Granice Rumunii

Rumunia graniczy od 1991 roku z pięcioma państwami. Łączna długość granic tego kraju wynosi 3149,9 km. Granice lądowe mają 1085,6 km, a granice wzdłuż wód powierzchniowych 1816,9 km^[1]. Ponadto Rumunia na odcinku 247,4 km na wschodzie posiada dostęp do Morza Czarnego. Powierzchnia Rumunii wynosi 238 391 km².

Przebieg granic Rumunii

Granice lądowe Rumunii są w 2/3 wyznaczone przez naturalne akweny, w głównej mierze przez rzeki. Na południu rzeką graniczną jest Dunaj – w ciągu tej rzeki przebiega większość granic Rumunii z Serbią i Bułgarią, a także częściowo z Ukrainą i w bardzo małym fragmencie z Mołdawią. Na wschodzie rzeką graniczną jest Prut – na całej długości wyznacza granicę z Mołdawią. Z kolei inny odcinek granicy z Ukrainą przebiega wzdłuż Cisy^[1].

Państwa graniczące z Rumunią i jej przygraniczne okręgi

Państwo	Długość granicy (km)	Przygraniczne okręgi Rumunii
Bułgaria	631,3^[1]	Aluta, Cǎlǎrași, Dolj, Giurgiu, Konstanca, Mehedinți, Teleorman
Mołdawia	681,3^[1]	Botoszany, Gałacz, Jassy, Vaslui
Serbia	546,4^[1]	Caraș-Severin, Mehedinți, Temesz
Ukraina	649,4^[1]	Botoszany, Marmarosz, Satu Mare, Suczawa, Tulcza
Węgry	448^[1]	Arad, Bihor, Satu Mare, Temesz

Dodatkowe informacje

Granice Rumunii z Mołdawią, Serbią i Ukrainą są granicami zewnętrznymi Unii Europejskiej i NATO – Rumunia jest członkiem obu wspólnot. Granica z Węgrami to granica zewnętrzna strefy Schengen. Obywatele Polski wybierający się do Rumunii muszą więc posiadać przy sobie dowód osobisty, bądź paszport.

Historyczne granice Rumunii

Od początków istnienia (1878) do 1918 Rumunia obejmowała trzy krainy historyczne: Dobrudżę, Mołdawię i Wołoszczyznę i posiadała granice z Rosją, Austro-Węgrami, Bułgarią i Turcją (od 1913 tylko z Bułgarią). Po I wojnie światowej przyłączono do niej także Banat, Besarabię i Siedmiogród, tworząc tzw. Wielką Rumunię (România Mare). W latach 1918–1939 Rumunia graniczyła z Rosją Radziecką (ZSRR), Polską, Czechosłowacją, Węgrami, SHS (Jugosławią) i Bułgarią. Podczas II wojny światowej kraj stracił większość obszarów zagarniętych w dwudziestoleciu międzywojennym, m.in. Besarabię. Graniczył wtedy z Komisariatem Rzeszy Ukrainą, Generalną Gubernią, Węgrami, Serbią i Bułgarią. Granice Rumunii wytyczone po 1945 nie uległy zmianie do dziś. Zmieniały się jedynie państwa z nią graniczące. Do 1991 były to: ZSRR, Węgry, Jugosławia i Bułgaria, natomiast po 1991: Ukraina, Mołdawia, Węgry, Serbia (także Serbia i Czarnogóra oraz Jugosławia) i Bułgaria^[2].

Zobacz też

Delta Dunaju

Przypisy

↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g Rumunia. www.eures.praca.gov.pl. [dostęp 2015-11-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-18)].
↑ Jan A. Wendt: Regiony historyczne i podziały administracyjne na ziemiach rumuńskich. uni.lodz.pl. [dostęp 2015-11-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-18)].

[:0-1] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g Rumunia. www.eures.praca.gov.pl. [dostęp 2015-11-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-18)].

[2] Jan A. Wendt: Regiony historyczne i podziały administracyjne na ziemiach rumuńskich. uni.lodz.pl. [dostęp 2015-11-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-18)].

[1]

[2]

Granice obecne	z Bułgarią z Mołdawią z Serbią z Węgrami z Ukrainą
Granice historyczne	z Austro-Węgrami (1878–1918) z Czechosłowacją (1918–1939) z Jugosławią (1929–1941, 1945–2003) z Polską (1918–1939) z Turcją (1878–1913) z Rosją (1878–1922) z SHS (1918–1929) z ZSRR (1922–1991) z Serbią i Czarnogórą (2003–2006)