Grigorij Klimow

Grigorij Piotrowicz Klimow, ros. Григорий Петрович Климов (ur. 26 września 1918 r. w Nowoczerkasku, zm. 10 grudnia 2007 r. w Nowym Jorku) – radziecki wojskowy (podporucznik), emigracyjny działacz antykomunistyczny, publicysta i pisarz.

Urodził się pod nazwiskiem Igor Borysowicz Kałmykow. W 1941 r. ukończył studia w Nowoczerkaskim Instytucie Przemysłowym, zaś w 1945 r. Wojskowy Instytut Języków Obcych w Moskwie. Skierowano go w stopniu podporucznika do służby wojskowej w sowieckim sektorze Berlina jako tłumacz języka niemieckiego. W 1947 r., kiedy otrzymał wiadomość o planowanym powrocie do ZSRR, zdezerterował do zachodnich Niemiec. Tam żył pod fałszywym nazwiskiem Ralf Werner. Pisał artykuły do pisma "Посев". W 1949 r. zatrudniono go przy realizacji amerykańskiego projektu pod nazwą Harvard Project on the Soviet Social System pod egidą US Army i CIA, polegającego na badaniu polityczno-socjologicznym społeczeństwa sowieckiego. Prowadził wywiady z uciekinierami z ZSRR. W latach 19511955 stał na czele Centralnej Unii Powojennych Emigrantów z ZSRR. Jednocześnie pełnił funkcję redaktora naczelnego pism "Свобода" i "Der Antikommunist". W 1953 r. w czasopiśmie Reader’s Digest ukazała się w odcinkach jego powieść pt. "Машина Террора" (wydana potem pod tytułem "Берлинский Кремль" w 3 językach). Została ona tym samym roku zekranizowana przez zachodnioniemiecką kinematografię pt. "Weg ohne Umkehr". Napisał ją pod pseudonimem literackim Grigorij Piotrowicz Klimow. Tak samo podpisywał swoje kolejne książki ("Князь мира сего" (1970), "Дело 69" (1973), "Имя моё Легион" (1975), "Протоколы советских мудрецов" (1981), "Красная Каббала" (1987), "Божий народ" (1989), "Откровение", "Ключи познания" i "Семейный альбом" (2002), "Гитлер был евреем?"). Stały się one bardzo popularne w Rosji po 1991 r. Grigorij P. Klimow niejako stał się pionierem opisywania "pikantnych szczegółów" z życia historycznych osobistości. Reprezentował też antysemickie poglądy. Jego książki znalazły się z tego względu w Rosji w Federalnym Spisie Materiałów Ekstremistycznych[1][2].

Przypisy

  1. Федеральный список экстремистских материалов. „Российская газета”, 17 października 2012. (ros.). 
  2. В России требуют запретить "ксенофобские книги". „BBCRussian.com”, 20 czerwca 2007. (ros.). 

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya