Geocoris piligerus

Geocoris piligerus – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny wyłupieniowatych.

Gatunek ten został opisany po raz pierwszy w 1978 roku przez Rauna Linnavuoriego na łamach „Acta Zoologica Fennica”. Jako miejsce typowe wskazano Sulultę^[1].

Pluskwiak o ciele długości od 3,2 do 3,5 mm, w zarysie wydłużonym i ku tyłowi wyraźnie zwężonym, 2,3 raza dłuższym niż szerszym, z wierzchu wszędzie porośniętym szarawymi, odstającymi, długimi włoskami. Głowa jest lśniąco czarna z czarnymi lub żółtobrązowymi, delikatnie zbudowanymi, porośniętymi półwzniesionymi, brązowawymi szczecinkami czułkami. Ciemię jest sklepione, śladowo pomarszczone. Szerokość przedplecza wynosi około 1,6 jego długości. Ma ono gładko zafalowane boczne brzegi, dobrze rozwinięte, śladowo szagrynowane guzy i grubo punktowaną resztę powierzchni. Z wyjątkiem niepunktowanego środka tarczka jest grubo punktowana. Barwa przedplecza i tarczki jest czarna, ale to pierwsze ma białawą linię środkową, a czasem też żółtobrązowe obrzeżenia przedniej i tylnej krawędzi. Półpokrywy są wyraźnie punktowane i nie nakrywają dwóch ostatnich tergitów odwłoka. U samicy są czarne z wąsko rozjaśnioną wierzchołkową częścią krawędzi kostalnej, a u samca szarożółtobrązowe z dużą, czarniawą plamkę w środkowo-wierzchołkowej części przykrywki. Spód tułowia jest czarny i gęsto owłosiony. Odnóża mają czarne z wyjątkiem szczytów uda, żółtobrązowe z jasnymi kolcami golenie oraz żółtobrązowe stopy^[1].

Owad afrotropikalny, znany z Sudanu, Erytrei^[2][3] i Etiopii. Zasiedla górskie łąki^[1].