Graza

Graza
Grażyna Fołtyn-Kasprzak
Ilustracja
2018
Data i miejsce urodzenia

1953
Kraków

Narodowość

Polka

Alma Mater

Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie

Dziedzina sztuki

scenografka teatralna i kolorystka komiksowa

Graza, właśc. Grażyna Fołtyn-Kasprzak (ur. 1953[1]) – polska scenografką, graficzka i kolorystka mieszkająca od 1990 roku na stałe w Belgii.

Międzynarodową sławę zawdzięcza współpracy ze znanymi twórcami komiksów: André-Paul Duchâteau, Jean Van Hamme, Grzegorz Rosiński, Krzysztof Gawronkiewicz, Zbigniew Kasprzak. Współpracowała w Niemczech z Theater-Opera w Oberhausen i w Berlinie, tworząc między innymi scenografie do oper Ognisty ptak i Dzwonnik z Notre Dame[2]. W Polsce współpracowała z wieloma znanymi reżyserami (także jako Grażyna Fołtyn[3]). Jest autorką scenografii i kostiumów do przedstawień teatralnych i widowisk telewizyjnych. Ukończyła krakowską Akademię Sztuk Pięknych[4]. Prywatnie jest żoną Zbigniewa Kasprzaka[4].

Dorobek artystyczny

Przedstawienia teatralne[5]

  • 1981 – Tragiczna historia Hamleta księcia Danii (William Shakespeare), reżyseria Andrzej Wajda, Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie – scenografia
  • 1982 – Tartuffe czyli Świętoszek (Molière), reżyseria Jerzy Hutek, Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie – scenografia
  • 1982 – Miarka za miarkę (William Shakespeare), reżyseria Irena Wollen, Teatr Polski w Szczecinie – scenografia
  • 1985 – Lekcja prusskiego (Adolf Nowaczyński), reżyseria Jan Nowak, Teatr Współczesny im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu – scenografia
  • 1986 – Tow. N (Jerzy Krzysztoń), reżyseria: Jan Prochyra, Teatr Współczesny im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu – scenografia
  • 1986 – Peer Gynt (Edvard Grieg), reżyseria: Hanna Chojnacka, Opera we Wrocławiu – scenografia
  • 1986 – Mądralinka (Janusz Cywiński), reżyseria: Marcin Rogoziński, Teatr Współczesny im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu – scenografia
  • 1986 – Palec Ludojada (Jerzy Owsiak), reżyseria: Jan Prochyra, Teatr Współczesny im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu – scenografia i kostiumy
  • 1987 – Dzień królowania (Giuseppe Verdi), reżyseria: Fritzdieter Gerhards, Opera we Wrocławiu – scenografia
  • 1987 – Mąż i żona (Aleksander Fredro), reżyseria: Irena Wollen, Teatr Bagatela im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego w Krakowie – scenografia
  • 1987 – Kotka na rozgrzanym od słońca blaszanym dachu (Tennessee Williams), reżyseria: Janusz Kijowski, Teatr Współczesny im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu – scenografia
  • 2006 – Nie uchodzi, nie uchodzi... czyli Damy i huzary (Aleksander Fredro), reżyseria: Maciej Wojtyszko, Teatr Rampa na Targówku w Warszawie – scenografia i kostiumy
  • 2008 – Jak stać się żydowską matką w dziesięć praktycznych lekcji (Paul Fuks), reżyseria: Jan Prochyra, Teatr Rampa na Targówku w Warszawie – scenografia i kostiumy

Przedstawienia teatralne zrealizowane w Teatrze Telewizji[5]

  • 14 listopada 1983 – Polski listopad (Franciszek Ziejka), reżyseria: Stanisław Zajączkowski, scenografia Marek Grabowski – kostiumy
  • 24 grudnia 1983 – Wit Stwosz (Konstanty Ildefons Gałczyński), reżyseria: Irena Wollen – scenografia
  • 4 marca 1985 – Szachy (Stanisław Grochowiak), reżyseria: Irena Babel – scenografia
  • 13 stycznia 1986 – Zabawa z ogniem (August Strindberg), reżyseria: Irena Wollen – scenografia
  • 8 marca 1986 – Silniejsza (August Strindberg), reżyseria: Irena Wollen – scenografia
  • 30 października 1986 – Od szóstej do szóstej (Philip McDonald), reżyseria: Irena Wollen – scenografia
  • 23 listopada 1986 – Piwnica (Krzysztof Choiński), reżyseria: Stanisław Zajączkowski – scenografia
  • 14 grudnia 1987 – Węzeł (Feliks Falk), reżyseria: Kazimierz Kutz – scenografia
  • 15 lutego 1988 – Pięćdziesiąt dukatów (Jerzy Lohman), reżyseria: Stefan Szlachtycz, dekoracje Marek Grabowski – kostiumy

Kolorystyka do komiksów[2]

  • 2000 – Skarga Utraconych Ziem – 1 – Sioban
  • 2000 – Skarga Utraconych Ziem – 2 – Blackmore
  • 2000 – Skarga Utraconych Ziem – 3 – Pani Gerfaut
  • 2000 – Thorgal – 23 – Klatka
  • 2000 – Thorgal – 24 – Arachnea
  • 2001 – Skarga Utraconych Ziem – 4 – Kyle z Klanach
  • 2001 – Thorgal – 19 – Niewidzialna forteca
  • 2001 – Thorgal – 25 – Błękitna zaraza
  • 2001 – Yans – 7 – Dzieci nieskończoności
  • 2002 – Thorgal – 26 – Królestwo pod piaskiem
  • 2002 – Yans – 11 – Tajemnica czasu
  • 2003 – Halloween Blues – 1 – Przepowiednie
  • 2003 – Podróżnicy – Athabasca & Grizzly
  • 2003 – Thorgal – 16 – Wilczyca
  • 2003 – Yans – 12 – Kraina otchłani
  • 2004 – Halloween Blues – 2 – Piszę do Ciebie z Gettysburga
  • 2007 – Thorgal – 25 – Błękitna zaraza
  • 2007 – Thorgal – 26 – Królestwo pod piaskiem
  • 2009 – Plansze Europy – 16 – Halloween Blues, tomy 1-7
  • 2009 – Skarga Utraconych Ziem – Zestaw tomów 1-4
  • 2013 – Skarga Utraconych Ziem – Zestaw tomów 1-4 (wyd. II)
  • 2019 – Halloween Blues – wyd. zbiorcze

Przypisy

  1. Daniel Koziarski, Wojciech Obremski Zatrzymane w kadrze. Komiksowi twórcy z czasów PRL-u – rozmowy i wspomnienia, wyd. Novae Res, gdynia 2023, s. 87
  2. a b Foltyn-Kasprzak, Grażyna – komiks.gildia.pl – komiks, recenzje, newsy, galerie, konkursy [online], komiks.gildia.pl [dostęp 2020-03-20].
  3. Węzeł [online], teatrtv.vod.tvp.pl [dostęp 2020-03-21] (pol.).
  4. a b Birek 2024 ↓, s. 102.
  5. a b Grażyna Fołtyn-Kasprzak, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2020-03-20].

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya