Gustav Berauer

Gustav Berauer

Data i miejsce urodzenia	5 listopada 1912 Petzer
Data i miejsce śmierci	18 maja 1986 Schliersee
Reprezentacja	Czechosłowacja  III Rzesza
Dorobek medalowy
Reprezentacja  III Rzesza Mistrzostwa świata złoto Zakopane 1939 kombinacja norweska
Multimedia w Wikimedia Commons

Gustav „Gustl” Berauer (ur. 5 listopada 1912 w Petzer, zm. 18 maja 1986 w Schliersee) – niemiecki dwuboista klasyczny i biegacz narciarski, mistrz świata w kombinacji.

Urodził się w miejscowości Pec pod Sněžkou (wówczas Petzer), która znajdowała się wtedy na terytorium Austro-Węgier. W 1918 r. tereny te weszły w skład Czechosłowacji, w której barwach Berauer startował do 1938 r. Na igrzyskach olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen w 1936 roku zajął 21. miejsce w biegu na 18 km techniką klasyczną, a w sztafecie był piąty. Na tych samych igrzyskach wystąpił także w kombinacji, kończąc rywalizację na czternastym miejscu. Rok później, podczas mistrzostw świata w Chamonix zajął piąte miejsce zarówno w kombinacji, jak i w sztafecie 4 × 10 km. Ostatni raz w barwach Czechosłowacji wystąpi na mistrzostwach świata w Lahti w 1938 roku, gdzie zajął 95. miejsce w biegu na 18 km, a w kombinacji był piętnasty.

Po włączeniu Kraju Sudetów do Trzeciej Rzeszy Berauer jako etniczny Niemiec reprezentował III Rzeszę, po raz pierwszy na mistrzostwach świata w Zakopanem w 1939 roku. Osiągnął tam największy sukces swojej kariery, zdobywając złoty medal w kombinacji. Wyprzedził bezpośrednio reprezentanta Szwecji Gustafa Adolfa Sellina oraz Norwega Magnara Fosseide. W Zakopanem zajął ponadto 28. miejsce w biegu na 18 km stylem klasycznym. Zwyciężył także w zawodach kombinacji norweskiej podczas mistrzostw świata w Cortinie d’Ampezzo dwa lata później, jednakże podczas spotkania we francuskim mieście Pau, FIS zadecydowała, że wyniki z tych mistrzostw zostaną anulowane, gdyż liczba zawodników była zbyt mała.

Podczas II wojny światowej służył w stopniu feldwebla w oddziale strzelców alpejskich (niem. Gebirgsjäger). Z powodu odniesionych ran nie mógł kontynuować kariery po wojnie. W latach 1963–1975 był przewodniczącym komitetu kombinacji norweskiej w Międzynarodowej Federacji Narciarskiej.

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Wynik zwycięzcy	Strata	Zwycięzca	Reprezentacja
14.	13 lutego	1936	Garmisch-Partenkirchen	Indywidualnie	430,30 pkt	51,2 pkt	Oddbjørn Hagen	TCH

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Wynik zwycięzcy	Strata	Zwycięzca	Reprezentacja
5.	12 lutego	1937	Chamonix	Indywidualnie	441,10 pkt	41,81 pkt	Sigurd Røen	TCH
15.	27 lutego	1938	Lahti	Indywidualnie	432,60 pkt	42,30 pkt	Olaf Hoffsbakken	TCH
1.	15 lutego	1939	Zakopane	Indywidualnie	429,60 pkt	–	–	GER

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Wynik zwycięzcy	Strata	Zwycięzca	Reprezentacja
5.	10 lutego	1936	Garmisch-Partenkirchen	Sztafeta 4 × 10 km[1]	2:41:33	+10:23	Finlandia	TCH
21.	12 lutego	1936	Garmisch-Partenkirchen	18 km stylem klasycznym	1:14:38	+8:26	Erik August Larsson	TCH

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Wynik zwycięzcy	Strata	Zwycięzca	Reprezentacja
5.	18 lutego	1937	Chamonix	Sztafeta 4 × 10 km[2]	3:06.07	?	Norwegia	TCH
95.	25 lutego	1938	Lahti	18 km stylem klasycznym	1:09:37	+8:25	Pauli Pitkänen	TCH
27.	15 lutego	1939	Zakopane	18 km stylem klasycznym	1:05:30	+7:13	Jussi Kurikkala	GER

• Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
• Profil na sports-reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-10)]. (ang.).