Grad (2021)
 Bliźniaczy „Grad Swijażsk” | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Projekt | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
24 kwietnia 2017 |
| Wodowanie |
wrzesień 2021 |
 MW Federacji Rosyjskiej
| |
| Wejście do służby |
29 grudnia 2022 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
949 ton |
| Długość |
74,1 m |
| Szerokość |
11 m |
| Zanurzenie |
2,6 m |
| Napęd | |
| 4 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 14 800 KM, 2 pędniki wodnoodrzutowe | |
| Prędkość |
25 węzłów |
| Zasięg |
2500 Mm przy 12 w. |
| Uzbrojenie | |
| • 8 wyrzutni pocisków woda-woda/woda-ziemia Kalibr-NK lub Oniks (1 × VIII VLS, 8 pocisków) • 2 wyrzutnie rakiet plot. Gibka • 1 armata uniwersalna 100 mm • 1 zestaw artyleryjski 30 mm AK-630M2 • 2 wkm 14,5 mm | |
| Załoga |
52 |
Grad (Град) – rosyjska korweta rakietowa projektu 21631 (typu Bujan-M) z XXI wieku, wodowana w 2021 roku. Należy do Floty Bałtyckiej.
Budowa
Okręt należy do budowanych w drugiej dekadzie XXI dla Marynarki Wojennej Rosji korwet rakietowych projektu 21631 (typu Bujan-M), będących wersją rozwojową okrętów artyleryjskich projektu 21630 (Bujan) i klasyfikowanych oficjalnie jako małe okręty rakietowe (małyj rakietnj korabl – MRK)[1]. Ich przeznaczeniem jest zwalczanie okrętów przeciwnika, a także uderzenia na cele naziemne[1]. „Grad” należał do trzeciej i ostatniej serii trzech korwet, zamówionych 7 września 2016 roku[2].
Stępkę pod budowę okrętu położono 24 kwietnia 2017 roku[2]. Okręt budowano tak jak pozostałe w wołżańskiej stoczni Zielenodolskij Zawod im. A.M. Gorkogo w Zielenodolsku w Tatarstanie, pod numerem stoczniowym 640[3]. Wodowano go we wrześniu 2021 roku[4]. W październiku 2022 roku okręt rozpoczął próby morskie na Morzu Bałtyckim[4]. Został przyjęty do służby 29 grudnia 2022 roku[4].
Skrócony opis
Wyporność okrętów projektu 21631 wynosi 949 ton (bez bliższego określenia)[1]. Długość wynosi 74,1 m, szerokość 11 m, a zanurzenie 2,6 m[5]. Załogę stanowi 52 ludzi[1].
Napęd stanowią cztery silniki wysokoprężne[5]. „Grad” nape wyposażony jest w chińskie silniki z reduktorami Henan Diesel Engine Industry CHD622V20 o mocy 3200 kW każdy (łącznie 12 800 kW / 17 403 KM[6]. Napędzają one dwa pędniki wodnostrumieniowe[2]. Prędkość maksymalna wynosi 25 węzłów[1]. Zasięg określany jest na 2500 mil morskich przy prędkości 12 węzłów[1].
Zasadnicze uzbrojenie okrętów projektu 21631 stanowi ośmiokomorowa pionowa wyrzutnia, służąca do wystrzeliwania przede wszystkim pocisków woda-woda/woda-ziemia Kalibr-NK, z ośmioma pociskami[5]. Mogą być stosowane także pociski innych typów, np. woda-woda P-800 Oniks[5]. Uzbrojenie artyleryjskie składa się z jednej automatycznej armaty uniwersalnej kalibru 100 mm A-190[1]. Uzbrojenie przeciwlotnicze i przeciwrakietowe stanowi jeden zestaw artyleryjski obrony bezpośredniej AK-630M2 Duet z dwoma 6-lufowymi armatami rotacyjnymi kalibru 30 mm[2]. Uzupełniają je dwie wyrzutnie pocisków przeciwlotniczych 3M47 Gibka dla pocisków bardzo bliskiego zasięgu samonaprowadzających się na podczerwień 9M39 Igła[2]. Każda wyrzutnia ma cztery pociski[2]. Okręty nadto uzbrojone są w dwa karabiny maszynowe kalibru 14,5 mm MTPU[1].
Służba
„Grad” został przyjęty do służby w Marynarce Wojennej Rosji i uroczyście podniósł banderę z udziałem prezydenta Putina 29 grudnia 2023 roku[7]. Został wcielony w skład Floty Bałtyckiej[7].
Według niezweryfikowanych niezależnie informacji władz ukraińskich, 4 października 2025 roku o 4:31 ukraińskie siły specjalne uszkodziły prawą burtę korwety „Grad” w rejonie maszynowni, na jeziorze Onega, podczas jej przebazowania na Morze Kaspijskie w związku z agresją Rosji przeciw Ukrainie[8].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h Car′kow 2015 ↓, s. 18.
- ↑ a b c d e f Nitka 2017 ↓, s. 15.
- ↑ Nitka 2017 ↓, s. 14.
- ↑ a b c "Град". Mil.press Flot. (ros.).
- ↑ a b c d Car′kow 2018 ↓, s. 18.
- ↑ bmpd: Введен в строй малый ракетный корабль «Вышний Волочёк» проекта 21631. yablor.ru, 2 czerwca 2018. (ros.).
- ↑ a b Корабли "Генералиссимус Суворов", "Анатолий Шлемов", "Град" приняты в состав ВМФ России [online], tass.ru, 29 grudnia 2023 (ros.).
- ↑ Yuliia Taradiuk: Ukraine hits Russian cruise missile ship on Lake Onega, military says. kyivindependent.com, 4 października 2025. (ang.).
Bibliografia
- A. Car′kow: Rossijskij Wojenno-Morskoj Fłot 2016 g. 2015, seria: Morskaja Kollekcyja. nr 12(193)/2015. (ros.).
- A. Car′kow: Rossijskij Wojenno-Morskoj Fłot 2018 g.. 2018, seria: Morskaja Kollekcyja. nr 1(220)/2018. (ros.).
- Andrzej Nitka. Bujany-M. Okręty rakietowe najmniejszego Kalibr(u). „Morze”. Nr 8/2017. III (23), sierpień 2017. ISSN 2543-5469.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.