Giganciki

Giganciki
Patagoninae
Bonaparte, 1853[1]
Ilustracja
Gigancik południowy (P. gigas)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

krótkonogie

Rodzina

kolibrowate

Podrodzina

giganciki

Typ nomenklatoryczny

Podrodzina: Patagona J.E. Gray, 1840
Rodzaj: Trochilus gigas Vieillot, 1824

Synonimy

Podrodziny:

  • Patagoneœ Bonaparte, 1853[1]

Rodzaju:

Rodzaje i gatunki

Patagona J.E. Gray, 1840[5]
2 gatunki – zobacz opis w tekście

Giganciki[6] (Patagoninae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny kolibrowatych (Trochilidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Do rodzaju należą gatunki występujące w zachodniej Ameryce Południowej od południowej Kolumbii na południe, przez Ekwador, Peru i Boliwię, do środkowego Chile i północno-zachodniej Argentyny[7].

Morfologia

Długość ciała 20–22 cm; masa ciała 18,5–20,2 g (wyjątkowo ponad 23 g)[7].

Systematyka

Podrodzinę wyodrębnił w 1853 roku francuski zoolog Charles-Lucien Bonaparte w artykule zatytułowanym Klasyfikacja ornitologiczna według serii, opublikowanym w czasopiśmie „Comptes rendus hebdomadaires de l’Académie des Sciences”[1]. Rodzaj Patagona zdefiniował w 1840 roku angielski ornitolog George Robert Gray w publikacji własnego autorstwa zatytułowanej Wykaz rodzajów ptaków: wraz z synonimami wskazującymi na gatunki typowe każdego rodzaju[5]. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) gigancik południowy (P. gigas).

Etymologia

  • Patagona: nazwa oparta na „Oiseau-mouche Patagon” lub „Patagon” René Lessona[8]
  • Cynanthus: gr. κυανος kuanos ‘ciemnoniebieski’; ανθος anthos ‘kwiat’[9]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[10]: Trochilus gigas Vieillot, 1824.
  • Hylocharis: gr. ὑλη hulē ‘las’; χαρις kharis, χαριτος kharitos ‘wdzięk, piękno’, od χαιρω khairō ‘radować się’[11]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[10]: Trochilus gigas Vieillot, 1824.
  • Hypermetra: gr. ὑπερμετρος hupermetros ‘nadmierny, przesadny’, od ὑπερ huper ‘nadzwyczajny’; μετρον metron ‘measure, standard’[12].

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki[6]:

Uwagi

  1. Młodszy homonim Cynanthus Swainson, 1827 (Trochilidae).
  2. Młodszy homonim Hylocharis Boie, 1831 (Trochilidae).
  3. Nowa nazwa dla Patagona J.E. Gray, 1840 ze względu na puryzm.

Przypisy

  1. a b c Ch.-L. Bonaparte. Classification ornithologique par series. „Comptes rendus hebdomadaires de l’Académie des Sciences”. 37, s. 645, 1853. (fr.). 
  2. R. Lesson: Histoire naturelle des oiseaux-mouches: ouvrage orné de planches dessinées et gravées par les meilleurs artistes. Paris: Arthus Bertrand, 1829, s. xi. (fr.).
  3. G.R. Gray: The genera of birds: comprising their generic characters, a notice of the habits of each genus, and an extensive list of species referred to their several genera. Cz. 1. London: Longman, Brown, Green, and Longmans, 1849, s. 114. (ang.).
  4. J. Cabanis & F. Heine: Museum Heineanum: Verzeichniss der ornithologischen Sammlung des Oberamtmann Ferdinand Heine, auf Gut St. Burchard vor Halberstadt. T. 3: Schrillvögel. Halberstadt: In Commission bei R. Frantz, 1860, s. 80. (niem.).
  5. a b G.R. Gray: A list of the genera of birds: with their synonyma an indication of the typical species of each genus. London: R. and J.E. Taylor, 1840, s. 14. (ang.).
  6. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Patagoninae Bonaparte, 1853 – giganciki (wersja: 2025-10-11). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-10-16].
  7. a b D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Hummingbirds (Trochilidae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2020, Patagona, DOI10.2173/bow.trochi1.02 [dostęp 2025-10-16] (ang.). Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji
  8. The Key to Scientific Names, Patagona [dostęp 2025-10-16].
  9. The Key to Scientific Names, Cynanthus [dostęp 2025-10-16].
  10. a b D.G. Elliot. Classification and synopsis of the Trochilidæ. „Smithsonian Contributions to Knowledge”. 23 (5), s. 67, 1879. (ang.). 
  11. The Key to Scientific Names, Hylocharis [dostęp 2025-10-16].
  12. The Key to Scientific Names, Hypermetra [dostęp 2025-10-16].

Bibliografia

  • The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya