Ha-Arec
 Wydanie anglo- i hebrajskojęzyczne | |
| Częstotliwość | |
|---|---|
| Państwo | |
| Tematyka |
polityczno-społeczna |
| Pierwszy numer |
1919 |
| Redaktor naczelny | |
| Średni nakład |
75 tys. egz. |
| Strona internetowa | |
Ha-Arec (hebr. הארץ, dosł. „kraj” (Izraela); ang. Haaretz) – założony w 1919 roku[1] najstarszy dziennik poranny w języku hebrajskim[2], wydawany w Izraelu. Publikowany jest w dwu językach: hebrajskim i angielskim.
Porównując z innymi dziennikami takimi jak „Ma’ariw” i „Jedi’ot Acharonot”, „Ha-Arec” ma mniej fotografii, teksty zaś są bardziej analityczne. Poza wiadomościami publikowane są również artykuły na tematy społeczne, recenzje książek, reportaże i komentarze polityczne. Około 65 tys. czytelników regularnie kupuje hebrajskie wydanie. Anglojęzyczna wersja sprzedawana jest w Ameryce Północnej. Wszystkie artykuły są równolegle publikowane w Internecie.
Podczas odbywającej się w październiku 2007 konferencji CAMERA (Komitet dla Rzetelności Informacji z Bliskiego Wschodu w Ameryce) jej przewodnicząca Andrea Levin powiedziała: „Żadna inna gazeta wydawana w Izraelu nie może się pochwalić równie wielkim międzynarodowym uznaniem, ponieważ «Ha-Arec» reprezentuje najwyższy poziom i ma wprost zdumiewające internetowe wydanie w języku angielskim. Jest czytana przez miliony na całym świecie”[3].
Historia
„Ha-Arec” został wydany po raz pierwszy w 1918 i był gazetą sponsorowaną przez mandatowe władze brytyjskie w Palestynie[4]. Początkowo gazeta miała ukazywać się jako dziennik, pod tytułem Eretz Israel, jednak brytyjski gubernator nie zgodził się na taki tytuł. Pierwszy numer ukazał się 4 kwietnia 1918 roku pod tytułem The Palestine News. Wydany został w trzech językach: angielskim, hebrajskim i arabskim.[5]
W 1919 został przejęty przez rosyjskich syjonistów. Początkowo ukazywał się pod tytułem „Chadaszot ha-Arec” („Wiadomości z kraju”). Część poświęcona literaturze przyciągała wielu wiodących pisarzy języka hebrajskiego[6]. Od 18 czerwca 1919 tytuł został zmieniony na Haaretz News.[5]
Redakcja w 1923 została przeniesiona z Jerozolimy do Tel Awiwu w czasie, gdy redaktorem naczelnym był Mosze Gluecksohn (pełniący tę funkcję w latach 1922–1937[7]). Salman Schocken, zamożny działacz syjonistyczny z Niemiec, kupił gazetę w 1937. Jego syn Gerszom Szoken został naczelnym redaktorem i pozostał na tym stanowisku do 1990[8].
Publicyści
Obecni
- Ruth Almog – literatura, publicystyka
- Noam Ben Ze’ew – krytyka muzyczna
- Aluf Benn – korespondent, sprawy dyplomatyczne
- Meron Benvenisti – dziennikarz polityczny
- Bradley Burston – dziennikarz polityczny[9]
- Akiwa Eldar – analiza spraw dyplomatycznych[10]
- Lily Galili
- Awirama Golan
- Micha’el Handelzalts – krytyka teatralna
- Amos Harel – korespondent wojenny
- Amira Hass – sprawy palestyńskie, korespondent z Ramallah
- Awi Issacharoff – korespondent wojenny
- Sayed Kashua – dział satyryczny, autor
- Jicchak La’or – publicysta
- Gidon Lewi – sprawy palestyńskie
- Tami Litani
- Ruth Schuster – redaktorka działu archeologii i nauki w anglojęzycznym wydaniu Haaretz
- Terry Madenholm – archeolog i pisarka historyczna w anglojęzycznym wydaniu Haaretz
- Jo’el Marcus – komentarze polityczne, publicysta[11]
- Josi Melman – wywiad
- Danijjel Ben Simon
- Amir Oren – sprawy wojskowości
- Ran Reznick – dział zdrowia[12]
- Tsafrir Rinat – sprawy ochrony środowiska
- Daniel Rogow – kulinaria
- Doron Rosenblum – dział satyryczny, publicysta
- Szemu’el Rosner – główny korespondent z USA
- Danny Rubinstein – analiza spraw arabskich
- Josi Sarid – emerytowany polityk, publicysta
- Tom Segew – historyk, komentarze polityczne
- Rut Sinaj – problemy humanitarne i społeczne
- Ari Szawit – dział polityczny
- Ja’ir Szeleg – dział spraw żydowskich
- Nehemia Sztrasler – dział ekonomiczny, publicysta
- Ze’ew Sternhell – komentarze polityczne
- Josi Verter – reporter polityczny
- Ester Zandberg – architektura
- Benny Ziffer – literatura, publicysta
- Uri Klein – krytyka filmowa[12]
- Doram Gaunt – kulinaria
Dawni
- Natan Alterman
- Joram Bronowski – krytyka literacka i telewizyjna
- Amos Elon – korespondent, redaktor, pisarz
- Ze’ew Schiff – analizy spraw obronności i wojskowości
- Arie Caspi[13]
- Gideon Samet – komentator polityczny
Wydanie internetowe
Wydanie internetowe obejmuje zarówno oryginalną wersję hebrajską, jak i jej angielskie tłumaczenie. Prezydent Izraela Szimon Peres prowadził swojego bloga[a] na stronach gazety. Osobną stronę prowadzi również Shmuel Rosner, naczelny korespondent z USA, który prowadzi działy „Czynnik izraelski” oraz „Gość Rosnera”[b].
Dodatki
W ciągu tygodnia „Ha-Arec” ukazuje się z kilkoma różnymi dodatkami zawierającymi artykuły, komentarze, program radiowy i telewizyjny oraz łamigłówki Sudoku. Inne dodatki zawierają:
- W tygodniu
- Wiadomości (wraz z politycznymi komentarzami)
- Galeria (Kultura i rozrywka, program radiowy i telewizyjny)
- TheMarker (dodatek biznesowy)
- Niedziela – Sport (poszerzony)
- Środa – Literatura
- Piątek
- Wiadomości (poszerzone)
- „Musaf Haaretz” (magazyn weekendowy)
- Literatura
- Nieruchomości
- Wiadomości lokalne
Uwagi
- ↑ Blog Szimona Peresa na stronach „Ha-Areca”: Peres – Haaretz.
- ↑ Dział Shmuela Rosnera w „Ha-Arecie”: Rosner – Haaretz.
Przypisy
- ↑ a b About Haaretz – Haaretz – Israel News. haaretz.com, 2001-07-12. [dostęp 2019-10-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-17)]. (ang.).
- ↑ Ha-Arec, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2019-10-17].
- ↑ MPACUK – The Israel Lobby Targets Haaretz.
- ↑ גליונות קשר – המכון לחקר העיתונות והתקשורת היהודית, אוניברסיטת תל-אביב.
- ↑ a b Małgorzata Dwornik, Haaretz. Historia izraelskiej gazety, grającej Izraelowi na nerwach [online], Reporterzy.info, 26 kwietnia 2021.
- ↑ Encyclopedia Judaica, Newspapers, Hebrew, vol. 12, Keter Books, Jerusalem, 1978.
- ↑ Tel Aviv University.
- ↑ A newspaper’s mission – Haaretz – Israel News. haaretz.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-06-25)]..
- ↑ Haaretz.com senior editor Bradley Burston wins award for Mideast journalism [online], Haaretz [dostęp 2017-11-23] [zarchiwizowane z adresu 2007-08-02].
- ↑ Haaretz correspondent Akiva Eldar wins Mideast journalism award [online], Haaretz [dostęp 2017-11-23] [zarchiwizowane z adresu 2007-08-02].
- ↑ Fellow journalists to honor Haaretz commentator Yoel Marcus in Eilat – Haaretz – Israel News [online], haaretz.com:80 [dostęp 2017-11-23] [zarchiwizowane z adresu 2007-11-10].
- ↑ a b Haaretz reporters Klein, Reznick win Sokolov Award for Journalism [online], Haaretz [dostęp 2017-11-23] [zarchiwizowane z adresu 2007-08-02].
- ↑ Orna Coussin: A compelling lesson. Haaretz. [dostęp 2016-12-12]. (ang.).
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.