Georges Jacob

Georges Jacob (ur. 6 lipca 1739 w Cheny, zm. 5 lipca 1814 w Paryżu) ebenista francuski.

Życiorys

W 1755 r. przybył do Paryża, gdzie uczył się u mistrza ebenisty Louisa Delanois. Sam został mistrzem w roku 1765. W roku 1773 podjął prace restauratorskie nad meblami Boulle'a, co było wyróżnieniem go przez administrację królewską[1]. Około roku 1780 był największym producentem krzeseł w Paryżu[2]. Był dostawcą mebli dla dworu królewskiego, wykonywał wyposażenie dla buduaru Marii Antoniny w Wersalu oraz dla pałaców w Tuileries, Saint-Cloud i Rambouillet. Realizował również zamówienia dla księcia Condé na meble do Pałacu Burbońskiego w Paryżu i pałacu w Chantilly[3]. W latach 1789–1780 zrealizował zamówienie na komplet mebli dla J. Davida, który je zaprojektował, a następnie w 1793 dzięki protekcji malarza, który piastował wtedy ważne politycznie stanowisko, otrzymał bardzo duże zamówienie na komplet mebli do Konwentu według projektów Perciera i Fontaine'a[1][3]. W 1796 przekazał swój warsztat synom, którzy założyli spółkę i działali wspólnie z dużymi sukcesami. Śmierć starszego z braci w roku 1803 sprawiła, że Georges Jacob powrócił do wykonywania zawodu i ze swoim młodszym synem François-Honore prowadził spółkę Jacob-Desmalter.

Twórczość

Fotel wykonany przez Georges'a Jacoba do Wersalu, około 1785

W ciągu lat swojej pracy tworzył wyroby kolejno w stylu Ludwika XV, stylu Ludwika XVI, stylu dyrektoriatu i empiru[3]. Część jego mebli wyraża jego osobiste upodobania, a część jest stworzona ściśle według wskazówek zamawiającego. Sławę uzyskał jako wytwórca krzeseł, na początku kariery produkował je zgodnie z wymaganiami epoki- były gładko toczone i pozbawione ornamentów. Później wraz ze zmianą stylu w sztuce użytkowej dostosowywał swoje wyroby do aktualnych trendów. Jacob używał w swoich krzesłach i fotelach różnych motywów alegorycznych przekształcając je w elementy ozdobne i konstrukcyjne, kołczany pełniły rolę podpór, sfinksy stanowiły podstawę poręczy, psie głowy stanowiły zakończenie poręczy. W jego wyrobach można odnaleźć wpływy Chippendale'a, wskazują na to oparcia w kształcie snopków i kompozycje "chińskie". W końcowym okresie swojej działalności tworzył meble w tzw. stylu etruskim czyli wykorzystującym niektóre formy antyczne[1].

Przypisy

  1. ↑ a b c Guillaume Janneau: Encyklopedia sztuki dekoracyjnej. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1978, s. 126-127.
  2. ↑ Riccardo Montenegro: Meble. Warszawa: Arkady, 1998, s. 89. ISBN 83-213-3970-0.
  3. ↑ a b c Andrzej Dulewicz: Encyklopedia sztuki francuskiej. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, s. 240.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya