HESA Simorgh
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Typ |
transportowy |
| Historia | |
| Data oblotu |
30 maja 2023 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
2 × silnik turbośmigłowy TW3-117 |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
25 m |
| Długość |
23 m |
| Wysokość |
8 m |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
500 km/h |
| Zasięg |
3900 km |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Iran | |
HESA Simorgh – irański samolot transportowy, będący zmodyfikowaną wersją pasażerskiej maszyny An-140.
Historia
3 grudnia 1995 roku Iran podpisał umowę o współpracy z ukraińskim biurem konstrukcyjnym Antonow. Umowa przewidywała przekazanie Iranowi licencji na budowę samolotów An-140, które otrzymały miejscowe oznaczenie IrAn-140 Faraz. Wstępne plany współpracy pomiędzy obydwoma krajami przewidywały wybudowanie do 2020 roku 80 maszyn w Iranie, plus, w ramach opcji, kolejnych 60. Początkowo samoloty miały być montowane na miejscu z części dostarczonych z Ukrainy, stopniowo jednak udział komponentów produkowanych na miejscy miał wzrastać. W rzeczywistości, do 2015 roku Irańczycy zdołali zmontować jedynie 14 egzemplarzy. Przyczyną opóźnień był wybuch wojny rosyjsko-ukraińskiej, który zdestabilizował dostawy z Ukrainy. Konsekwencją było całkowite zerwanie współpracy pomiędzy obydwoma krajami[1].
Po zakończeniu produkcji IrAn-140, Irańczycy dysponowali jeszcze trzema niedokończonymi egzemplarzami samolotów. Prawdopodobnie jedna z nich stała się bazą do wybudowania prototypu samolotu Simorgh. Zmodyfikowano tylną sekcję kadłuba, wyposażając samolot w tylną rampę ładunkową. Modernizacja wymusiła podniesienie sekcji ogonowej w celu zapewnienia dostępu do rampy. Zmieniono również całe usterzenie pionowe i poziome. Prawdopodobnie w pracach modernizacyjnych brało udział rosyjskie przedsiębiorstwo Aviakor, biorące udział w budowie An-140 w Rosji. Aviakor był również autorem niewybudowanej wersji transportowej pasażerskiego An-140, oznaczonej jako An-140T. Ukończony prototyp irańskiego samolotu został oblatany 30 maja 2023 roku. Plany zakładają, iż HESA Simorgh zastąpi w irańskiej służbie maszyny Fokker F27. Z drugiej jednak strony, całkowite zerwanie współpracy z Ukrainą, i potencjalnym wsparciem technicznym jakiego Kijów mógłby udzielić, stawia pod znakiem zapytania dalszy rozwój samolotu[1].
Przypisy
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.