Gismondyt
| |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
gismondyn |
|---|---|
| Skład chemiczny |
uwodniony glinokrzemian wapnia CaAl2Si2O8·4H2O[1] |
| Twardość w skali Mohsa |
4,5[1] |
| Przełam |
nierówny, muszlowy, półmuszlowy[1] |
| Łupliwość |
niedostrzegalna |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,12–2,28 g/cm³[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
bezbarwny, jasnoróżowy, niebieskawy, czerwonawy, szarawy[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,525–1,550 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,010–0,016[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.GC.05[1] |
Gismondyt (gismondyn) – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska włoskiego mineraloga Carlo Gismondiego (1762-1824), który odkrył po raz pierwszy ten minerał w 1817 r.
Właściwości
Zazwyczaj tworzy kryształy niemal zawsze zbliźniaczone (podwójna piramidy o kwadratowym przekroju – wyglądem zbliżonej do ośmiościanu). Czasami wykształca kryształy pseudorombowe o pokroju tabliczkowym. Charakterystyczna postać kryształów pozwala na identyfikację spośród innych minerałów paragenezy. Występuje w skupieniach półkulistych i snopkowych. Jest kruchy, przezroczysty. Współwystępuje z chabazytem, phillipsytem, thomsonitem, analcymem, kalcytem, tobermorytem oraz wollastonitem[1].
Występowanie
Produkt procesów hydrotermalnych, powstaje w pustkach skał wulkanicznych (w bazaltowych lawach).
Miejsca występowania: Włochy, Islandia, Niemcy, Czechy, USA – Hawaje, Australia[1].
W Polsce – został stwierdzony w okolicach Legnicy na Dolnym Śląsku.
Zastosowanie
- ma znaczenie naukowe
- ma znaczenie kolekcjonerskie
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
- J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
- O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, „Świat Książki” 1996 r.
- R. Hochleitner: Minerały i kryształy, „Muza S.A.” 1994 r.
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.