawodnik MMA oraz posiadacz czarnego pasa w brazylijskim jiu-jitsu i karate kenpō, mistrz wagi ciężkiej organizacji UFC z 2004.

W MMA zadebiutował w 2001 roku. Jeszcze w tym samym roku związał się z amerykańską organizacją UFC. Pierwszą zawodową porażkę doznał 13 lipca 2002 roku podczas UFC 38 z rąk Anglika Iana Freemana. Po serii trzech wygranych walkach z rzędu m.in. z Tankiem Abbottem stoczył pojedynek o pas mistrzowski w wadze ciężkiej z Timem Sylvią (UFC 48). W niespełna minutę od rozpoczęcia pojedynku Mir założył Sylvi dźwignię prostą na staw łokciowy po której pękła kość promieniowa i pojedynek został przerwany, a zwycięzcą i nowym mistrzem ogłoszony Mir^[1].

2 lutego 2008 roku na gali UFC 81 efektownie poddał debiutującego ówcześnie w UFC Brocka Lesnara zakładając mu dźwignie na staw kolanowy za którą otrzymał bonus finansowy za „poddanie wieczoru”. Poddanie Lesnara zostało ogłoszone poddaniem roku według fachowych portali o tematyce sportów walki m.in. FIGHT! Magazine. Pod koniec roku zdobył tymczasowe mistrzostwo w wadze ciężkiej wygrywając z byłym mistrzem PRIDE Brazylijczykiem Antônio Rodrigo Nogueirą przez techniczny nokaut. 11 lipca 2009 (UFC 100) roku przegrał pojedynek o mistrzostwo z Lesnarem przez TKO. W grudniu 2009 roku poddał Francuza Cheicka Kongo duszeniem gilotynowym, a w marcu 2010 roku (UFC 111) ponownie stoczył pojedynek o tymczasowe mistrzostwo w wadze ciężkiej, przegrywając przed czasem z Shane’em Carwinem^[1].

25 września podczas gali UFC 119 znokautował krótkim uderzeniem kolanem Chorwata Mirko Filipovicia^[1].

10 grudnia 2011 roku (UFC 140) poddał Antonio Rodrigo Nogueirę kimurą, równocześnie łamiąc mu rękę^[1]. Mir dostał nagrodę pieniężną „poddanie wieczoru” i zarazem drugą nagrodę „poddanie roku” na World MMA Awards (2011).

26 maja 2012 roku przegrał z Juniorem dos Santosem pojedynek o mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej na gali UFC 146^[1].

20 kwietnia 2013 przegrał na punkty z tryumfatorem turnieju wagi ciężkiej Strikeforce z 2012 roku Danielem Cormierem (nominalnie walka miała się odbyć 3 listopada na gali Strikeforce ale z powodu kontuzji Mira odwołano walkę, a później całą galę), a 31 sierpnia poległ z powracającym do UFC po prawie 11 latach Joshem Barnettem przez techniczny nokaut. 1 lutego 2014 uległ na punkty Holendrowi Alistairowi Overeemowi notując czwartą porażkę z rzędu. Prawie rok później 22 lutego 2015 znokautował Brazylijczyka Antônio Silvę w niespełna dwie minuty przerywając fatalną serię porażek^[1].

17 kwietnia 2021 na Mercedes-Benz Stadium w Atlancie przegrał z byłym mistrzem świata wagi cruiser Steve’em Cunninghamem (30-9-1, 13 KO), który powrócił na ring po 3,5 rocznej przerwie^[2].

Mieszane sztuki walki:

• Ultimate Fighting Championship (UFC):
  • 2004–2005: mistrz UFC w wadze ciężkiej
  • 2008–2009: tymczasowy mistrz UFC w wadze ciężkiej
• Rekordy i statystyki w UFC:
  • Poddanie wieczoru (2 razy)
  • Występ wieczoru (2)
  • Najwięcej zwycięstw w kategorii ciężkiej (16)
  • Najwięcej walk w kategorii ciężkiej (27)
  • Najwięcej poddań w kategorii ciężkiej (13)
  • Najwięcej zwycięstw w 1 rundzie w historii UFC (10
  • Drugi najczęściej wygrywający przez poddanie zawodnik (8)
  • Najszybsze poddanie w wadze ciężkiej (45 sekunda)
  • 2011: Poddanie Roku przeciwko Antônio Rodrigo Nogueirze
  • 2011: Powrót Roku przeciwko Antônio Rodrigo Nogueirze

Submission grappling:

• 2007: NAGA Absolute Division – 1. miejsce
• 2001: Mistrzostwa Panamerykańskie – 1. miejsce w kat. +100 kg

Amatorskie zapasy:

• 1998: Nevada State Wrestling – 1. miejsce

Wynik	Bilans	Przeciwnik	Rozstrzygnięcie	Rozgrywki	Runda	Czas	Miejsce	Uwagi
Przegrana	18-12	Fiodor Jemieljanienko	KO (ciosy pięściami)	Bellator 198 – Fedor vs. Mir	1	0:48	Rosemont	Ćwierćfinał Bellator Grand Prix wagi ciężkiej
Przegrana	18–11	Mark Hunt	KO (cios pięścią)	UFC Fight Night 85: Hunt vs. Mir	1	3:01	Brisbane
Przegrana	18–10	Andrej Arłouski	Decyzja (jednogłośna)	UFC 191	3	5:00	Las Vegas
Wygrana	18–9	Todd Duffee	KO (cios pięścią)	UFC Fight Night: Mir vs. Duffee	1	1:13	San Diego	Występ wieczoru
Wygrana	17–9	Antônio Silva	KO (cios pięścią i uderzenia łokciami)	UFC Fight Night: Bigfoot vs. Mir	1	1:40	Porto Alegre	Występ wieczoru
Przegrana	16–9	Alistair Overeem	Decyzja (jednogłośna)	UFC 169	3	5:00	Newark
Przegrana	16–8	Josh Barnett	TKO (cios kolanem)	UFC 164	1	1:56	Milwaukee
Przegrana	16–7	Daniel Cormier	Decyzja (jednogłośnie)	UFC on Fox: Henderson vs. Melendez	3	5:00	San Jose
Przegrana	16–6	Junior dos Santos	TKO (ciosy pięściami)	UFC 146	2	3:04	Las Vegas	Walka o mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej
Wygrana	16–5	Antônio Rodrigo Nogueira	Poddanie (kimura – złamana ręka)	UFC 140	1	3:38	Toronto	Poddanie wieczoru
Wygrana	15–5	Roy Nelson	Decyzja (jednogłośna)	UFC 130: Rampage vs. Hamil	3	5:00	Las Vegas
Wygrana	14–5	Mirko Filipović	KO (cios kolanem)	UFC 119: Cro cop vs. Mir	3	4:02	Memphis
Przegrana	13–5	Shane Carwin	KO (ciosy pięściami)	UFC 111: St-Pierre vs. Hardy	1	3:48	Newark	Walka o tymczasowe mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej
Wygrana	13–4	Cheick Kongo	Techniczne poddanie (duszenie gilotynowe)	UFC 107: Penn vs. Sanchez	1	1:12	Memphis
Przegrana	12–4	Brock Lesnar	TKO (ciosy pięściami)	UFC 100	2	1:48	Las Vegas	Walka o mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej
Wygrana	12–3	Antônio Rodrigo Nogueira	TKO (ciosy pięściami)	UFC 92: The Ultimate 2008	2	1:57	Las Vegas	Został tymczasowym mistrzem UFC w wadze ciężkiej
Wygrana	11–3	Brock Lesnar	Poddanie (dźwignia na staw kolanowy)	UFC 81: Breaking Point	1	1:30	Las Vegas	Poddanie wieczoru
Wygrana	10–3	Antoni Hardonk	Poddanie (kimura)	UFC 74: Respect	1	1:17	Las Vegas
Przegrana	9–3	Brandon Vera	TKO (ciosy pięściami)	UFC 65: Bad Intentions	1	1:09	Sacramento
Wygrana	9–2	Dan Christison	Decyzja (jednogłośna)	UFC 61: Bitter Rivals	3	5:00	Las Vegas
Przegrana	8–2	Marcio Cruz	TKO (ciosy pięściami)	UFC 57: Liddell vs. Couture 3	1	4:10	Las Vegas
Wygrana	8–1	Tim Sylvia	Techniczne poddanie (dźwignia na staw łokciowy)	UFC 48: Payback	1	0:50	Las Vegas	Został mistrzem UFC w wadze ciężkiej – po czasie zwakował pas
Wygrana	7–1	Wes Sims	KO	UFC 46: Supernatural	2	4:21	Las Vegas
Wygrana	6–1	Wes Sims	Dyskwalifikacja	UFC 43: Meltdown	1	2:55	Las Vegas
Wygrana	5–1	Tank Abbott	Poddanie (dźwignia na staw skokowy)	UFC 41: Onslaught	1	0:46	Atlantic City
Przegrana	4–1	Ian Freeman	TKO (ciosy pięściami)	UFC 38: Brawl at the Hall	1	4:35	Londyn
Wygrana	4–0	Pete Williams	Poddanie (dźwignia na ramię)	UFC 36: Worlds Collide	1	0:46	Las Vegas
Wygrana	3–0	Roberto Traven	Poddanie (dźwignia na staw łokciowy)	UFC 34: High Voltage	1	1:05	Las Vegas	Poddanie wieczoru
Wygrana	2–0	Dan Quinn	Poddanie (duszenie trójkątne)	IFC Warriors Challenge 15	1	2:15	Oroville
Wygrana	1–0	Jerome Smith	Decyzja (jednogłośna)	HOOKnSHOOT – Showdown	2	5:00	Evansville

• Lista mistrzów Ultimate Fighting Championship

• Oficjalny rekord i statystyki w MMA