Gagok

Gagok
Nazwa koreańska
Hangul

가곡

Hancha

歌曲

Transkrypcja poprawiona

Gagok

Transkrypcja MCR

Kagok

Gagok – tradycyjne koreańskie długie pieśni liryczne wykonywane przy akompaniamencie tradycyjnych instrumentów koreańskich; obok pieśni sijo i gasa trzeci rodzaj pieśni jeongga (pol. „właściwa pieśń”).

W 2010 roku gagok został wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.

Opis

Obok pieśni sijo i gasa, gagok jest jedną z form koreańskiej klasycznej muzyki wokalnej jeongga (pol. „właściwa pieśń”)[1]. Forma ta była szczególnie popularna na dworach arystokracji w okresie Joseon (1392–1897)[1], kiedy to członkowie arystokracji śpiewali je, by kształtować charakter[2].

W przeciwieństwie do innych form jeonggi[2], od XVI wieku śpiewakom pieśni gagok towarzyszy orkiestra kameralna złożona tradycyjnie z pięciu instrumentów: sześciostrunowej cytry geomungo (zwanej także komungo), wielkiego bambusowego fletu taegum, cylindrycznego aerofonu sei piri, dwu-strunowego instrumentu smyczkowego haegum i bębenka changgo[3.1]. W XIX wieku orkiestra wzbogaciła się o dulcimer młoteczkowy yanggeum a w XX wieku o kolejne instrumenty: dwunastostrunową cytrę kayageum i flet prosty tongso[3.1].

Do naszych czasów zachowało się 41 pieśni gagok: 26 na głosy męskie – tzw. namchang i 15 na głosy żeńskie – yeochang[2]. Pieśni namchang cechuje geotsori – silny, niski głos; natomiast pieśni yeochang śpiewane są wysokim głosem – soksori[2].

Pieśni gagok skomponowane są w uroczystej tonacji ujo lub melancholicznej gyemyeonjo[2], a ich teksty bazują na trzywersowej liryce koreańskiej sijo[4][3.2]. Większość pieśni gagok ma bardzo wolne tempo a tekst 11-minutowej pieśni może obejmować jedynie 40 sylab[4]. Melodie obejmują z reguły jedynie dwie oktawy[4].

W 1969 roku pieśni gagok zostały uznane przez władze Korei Południowej za ważny element niematerialnego dziedzictwa kulturowego (kor. 중요무형문화재) podlegającego ochronie[2]. W 2010 roku gagok został wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO[5].

Przypisy

  1. a b Korean Culture and Information Service Ministry of Culture, Sports and Tourism: Guide to Korean Culture: Guide to Korean Culture. 길잡이미디어, 2014. ISBN 978-89-7375-571-4. [dostęp 2015-08-17]. (ang.).
  2. a b c d e f UNESCO ICH: Nomination File No. 00444. [dostęp 2015-08-18]. (ang.).
  3. Coralie Rockwell: Kagok: A Traditional Korean Vocal Form. Theodore Front Music, 1972. ISBN 978-0-913360-05-7. [dostęp 2015-08-18]. (ang.).
    1. a b S. 17.
    2. S. 1.
  4. a b c Korea Tourism Organisation: Cultural Heritage Administration: Gagok, lyric song cycles accompanied by an orchestra. [dostęp 2015-08-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)]. (ang.).
  5. UNESCO ICH: Gagok, lyric song cycles accompanied by an orchestra. [dostęp 2015-08-18]. (ang.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya