Georgi Sapow
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci |
po 1936 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1895–1929 |
| Siły zbrojne | |
| Stanowiska |
dowódca 22 pułku piechoty |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
| Pełne imię i nazwisko |
Georgi Aleksiew Sapow |
|---|---|
| Data urodzenia | |
| Data śmierci |
po 1936 |
| Minister spraw wewnętrznych i zdrowia publicznego | |
| Okres |
od 23 listopada 1935 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
Georgi Aleksiew Sapow (bułg. Георгий Алексиев Сапов, ur. 24 listopada 1873 w Razgradzie, zm. po 1936[1]) – bułgarski wojskowy, generał major, w latach 1935-1936 minister spraw wewnętrznych Carstwa Bułgarii.
Życiorys
Urodził się w Razgradzie, był synem Deli Sapowa i Anastasiji. W 1895 ukończył szkołę wojskową w Sofii, uzyskując stopień podporucznika[1]. Służył w 20 pułku piechoty, prowadził też zajęcia w szkole wojskowej. W 1899 uzyskał awans na stopień porucznika, a w 1904 na kapitana. W czasie wojen bałkańskich dowodził jednym z batalionów w 54 pułku piechoty[1]. W czasie I wojny światowej początkowo dowodził batalionem w 17 pułku piechoty, a następnie objął dowództwo 22 trackiego pułku piechoty. Od 1916 w stopniu podpułkownika dowodził 66 pułkiem piechoty. Po zakończeniu wojny awansowany na stopień pułkownika[1].
W latach 20. XX w. Sapow służył w wojskach obrony pogranicza, a następnie dowodził 4 pułkiem piechoty i 8 tundżańską dywizją piechoty. W 1926 objął stanowisko komendanta kancelarii w ministerstwie wojny[1]. W 1928 awansowany na stopień generała majora, rok później przeszedł w stan spoczynku. W tym czasie kierował biurem skarg i zażaleń przy Urzędzie Rady Ministrów. W 1935 objął stanowisko ministra spraw wewnętrznych i zdrowia publicznego w rządzie Georgi Kjoseiwanowa. Po dymisji z tego stanowiska w lipcu 1936 dalsze jego losy są nieznane.
Był żonaty (żona Penka z d. Żiłkowa).
Awanse
- podporucznik (Подпоручик) (1895)
- porucznik (Поручик) (1899)
- kapitan (Капитан) (1904)
- major (Майор) (1913)
- podpułkownik (Подполковник) (1916)
- pułkownik (Полковник) (1919)
- generał major (Генерал-майор) (1928)
Odznaczenia
Przypisy
Bibliografia
- Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 317–318.
- Rumen Rumenin: Офицерският корпус в България 1878-1944 г. vol.4. Sofia: Свети Георги Победоносец, 1996, s. 187.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.