G-12
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Konstruktor |
Władimir Gribowski |
| Typ |
wodnoszybowiec |
| Konstrukcja |
górnopłat o konstrukcji drewnianej |
| Załoga |
1 |
| Historia | |
| Data oblotu |
1933 |
| Dane techniczne | |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
15,20 m |
| Długość |
6,50 m |
| Wysokość |
1,45 m |
| Powierzchnia nośna |
15,40 m² |
| Masa | |
| Własna |
157 kg |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
G-12 (ros. Г-12) – radziecki wodnoszybowiec z okresu międzywojennego, pierwszy tego typu szybowiec w ZSRR.
Historia
W związku z dużą liczbą jezior i dużych rzek w Związku Radzieckim już w latach trzydziestych dwudziestego wieku podjęto próby budowy szybowca, który mógłby startować z wody i lądować na niej. Pierwszą taką konstrukcję opracował Władimir Gribowski w 1933 roku i została ona zbudowana w Moskiewskim Biurze Szybowcowym.
Uczestniczył on w IX Wszechzwiązkowym Konkursie Szybowców w dniach 12 sierpnia – 20 września 1933 roku, który odbywał się na Krymie. Wykonał on tam wtedy lot, startując z góry Uzun-Syrt i lądując w zatoce Koktebelskiej. Następnie przeprowadzono próby startu szybowca z powierzchni, początkowo ciągnięto był przez motorówkę, a gdy to nie powiodło się, jako holownika użyto wodnosamolotu Sz-2. W czasie tych prób okazało się, że nie ma on możliwości startu z powierzchni wody. Pozostała więc możliwość startu z lądu. W związku z tym nie podjęto dalszej jego produkcji, natomiast konstrukcja stała się podstawą do kolejnego wodnoszybowca G-16, zbudowanego w 1934 roku.
Użycie w lotnictwie
Wodnosamolot G-12 uczestniczył tylko w IX Wszechzwiązkowym Konkursie Szybowcowym w 1933 roku, gdzie odbywał standardowe loty, a także wykonał lądowanie na powierzchni wody oraz przeszedł nieudane próby startu z powierzchni wody.
Opis techniczny
Wodnoszybowiec G-12 był górnopłatem o konstrukcji drewnianej. Kadłub był zbudowany w kształcie łodzi, ze sklejki, co umożliwiało mu pływanie. Posiadał również pod kadłubem płozę, która umożliwiała mu lądowanie na lądzie. Pod skrzydłami posiadał on pływaki, stabilizujące w czasie lądowania na wodzie. Kabina jednomiejscowa, odkryta, umieszczona w kadłubie przed skrzydłami.
Bibliografia
- В.В. Шушурин: Атлас конструкций планеров. Moskwa – Leningrad: Государственное Издательство Оборонной Промышленности, 1938. (ros.).
- А.П. Красильщиков: Планеры СССР. Moskwa: Машиностроение, 1991. ISBN 5-217-01048-7. (ros.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.