Głębce
| Osiedle | |
Widok na Głębce z wiaduktu kolejowego (2018) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Miasto | |
| Tablice rejestracyjne |
SCI |
| SIMC |
0927211 |
| Plan | |
Położenie na mapie miasta Wisła | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa śląskiego | |
Położenie na mapie powiatu cieszyńskiego | |
Głębce – południowa dzielnica miasta Wisła i jednostka pomocnicza gminy miejskiej, osiedle nr 4[2]. W jej skład wchodzą także jednostki strukturalne (położenia orientacyjne): Kopydło (w dolinie potoku Kopydło) i Łabajów (w dolinie potoku Łabajów)[3].
Położenie
Sama jednostka strukturalna "Głębce" położona jest u stóp Kobylej i Kozińców, u zbiegu potoków Łabajowa i Głębiczka, w górnej części doliny powstałego z ich połączenia potoku Kopydło, a także w samej dolince Głębiczka. ...die Wiese Wyssnio w Glembczach (...łąka Wyżnia w Głębcach) była wspominana w dokumentach już w 1751 r.[4] Nazwa wiąże się z usytuowaniem tego dawnego wiślańskiego przysiółka głównie w dolinie potoku Głębiczek, dawniej (1836) funkcjonującego jako Głębiec (Glembietz Bach), czyli 'potok o głębokim nurcie'[5].
Znajduje się tutaj końcowa stacja linii kolejowej z Goleszowa, budowanej na początku lat 30. XX w. Planowano przedłużenie linii aż do Zwardonia, z tunelem przebitym pod przełęczą Kubalonka, jednak prace przerwała II wojna światowa, a w kolejnych latach realizacji projektu zaniechano. W przebiegu tej linii zlokalizowany jest betonowy wiadukt kolejowy o siedmiu przęsłach, przerzucony w latach 1931–1933 nad potokiem Łabajów i drogą wiodąca do Łabajowa. Wybudowany według projektu S. Saskiego i T. Mejera przez firmę Ksawerego Goryanowicza ma 122 metry długości i 25 metrów wysokości[6]. Nieco poza wiaduktem, w dolinie Łabajowa, na prawym (orograficznie) stoku doliny, widoczne są pozostałości skoczni narciarskiej im. Jana Lipowczana, wybudowanej w 1931 r.[6]
U zbiegu potoków Łabajowa i Głębiczka znajduje się szkoła podstawowa nr 4 w Wiśle. Pierwszy budynek szkoły w tym miejscu, drewniany, powstał już w 1889 r. Obecny murowany budynek szkolny został wybudowany w roku 1937. Kierownictwo tych szkół spoczywało przez wiele lat w rękach trzech pokoleń rodziny Cienciałów: Andrzeja, Teofila i Jerzego[6]. Po II wojnie światowej przez wiele lat pracował tu Adam Niedoba, działacz społeczno-kulturalny, m.in. założyciel w 1950 r. zespołu regionalnego „Wisła”[7].
-
Widok na Głębce w połowie XX w.
-
Hotel-pensjonat przed 1939
-
Stary dom góralski, przed 1939
Wspólnoty wyznaniowe
Na terenie Głębiec działalność duszpasterską prowadzą następujące Kościoły i związki wyznaniowe:
- Kościół Ewangelicko-Augsburski:
- Kościół rzymskokatolicki:
- Świadkowie Jehowy:
- zbór Wisła-Głębce, (Sala Królestwa ul. Klonowa 2A)[8]
Turystyka
Przez Głębce biegną liczne szlaki turystyczne, prowadzące m.in. na Stożek Wielki oraz przełęcz Kubalonkę.
Przez osiedle przebiegają następujące znakowane trasy rowerowe:
- Międzynarodowy Szlak Rowerowy Greenways Kraków – Morawy – Wiedeń
Wiślana Trasa Rowerowa – przy zbiorniku ma ona swój początek
czerwona trasa rowerowa nr 24
Główny Karpacki Szlak Rowerowy
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 33315.
- ↑ Gmina Miejska Wisła: Statut Miasta Wisła. bip.wisla.pl, 2003-07-03. [dostęp 2010-12-07].
- ↑ Gmina Miejska Wisła: Obwieszczenie dot. zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Wisły. [w:] bip.wisla.pl [on-line]. 2009-02-24, 2009. [dostęp 2020-12-07].
- ↑ Robert Mrózek: Nazwy miejscowe dawnego Śląska Cieszyńskiego. Katowice: Uniwersytet Śląski w Katowicach, 1984, s. 68. ISBN 82-00-00622-2.
- ↑ Henryk Borek, Górny Śląsk w świetle nazw miejscowych, Opole: Instytut Śląski w Opolu, 1988, s. 45.
- ↑ a b c Jan Krop, Władysław Sosna: Wisła. Miasto u stóp Baraniej Góry (przewodnik turystyczny). Wisła: Towarzystwo Miłośników Wisły, 1990, s. 52.
- ↑ Mirosław Barański: Beskid Śląski. Przewodnik. Wyd. II. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2019, s. 461. ISBN 978-83-8122-015-6.
- ↑ Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2018-10-17].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.