Friedel Apelt

Friedel Apelt (ur. 1 listopada 1902 we Wrocławiu, zm. 2 grudnia 2001 w Berlinie) – niemiecka polityczka komunistyczna. Członkini Landtagu oraz Volkskammer, parlamentu Niemieckiej Republiki Demokratycznej, w tym jako członkini prezydium, jako pierwsza kobieta na tym stanowisku.

Frieda Raddünz urodziła się 1 listopada 1902 we Wrocławiu (ówcześnie na terenie Cesarstwa Niemieckiego)^[1]. Jej ojciec był zecerem. Ukończyła szkołę podstawową. W latach 1917–1923 oraz ponownie w latach 1927–1930 pracowała jako tkaczka i gospodyni domowa. W latach 1925–1929 była członkinią Niemieckiego Związku Zawodowego Włókienników(inne języki), z którego została wydalona. Nazistowski Volksgerichtshof skazał ją 15 sierpnia 1934 na trzy lata pozbawienia wolności. W latach 1933–1938 przebywała w więzieniu w Jauer, Mohringen oraz Lichtenburgu. Od 1938 roku do 1944 roku była pracownicą fabryki, uczęszczała również do szkoły wieczorowej. W 1944 roku rozpoczęła pracę jako pracownica biurowa we Wrocławiu. Od sierpnia 1944 do kwietnia 1945 pracowała jako urzędniczka dla komendanta SS Ravensbrück (KL). Od maja do października 1945 była odpowiedzialna za rozprowadzanie jedzenia dla ludności cywilnej w Wittenberge^[2][3][4].

W 1926 roku została członkinią Komunistycznej Partii Niemiec. Została członkinią władz partii na Śląsku, była odpowiedzialna za sprawy kobiet. W tym samym roku została członkinią parlamentu prowincji Dolny Śląsk z okręgu wyborczego obejmującego Waldenburg, w którym zasiadała do 1930 roku. W latach 1931–1933 była deputowaną Landtagu. W lipcu 1933 została wydalona z parlamentu z powodu oskarżenia o zdradę. Nazistowski Volksgerichtshof skazał ją 15 sierpnia 1934 na trzy lata pozbawienia wolności. W latach 1933–1938 przebywała w więzieniu w Jauer, Mohringen oraz Lichtenburgu^[2].

Po zakończeniu II wojny światowej została jedną z założycielek struktur Komunistycznej Partii Niemiec w Wittenberge. Od października 1945 do lutego 1946 była członkinią komitetu centralnego partii, odpowiadała za departament ds. kobiet. W 1946 roku została członkinią Socjalistycznej Partii Jedności Niemiec. Została członkinią Volkskammer, parlamentu Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Była członkinią prezydium izby, jako pierwsza kobieta na tym stanowisku. Od 1950 do 1956 roku była sekretarzem stanu oraz wiceminister w ministerstwie ds. pracy. Zrezygnowała z tych funkcji w 1956 roku ze względów zdrowotnych^[2].

Zmarła 2 grudnia 2001 w Friedrichshagen, dzielnicy Berlina^[2][3][5].