Fufu

Fufu, także: futu – potrawa mączna, przyrządzana z mąki maniokowej lub kukurydzianej, typowa dla kuchni afrykańskiej i karaibskiej.

Charakterystyka potrawy

Potrawa powstaje w wyniku gotowania mąki roślin bogatych w skrobię, a następnie ubijania powstałej masy, aż uzyska ona konsystencję zbliżoną do ciasta. Czynność tę wykonują zazwyczaj dwie osoby. Istotnym elementem przygotowywania tej potrawy jest tradycyjny proces fermentacji^[1]. Niewielkie kulki fufu są zanurzane w sosie lub zupie i spożywane przy pomocy palców.

Fufu afrykańskie

Potrawa jest szczególnie ceniona^{[przez kogo?]} w Afryce Zachodniej. Zanim kupcy portugalscy przywieźli do Afryki maniok, potrawa zbliżona do fufu była przygotowywana z pochrzynu (Dioscorea) lub z bananów. Gotowe fufu zazwyczaj ma kolor ciemnożółty, w Nigerii i Kamerunie fufu wyróżnia się białą barwą i kleistą konsystencją. Typowe dla kuchni afrykańskiej jest spożywanie fufu w postaci kulek uformowanych w ręce i zanurzanych w sosie.

W północnej Nigerii określa się ją nazwą sakora, w Kamerunie jako kameruński couscous. Potrawą podobną do fufu w południowej Afryce jest ugali^[2] (przyrządzane z mąki kukurydzianej) oraz zambijska nshima^[3].

Fufu karaibskie

Fufu należy do ulubionych potraw ludności Kuby, Dominikany, Haiti i Portoryko, zwłaszcza wśród imigrantów, którzy w przeszłości przybyli z Afryki Zachodniej na Karaiby. Na Kubie potrawa zachowała swoją oryginalną nazwę i jest określana jako fufú de platano^[4]. W Dominikanie i w Portoryko częściej używa się określeń mangú lub mofongo. W przeciwieństwie do wersji afrykańskiej karaibskie fufu ma konsystencję bardziej zwartą, a jej smak jest bardziej wyrazisty, dzięki zastosowaniu czosnku, oliwy, a w niektórych przypadkach także mięsa (wieprzowiny) i owoców morza. W kulturze karaibskiej fufu zazwyczaj jest podawane z zupą lub stanowi dodatek do różnych odmian estofado^[5].

Lokalna odmiany fufu na Haiti nosi nazwę tum tum^[6], zaś na Barbadosie cou cou^[7].

Wartość energetyczna

100 g afrykańskiego fufu zawiera 2 g białka, ok. 0.1 g tłuszczu i 84 g węglowodanów. Wartość energetyczna takiej porcji wynosi 267 kCal^[8].

Fufu w kulturze

W powieści Chinui Achebe Świat się rozpada fufu pojawia się jako podstawa codziennego jadłospisu mieszkańców Afryki.

Zobacz też

Przypisy

↑ Fermented foods and cottage industries in Nigeria. [dostęp 2014-12-22].
↑ The Kitchn Word of Mouth – Ugali. [dostęp 2014-12-23].
↑ The Congo Cookbook – Nshima. [dostęp 2014-12-23].
↑ Viviana Carballo: Havana Salsa: Stories and Recipes.. Simon & Schuster: 2006, s. 177. ISBN 978-0-7432-8516-2.
↑ Food and Identity in the Caribbean, red. Hanna Garth, A&C Black 2013, s. 83.
↑ Jessica B. Harris, Sky Juice and Flying Fish: Tastes Of A Continent, Simon & Schuster 2010.
↑ Encyclopedia of the African Diaspora: Origins, Experiences, and Culture, red. Carole Boyce Davies, ABC-Clio 2008, tom 1, s. 147.
↑ Abia W.A., Numfor F.A., Wanji S. and Tcheuntue F. Energy and nutrient contents of “waterfufu and eru”. „African Journal of Food Science”, s. 016–019, 2007. (ang.).

Bibliografia

Steven Salm: Culture and Customs of Ghana.. Greenwood Publishing Group: 2012, s. 108. ISBN 978-0-313-32050-7.
Kwaku Sakyi-Addo: Ghana’s cooks take to fast fufu. [w:] BBC, Accra [on-line]. news.bbc.co.uk, 29 May 2006. [dostęp 2014-12-24]. (ang.).
Fufu. [w:] Smakalajzyt > Ciasta na Święta [on-line]. smakalajzyt.pl. [dostęp 2014-12-24].
How many calories are in Golden Tropics Cocoyam Fufu Flour. [w:] SlimKicker [on-line]. www.slimkicker.com. [dostęp 2014-12-24]. (ang.).

[ferm-1] Fermented foods and cottage industries in Nigeria. [dostęp 2014-12-22].

[ugali-2] The Kitchn Word of Mouth – Ugali. [dostęp 2014-12-23].

[nshima-3] The Congo Cookbook – Nshima. [dostęp 2014-12-23].

[4] Viviana Carballo: Havana Salsa: Stories and Recipes.. Simon & Schuster: 2006, s. 177. ISBN 978-0-7432-8516-2.

[5] Food and Identity in the Caribbean, red. Hanna Garth, A&C Black 2013, s. 83.

[6] Jessica B. Harris, Sky Juice and Flying Fish: Tastes Of A Continent, Simon & Schuster 2010.

[7] Encyclopedia of the African Diaspora: Origins, Experiences, and Culture, red. Carole Boyce Davies, ABC-Clio 2008, tom 1, s. 147.

[energ-8] Abia W.A., Numfor F.A., Wanji S. and Tcheuntue F. Energy and nutrient contents of “waterfufu and eru”. „African Journal of Food Science”, s. 016–019, 2007. (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]