Gene Gifford

Gene Gifford, właśc. Harold Eugene Gifford (ur. 31 maja 1908 w Americus, zm. 12 listopada 1970 w Memphis) – amerykański aranżer, kompozytor, banjoista i gitarzysta jazzowy. Był związany przede wszystkim z Casa Loma Orchestra, dla której jako główny aranżer współkształtował styl uznawany za ważny dla rozwoju orkiestr swingowych lat 30. XX wieku^[1][2].

Zaczął aranżować dla szkolnego zespołu w Memphis. W latach 1925–1926 występował z własnymi zespołami, a następnie z Watson’s Bellhops i orkiestrą Blue Steele’a(inne języki). W 1929 dołączył w Detroit do Orange Blossoms, zespołu zarządzanego przez Jeana Goldkette’a, który wkrótce przekształcił się w Casa Loma Orchestra^[1].

W Casa Loma Orchestra tworzył aranżacje oparte m.in. na riffach i figurach call and response między sekcją instrumentów blaszanych a sekcją instrumentów stroikowych. W balladach stosował łagodniejsze, bogatsze brzmienie, wykorzystujące grę muzyków na dodatkowych instrumentach dętych drewnianych oraz trzyosobową sekcję puzonów; jako przykład takiego stylu wskazywana jest jego kompozycja „Smoke Rings” z 1932^[1]. Według Ronalda M. Radana(inne języki) kunszt aranżacji Gifforda i precyzja gry zespołowej uczyniły z Casa Loma Orchestra wzór dla wielu późniejszych orkiestr swingowych^[2]. Przed 1935 wiele orkiestr włączało do repertuaru utwory w jego stylu; aranżacje Gifforda oddziałały także na innych twórców piszących dla orkiestr tanecznych i swingowych, a wydania nutowe jego utworów były szeroko rozpowszechniane^[1].

Do 1934 Gifford zrezygnował z gry na gitarze, koncentrując się na aranżowaniu. W 1939 odszedł z Casa Loma Orchestra i pracował jako niezależny aranżer dla orkiestr tanecznych i radiowych; w latach 1948–1949 krótko współpracował jeszcze z reaktywowaną Casa Loma. Później działał w radiu w Nowym Orleanie, m.in. z klarnecistą Irvingiem Fazolą, a następnie osiadł w Memphis, gdzie był nauczycielem muzyki; pracował także jako kreślarz i radiotechnik^[1].

W 1935 nagrał z własną orkiestrą dla wytwórni Victor(inne języki) utwory „Nothin’ but the Blues”, „New Orleans Twist”, „Squareface” i „Dizzy Glide”^[3]. Do znanych nagrań Casa Loma Orchestra związanych z jego aranżacjami należały m.in. „Casa Loma Stomp”, „White Jazz”, „Black Jazz”, „Blue Jazz”, „Smoke Rings” i „Wild Goose Chase”^[1].