Gang
Gang – wieloczłonowa, hierarchiczna struktura, której celem jest prowadzenie ciągłej działalności przestępczej i czerpanie z niej zysków[1].
Charakteryzuje się wyraźnym podziałem zadań między członkami. Cechą wyróżniającą gang jest specyficzny styl życia osób do niego należących. Zaliczyć do niego można: negowanie norm obyczajowych i prawnych, określony ubiór, określony sposób spędzania wolnego czasu, przebywanie w wyznaczonych miejscach oraz kontrola przestrzeni (na przykład dzielnic)[1].
Gang często zorganizowany jest na wzór przedsiębiorstwa prowadzącego działalność gospodarczą. Jego struktura może być mocno rozbudowana (na przykład Cosa Nostra) i może posiadać międzynarodowe powiązania (tak jak w przypadku karteli narkotykowych w Ameryce Południowej)[2].
Gangi w Polsce
W Polsce gangi swoje nazwy (nadane przez prasę) zaczerpnęły od miast położonych w pobliżu Warszawy. Największymi z nich były: gang pruszkowski (kontrolujący tereny na zachód, północ i południe od stolicy kraju, czerpiący zyski z haraczy i wymuszeń) oraz gang wołomiński (nadzorujący granicę wschodnią). Ich najszersza działalność przypadła na lata 90. XX wieku, w tym do przełomu 1992 i 1993 we współpracy (między innymi na gruncie obrotu nielegalnym spirytusem). Później, na tle nieporozumień finansowych, nastąpił okres antagonizmu, którego skutkiem były zamachy bombowe i uliczne strzelaniny, w wyniku których śmierć poniosło kilkudziesięciu członków zwaśnionych gangów[3]. Najwyższych rangą członków gangu pruszkowskiego, w tym część tak zwanego zarządu, funkcjonariusze Centralnego Biura Śledczego Policji (CBŚP) zatrzymali latem 2000[4].
W latach 2000–2014 funkcjonariusze CBŚP rozbili lub zdestabilizowali w Polsce 2687 struktur przestępczych[5].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b Małgorzata Kuć: Leksykon kryminologii. 100 podstawowych pojęć. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck, 2015, s. 36–37. ISBN 978-83-25-57291-4.
- ↑ Kryminologia. Wyd. 2. Warszawa: Oficyna Wolters Kluwer Polska, 2010, s. 108–109. ISBN 978-83-264-0220-3.
- ↑ Ewa Ornacka, Piotr Pytlakowski: Nowy alfabet mafii. Najnowsze losy polskiej przestępczości zorganizowanej. Poznań: Dom Wydawniczy Rebis, 2013, s. 34–36. ISBN 978-83-7818-440-9.
- ↑ Piotr Pytlakowski: Otwierać, CBŚ! „Polityka”, nr 38 z 16 września 2000, s. 16–17.
- ↑ Centralne Biuro Śledcze Komendy Głównej Policji, Centralne Biuro Śledcze Policji (2000–2015) we wspomnieniach twórców i pracowników, pod red. nauk. Wiesława Mądrzejowskiego i Krzysztofa Wiciaka. Szczytno: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Policji, 2015, s. 71. ISBN 978-83-7462-460-2.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.