Haptonema

Haptonemaorganellum komórkowe przypominające wić występujące u haptofitów, służące do pobierania pokarmu.

Schemat budowy haptofita. Haptonema oznaczona numerem 1

Haptonema jest podłużnym, cienkim wyrostkiem umieszczonym między dwiema zwykłymi wiciami. W odróżnieniu od nich nie ma funkcji lokomotorycznej. U niektórych gatunków jest ledwo zauważalnym wyrostkiem, podczas gdy u innych jest dłuższa niż komórka. Z reguły jest spiralnie skręcona. Podobieństwo do wici wyraża się nie tylko w wyglądzie zewnętrznym, ale również w budowie wewnętrznej, jako że u jej podstawy znajduje się zestaw mikrotubul. Różnią się jednak ich układem[1]. Mikrotubule u podstawy haptonemy są łukowato zagłębione w retikulum endoplazmatycznym. Tworzą krąg o średnicy ok. 100 nm. U podstawy jest ich sześć lub siedem, a liczba ta zmniejsza się do trzech na końcu[2].

Haptonema potrafi bardzo szybko zginać się i prostować. Gdy wiciowiec pływa, do wysuniętej ku przodowi haptonemy przyczepiają się drobne cząstki pokarmu, takie jak bakterie. Wtedy organellum zgina się, przenosząc je w region komórki nieokryty tarczkami, gdzie mogą zostać wchłonięte do jej wnętrza na drodze fagocytozy[1][3].

Początkowo haptofitów nie wyodrębniano spośród złotowiciowców, które najczęściej mają dwie wici, a haptonemę uważano za trzecią, nietypową wić, o funkcjach innych niż ruch, np. jako organellum dotykowe[4]. Ponieważ haptofity są zdolne do fotosyntezy, haptonema umożliwia im miksotrofię[1].

Przypisy

  1. a b c Ralph A. Lewin, What the haptonema is for, „Nature”, 356, 1992, s. 195–196, DOI10.1038/356195a0.
  2. Mami Nomura i inni, Microtubule stabilizer reveals requirement of Ca2+-dependent conformational changes of microtubules for rapid coiling of haptonema in haptophyte algae, „Biology Open”, 2019, DOI10.1242/bio.036590, ISSN 2046-6390, PMID30700402, PMCIDPMC6398456 [dostęp 2026-04-07] (ang.).
  3. M. Kawachi, I. Inouye, O. Maeda, M. Chihara, The haptonema as a food-capturing device: observations on Chrysochromulina hirta (Prymnesiophyceae), „Phycologia”, 30 (6), 1991, s. 563–573, DOI10.2216/i0031-8884-30-6-563.1, ISSN 0031-8884 [dostęp 2026-04-07] (ang.).
  4. Karol Starmach, Chrysophyta I. Chrysophyceae – złotowiciowce oraz wiciowce bezbarwne – Zooflagellata wolnożyjące, t. Tom 5, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1968, s. 13, 154, Flora słodkowodna Polski.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya