HARKing

HARKing (od ang. hypothesizing after results are known, tworzenie hipotez po poznaniu wyników) – błąd metodologiczny we wnioskowaniu statystycznym, polegający na przedstawianiu istotnych statystycznie wyników niezaplanowanych porównań jako trafnie przewidziane a priori hipotezy badawcze. Pojęcie zaproponował Kerr w 1998 r.[1]

Poprawnym postępowaniem metodologicznym jest zaznaczenie eksploracyjnego charakteru odpowiednich testów, co sygnalizuje czytelnikom, że uzyskane wyniki zostały wykryte przypadkiem, i wymagają konfirmacji. HARKing powoduje zawyżenie częstości błędu pierwszego rodzaju (wyników fałszywie pozytywnych) w literaturze, i zaburza takie miary jakości nauki jak wartość predykcyjna dodatnia. Może być traktowany jako rodzaj P-hackingu – nierzetelnego wnioskowania statystycznego.

Metodą zapobiegania takim błędom jest m.in. prerejestracja planu badania, replikacja badań i respektowanie wartości analiz pilotażowych i eksploracyjnych na równi z badaniami konfirmacyjnymi w ocenie pracy naukowej[2][3][4][5].

Badania ankietowe i przeglądowe wskazują, że błędy tego typu są często popełniane[6]. W polskim badaniu sondażowym wśród studentów psychologii, Zdybek, Walczak i Zdybek stwierdzili, że większość respondentów nie dostrzegała niczego złego w tego rodzaju postępowaniu[7].

Przypisy

  1. ↑ Norbert L. Kerr, HARKing: Hypothesizing After the Results are Known, „Personality and Social Psychology Review”, 2 (3), 2016, s. 196–217, DOI: 10.1207/s15327957pspr0203_4 [dostęp 2017-02-07] (ang.).
  2. ↑ Jerzy Marian Brzeziński, Czy warto (trzeba) dyskutować o różnych aspektach uprawiania psychologii w Polsce?, „Roczniki Psychologiczne”, 17 (3), 2014, ISSN 1507-7888 [dostęp 2017-02-07] (pol.).
  3. ↑ Andrew Gelman, Preregistration of Studies and Mock Reports, „Political Analysis”, 21 (1), 2013, s. 40–41, DOI: 10.1093/pan/mps032, ISSN 1047-1987 [dostęp 2017-02-07].
  4. ↑ Joseph E. Gonzales, Corbin A. Cunningham, The promise of pre-registration in psychological research [online], apa.org [dostęp 2017-02-07] (ang.).
  5. ↑ Brian A. Nosek, Daniël Lakens, Registered Reports, „Social Psychology”, 45 (3), 2014, s. 137–141, DOI: 10.1027/1864-9335/a000192, ISSN 2151-2590 [dostęp 2017-02-07] (ang.).
  6. ↑ Megan L. Head, Luke Holman, Rob Lanfear, Andrew T. Kahn, Michael D. Jennions, The Extent and Consequences of P-Hacking in Science, „PLoS Biology”, 13 (3), 2015, DOI: 10.1371/journal.pbio.1002106, ISSN 1544-9173, PMID: 25768323, PMCID: PMC4359000 [dostęp 2017-02-07].
  7. ↑ Przemysław Zdybek, Radosław Walczak, Marta Zdybek, Historia zwykłego oszustwa. Nieuczciwość akademicka widziana oczami studentów psychologii, „Psychologia Społeczna”, tom 7 3 (22), www.spoleczna.psychologia.pl, 2012, s. 234–244, ISSN 1896-1800 [dostęp 2017-02-07] [zarchiwizowane z adresu 2017-02-08].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya