Heather Locklear

Heather Locklear
Ilustracja
Imię i nazwisko

Heather Deen Locklear

Data i miejsce urodzenia

25 września 1961
Los Angeles

Zawód

aktorka, producentka filmowa

Współmałżonek

Tommy Lee
(1986–1993; rozwód)
Richie Sambora
(1994–2007; rozwód)

Lata aktywności

od 1980

Multimedia w Wikimedia Commons

Heather Deen Locklear[1][2] (ur. 25 września 1961 w Los Angeles) – amerykańska aktorka i producentka telewizyjna.

Rozpoznawalność zapewnił jej udział w telewizyjnych serialach takich jak Dynastia (1981–1989), T.J. Hooker (1982–1986), Melrose Place (1993–1999) i Spin City (1999–2002). Jej pierwszą rolą kinową była postać Victorii „Vicky” Tomlinson McGee w filmie Marka L. Lestera Podpalaczka (Firestarter, 1984)[3].

Była sześciokrotnie nominowana do Złotego Globu (1994, 1995, 1996, 1997, 2000, 2002)[4]. Została uhonorowana dwiema statuetkami Bravo Otto dla najlepszej gwiazdy telewizyjnej (1983, 1989), przyznanymi przez niemiecki dwutygodnik dla młodzieży „Bravo”.

Życiorys

Wczesne lata

Przyszła na świat w Los Angeles[5] w Kalifornii w zamożnej rodzinie biznesmenów pochodzenia angielskiego, szkockiego i niemieckiego[6]. Jej ojciec, William Robert Locklear[7][8], był dziekanem Szkoły Inżynierskiej przy Uniwersytecie Kalifornijskim (UCLA)[9], a matka Diane Meredyth Tinsley pełniła funkcję asystenta administracyjnego koncernu „Disneya”[10][11]. Dorastała w doskonałych warunkach razem z trzema starszymi siostrami. Po tym, jak została odrzucona ze swojego szkolnego zespołu cheerleaderek, Locklear dołączyła do klubu teatralnego i odkryła, że aktorstwo jest jej prawdziwą pasją[12].

W 1979, po ukończeniu Newbury Park High School[13] w Newbury Park w stanie Kalifornia, podjęła studia psychologiczne na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles[14]. Po studiach pracowała jako modelka w reklamach[15].

Kariera

Przed kamery telewizyjne trafiła jako studentka psychologii, wyróżniona przez prowadzącego klasę reklamy[16]. Gościła na szklanym ekranie w serialach: NBC CHiPs z Erikiem Estradą, Robertem Pine i Williamem Smithem, ABC 240-Robert (1981) i sitcomie ABC Osiem to wystarczająco (Eight Is Enough, 1981)[17] z Dickiem Van Patten. Wystąpiła w komedii telewizyjnej CBS Return of the Beverly Hillbillies (1981) u boku Buddy’ego Ebsena i dramacie telewizyjnym NBC Twirl (1981) z Erin Moran[18].

9 grudnia 1981 pojawiła się w czternastym odcinku opery mydlanej ABC, producenta Aarona Spellinga, Dynastia (Dynasty) – pt. „Pojednanie” („Reconciliation”) jako zmysłowa i prowokująca Samantha Josephine „Sammy Jo” – uwielbiająca wykorzystywać i manipulować ludźmi, uwikłana w intrygi klanu wielkich nafciarzy[19]. Lecz jak żadna inna postać tego serialu zmienia się – ze „złej” dziewczyny, która wdarła się do rodziny Carringtonów dla pieniędzy, w wartościową kobietę i czułą matkę. Za tę rolę była dwukrotnie nominowana do nagrody Soap Opera Digest (1986, 1990). Pierwszą główną rolę zagrała w serialu policyjnym ABC T.J. Hooker (1982–1986) jako oficer Stacy Sheridan[20]. W dreszczowcu NBC Zabójca miasta (City Killer, 1984) wystąpiła w roli atrakcyjnej Andrei McKnight, którą nęka psychopatyczny wielbiciel[21].

Była na okładkach magazynów takich jak „Playgirl” (w lipcu 1983 z Lorenzo Lamasem), „Ekran” (w grudniu 1989), „Film” (we wrześniu 1990 z Alem Corleyem i w lutym 1992), „Shape” (w październiku 1990), „Complete Woman” (w grudniu 1993), „Details” (w październiku 1994), „InStyle” (w marcu 1995, w maju 2000), „Cosmopolitan” (w kwietniu 1995), „Esquire” (w czerwcu 1995), „Glamour” (w czerwcu 2000), „Allure” (we wrześniu 2000) i „Marie Claire” (w czerwcu 2001)[22].

Wzorem jest dla mnie Marilyn Monroe, która w telewizji nigdy nie mogłaby osiągnąć tak wiele. Sława z małego ekranu mija wraz z serialem, o powtórkach nie ma co marzyć, w tym młynie wszystko kręci się tak szybko. Jeśli poważnie traktuje się swoją profesję, trzeba szukać czegoś trwałego. (Heather Locklear)[23]

Spróbowała też sił na dużym ekranie w adaptacji powieści Stephena Kinga Podpalaczka (Firestarter, 1984), w roli matki tytułowej bohaterki (w tej roli Drew Barrymore). Jej kolejna rola kinowa Abby Arcane, obiekt uczuć zielonawego monstrum z bagien, w żartobliwym filmie Powrót potwora z bagien (The Return of Swamp Thing, 1989)[24] nie została dobrze przyjęta przez krytyków i otrzymała nagrodę Złotej Maliny dla najgorszej aktorki roku. W komedii satyrycznej ABC Seks skandal po amerykańsku (Jury Duty: The Comedy, 1990) ze Stephenem Baldwinem została obsadzona w roli Rity Burwald, telefonicznej „call girl”[25]. Z powodzeniem wcieliła się w rolę Melody Shepherd, przewrotnej asystentki dziennikarki wiadomości telewizyjnych (Barbara Eden) w teledramacie Zabójczy urok (Her Wicked Ways, 1991)[26], Jan, która po załamaniu psychicznym wyjeżdża ze swoim mężem (Robert Carradine) do domu na odludną wieś w telewizyjnym dreszczowcu Iluzje (Illusions, 1992) z udziałem Emmy Samms, ambitnej Betsy, która awansuje na kierownicze stanowisko kierownicze, prześladowanej przez psychopatyczną sekretarkę (Linda Purl) w telewizyjnym dreszczowcu Język ciała (Body Language, 1992), Victorii Gilbert w telewizyjnym horrorze Podglądacz (Fade to Black, 1993) u boku Timothy’ego Busfielda oraz postać mężatki i matki dwóch córek, którą targa wiele osobowości i mierzy się z przerażającą przeszłością mrocznych sekretów po śmierci ojca w telewizyjnym dreszczowcu psychologicznym Rozbity umysł (Shattered Mind, 1996). Rola Amandy Woodward, kobiety zawziętej i perfidnej w operze mydlanej ABC Melrose Place (1993–1999) przyniosła jej w latach 1994–1997 czterokrotnie nominację do nagrody Złotego Globu. 14 maja 1994 gościła w programie rozrywkowym Saturday Night Live.

W 1994 i 2001 została wybrana przez czytelników magazynu „People” jedną z „50. najpiękniejszych ludzi na świecie”. Za rolę Caitlin Moore w sitcomie muzycznym Spin City (1999–2002) u boku Michaela J. Foxa i potem Charliego Sheena dwukrotnie była nominowana do Złotego Globu (2000, 2002)[27].

W 2000 wzięła udział w reklamie L’Oréal[28]. Następnie zagrała Harley Random, szefową portu lotniczego zarządzająca płytą lotniska w serialu NBC Port lotniczy LAX (LAX, 2004–2005), którego była także producentem wykonawczym. Wystąpiła gościnnie w sitcomie CBS Dwóch i pół (Two and a Half Men, 2004) i serialu Boston Legal (2005) z Williamem Shatnerem. W komedii romantycznej Idealny facet (The Perfect Man, 2005) była matką Hilary Duff. W 2006 gościła w programie telewizyjnym Kobiety pewnego wieku (Women of a Certain Age) i pojawiła się w teledysku do singla Toby’ego Keitha „Crash Here Tonight” (2006).

W 2007 wystąpiła gościnnie jako Heather Truscott w sitcomie dla młodzieży Disney Channel Original Series Hannah Montana oraz serialu CBS Sposób użycia (Rules of Engagement) w roli Barbary i zajęła 25. miejsce na liście „100. największych ikon telewizyjnych” według „TV Guide” i „Entertainment Weekly”[29].

Życie prywatne

Była związana z Andrew Stevensem (1980–1981)[30], Tomem Cruise’em (1982), Scottem Baio (1983), Christopherem Atkinsem (1983–1984) i Markiem Harmonem (1984)[31].

Locklear ma za sobą dwa nieudane związki małżeńskie z muzykami rockowymi. W 1985 poznała Tommy’ego Lee, ekscentrycznego perkusistę grupy Mötley Crüe. Wzięli ślub 10 maja 1986[32]. Po zdradzie z gwiazdą porno[33] – Debi Diamond na planie filmu kręconego przez przyjaciela Tommy’ego Lee – Rona Jeremy’ego[34], 16 sierpnia 1993 doszło do rozwodu. W maju 1994 poznała Richiego Samborę[31], gitarzystę zespołu Bon Jovi. Pobrali się 17 grudnia 1994 w Paryżu[35]. Mają córkę Avę Elizabeth (ur. 4 października 1997)[36][37]. Rozstali się w lutym 2006, a po trzynastu latach małżeństwa wzięli rozwód 11 kwietnia 2007, gdy Locklear odkryła korespondencję Richiego i swojej bliskiej przyjaciółki Denise Richards[38].

W 2006 spotykała się z Davidem Spade’em[31]. W latach 2007–2011 była w związku z Jackiem Wagnerem[39]. W latach 2012–2013 związała się z pracownikiem technicznym Larrym Porushem[40][41]. Od marca 2013 jej partnerem był chirurg plastyczny doktor Marc Mani[42][43][44].

Filmografia

Seriale

  • 1980: CHiPs jako nastolatka
  • 1981: 240-Robert jako Jean
  • 1981: Eight Is Enough jako Ingrid
  • 1981–1989: Dynastia (Dynasty) jako Sammy Jo Dean Carrington
  • 1982: Fantastyczna wyspa (Fantasy Island) jako Lorraine Wentworth
  • 1982: Matt Houston jako Cindy McNichol
  • 1982–1986: T.J. Hooker jako oficer Stacy Sheridan (sezony 2–5)
  • 1983: Tales of the Unexpected jako Pat Ward
  • 1983: Statek miłości (The Love Boat) jako Patti Samuels
  • 1983: Hotel jako Miranda Harding
  • 1989–2018: ABC TGIF jako Alex
  • 1990–1991: Going Places jako Alexandra „Alex” Burton
  • 1992: Batman (Batman: The Animated Series) jako Lisa Clark (głos)
  • 1993–1999: Melrose Place jako Amanda Woodward Blake Parezi McBride Burns
  • 1997: Wieczór z muppetami (Muppets Tonight) – w roli samej siebie
  • 1998: Herkules (Hercules: The Animated Series) – odc. „Herkules i Argonauci” („Hercules and the Argonauts”) jako Nymphs (głos)
  • 1999–2002: Spin City jako Caitlin Moore
  • 2000: Bobby kontra wapniaki (King of the Hill) jako Peggy Donovan (głos)
  • 2002: Ally McBeal jako Nicole Naples
  • 2002: Hoży doktorzy (Scrubs) jako Julie Keaton
  • 2004: Dwóch i pół (Two and a Half Men) jako Laura Lang
  • 2004–2005: Port lotniczy LAX (LAX) jako Harley Random
  • 2005: Orły z Bostonu (Boston Legal) jako Kelly Nolan
  • 2007: Hannah Montana jako Heather Truscott
  • 2007: Sposób użycia (Rules of Engagement) jako Barbara
  • 2007: See Jayne Run jako Jayne Doherty
  • 2009–2010: Melrose Place jako Amanda Woodward
  • 2012–2013: Rozpalić Cleveland (Hot in Cleveland) jako Chloe
  • 2013: Franklin & Bash jako Rachel King
  • 2016–2017: Too Close to Home jako Pierwsza Dama
  • 2017: Przepis na amerykański sen (Fresh Off the Boat) jako Sarah

Filmy TV

  • 1981: Twirl jako Cherie Sanders
  • 1981: The Return of the Beverly Hillbillies jako Heather
  • 1984: Zabójca miasta (City Killer) jako Andrea McKnight
  • 1988: Rockendrolowa mama (Rock ’n’ Roll Mom) jako Darcy X
  • 1990: Dobra partia (Rich Men, Single Women) jako Tori
  • 1990: Seks skandal po amerykańsku (Jury Duty: The Comedy) jako Rita Burwald
  • 1991: Zabójczy urok (Her Wicked Ways) jako Melody Shepherd
  • 1991: Dynastia: Pojednanie (Dynasty: The Reunion) jako Sammy Jo Carrington
  • 1992: Język ciała (Body Language) jako Betsy Frieze
  • 1992: Spotkania na autostradzie (Highway Heartbreaker) jako Alexandra „Alex” Moulton
  • 1992: Iluzje (Illusions) jako Jan Sanderson
  • 1993: Podglądacz (Fade to Black) jako Victoria
  • 1995: Teksański rozwód (Texas Justice) jako Priscilla Davis
  • 1996: Shattered Mind jako Suzy / Bonnie / Ginger / Victoria / D.J.
  • 1997: Dwie kule (Double Tap) jako agentka Katherine Hanson
  • 2003: Once Around the Park jako Alex Wingfield
  • 2006: Women of a Certain Age jako Barb
  • 2007: Nora Roberts – Angels Fall (Angels Fall) jako Reece Gilmore
  • 2008: Flirt z czterdziestką (Flirting with Forty) jako Jackie Laurens
  • 2011: On mnie kocha (He Loves Me) jako Laura
  • 2016: The Game of Love jako Frankie
  • 2021: Nie przejmuj się drobnostkami: historia Kristine Carlson (Don’t Sweat the Small Stuff: The Kristine Carlson Story) jako Kristine Carlson
  • 2024: Mormońska mama popełniła błąd: historia Ruby Franke (Mormon Mom Gone Wrong: The Ruby Franke Story) jako Jodi Hildebrandt

Filmy

Nagrody

Rok Nagroda Kategoria Film
1983 Złota statuetka Bravo Otto, przyznana przez niemiecki dwutygodnik dla młodzieży „Bravo” Najlepsza gwiazda telewizyjna[45] –
1984 Brązowa statuetka Bravo Otto Najlepsza gwiazda telewizyjna[46] –
1989 Złota statuetka Bravo Otto Najlepsza gwiazda telewizyjna[47] –
1990 Złota Malina Najgorsza aktorka[48] Powrót potwora z bagien (1989)
Srebrna statuetka Bravo Otto Najlepsza gwiazda telewizyjna[49] –
1991 Brązowa statuetka Bravo Otto Najlepsza gwiazda telewizyjna[50] –

Przypisy

  1. ↑ Heather Locklear Celebrity, „TV Guide” [dostęp 2015-08-12] [zarchiwizowane z adresu 2018-12-29] (ang.).
  2. ↑ Personalidade: Heather Locklear (EUA). InterFilmes.com. [dostęp 2012-01-13]. (port.).
  3. ↑ Heather Locklear – Television Actress, Pin-up. Biography.com. [dostęp 2015-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-29)]. (ang.).
  4. ↑ Heather Locklear Awards. AllMovie. [dostęp 2022-08-19]. (ang.).
  5. ↑ Heather Locklear. TV.com. [dostęp 2015-07-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-27)]. (ang.).
  6. ↑ Heather Locklear – What Nationality Ancestry. Ethnicity of Celebs. [dostęp 2016-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-29)]. (ang.).
  7. ↑ William Robert Locklear. Genealogy.com. [dostęp 2016-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-29)]. (ang.).
  8. ↑ William Robert Locklear – Family tree Tim Dowling. Geneanet. [dostęp 2016-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-29)]. (ang.).
  9. ↑ Heather Locklear – Toute l’actu !. Pure People. [dostęp 2015-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-10)]. (fr.).
  10. ↑ Heather Deen Locklear – Family tree Tim Dowling. Geneanet. [dostęp 2015-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-29)]. (ang.).
  11. ↑ Heather Locklear Biography (1961-). Film Reference. [dostęp 2015-08-12]. (ang.).
  12. ↑ Heather Locklear Trivia. FamousFix.com. [dostęp 2022-08-17]. (ang.).
  13. ↑ Heather Locklear News, Pictures, and Videos. TMZ.com. [dostęp 2015-07-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-29)]. (ang.).
  14. ↑ Heather Locklear Biography. lifetimetv.co.uk. [dostęp 2015-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-25)]. (ang.).
  15. ↑ Heather Locklear. ČSFD.cz. [dostęp 2015-08-12]. (cz.).
  16. ↑ Avik Gilboa. Kinorama: Heather Locklear. „Film”. nr 8/1992 (2223) (XLVII), s. 16, 23 lutego 1992. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  17. ↑ Heather Locklear. Stopklatka.pl. [dostęp 2011-09-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-17)]. (pol.).
  18. ↑ Heather Locklear. Osobnosti.cz. [dostęp 2015-08-12]. (cz.).
  19. ↑ Kinorama: Heather Locklear. „Film”. nr 7/1989 (2067) (XXXVIII), s. 12, 12 lutego 1989. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  20. ↑ Hal Erickson: Heather Locklear Biography. AllMovie. [dostęp 2015-08-12]. (ang.).
  21. ↑ Grzegorz Widełko. Video: Zabójca miasta. „Film”. nr 14/1992 (2157) (XLVII), s. 26, 5 kwietnia 1992. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  22. ↑ Heather Locklear Magazines. FamousFix. [dostęp 2020-10-06]. (ang.).
  23. ↑ Kinorama: Heather Locklear. „Film”. nr 27/1983 (1774) (XXXVIII), s. 24, 3 lipca 1983. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  24. ↑ Heather Locklear – About This Person – Movies & TV, „The New York Times” [dostęp 2015-08-12] [zarchiwizowane z adresu 2018-12-29] (ang.).
  25. ↑ Kinorama: Heather Locklear. „Film”. nr 39/1990 (2150) (XLV), s. 13, 30 września 1990. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  26. ↑ Video: Zabójczy urok. „Film”. nr 22/1992 (2237) (XLVII), s. 26, 31 maja 1992. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  27. ↑ Heather Locklear. MYmovies. [dostęp 2015-08-12]. (wł.).
  28. ↑ Heather Locklear and L’Oreal Paris. [dostęp 2015-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-29)]. (ang.).
  29. ↑ 50 Greatest TV Icons. „Entertainment Weekly”. [dostęp 2015-07-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)]. (ang.).
  30. ↑ Vince Neil Dating Relationships. Shagtree. [dostęp 2022-07-27]. (ang.).
  31. ↑ a b c Heather Locklear Dating. FamousFix. [dostęp 2015-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-29)]. (ang.).
  32. ↑ Heather Deen Locklear – Genealogy. Geni. [dostęp 2016-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-29)]. (ang.).
  33. ↑ Tommy Lee Reveals When He First Realized He Had A Huge Rod. Blabbermouth.net. [dostęp 2016-08-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-29)]. (ang.).
  34. ↑ Porn King Ron Jeremy’s thoughts on Tommy Lee’s penis: “Mine is bigger”. Metal Sludge. [dostęp 2016-08-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-29)]. (ang.).
  35. ↑ Avik Gilboa. Życie towarzyskie i uczuciowe. „Film”. nr 8/1995 (2318), s. 80, marzec 1995. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  36. ↑ Heather Locklear. Listal. [dostęp 2015-08-12]. (niem.).
  37. ↑ Laura Connor, Dynasty comeback gets big-budget Netflix revamp – but what happened to the original soap’s cast?, „Daily Mirror”, 22 stycznia 2018 [dostęp 2019-02-04] [zarchiwizowane z adresu 2019-02-04] (ang.).
  38. ↑ Natalie Stone, Season 10 Finale: What Happened Between Denise Richards and Heather Locklear?, „People”, 16 września 2020 [dostęp 2022-07-27] (ang.).
  39. ↑ Heather Locklear: Aktuelle News, Infos & Bilder. Bunte. [dostęp 2015-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-29)]. (niem.).
  40. ↑ Heather Locklear Goes on Date With New Boyfriend. Us Weekly. [dostęp 2015-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-29)]. (ang.).
  41. ↑ Beau Heather Locklear zidentyfikowany!. tooFab.com. [dostęp 2015-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-29)]. (ang.).
  42. ↑ Heather Locklear’s New Beau: What to Know About Dr. Marc Mani. „People”. [dostęp 2015-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-05)]. (ang.).
  43. ↑ Heather Locklear, Marc Mani Step Out In Los Angeles. The Huffington Post. [dostęp 2015-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-29)]. (ang.).
  44. ↑ Heather Locklear, Boyfriend Marc Mani Still Going Strong, Spotted on Sweet Date Night. Us Weekly. [dostęp 2015-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-29)]. (ang.).
  45. ↑ Die Otto sieger 1983. Bravo-Archiv.de. [dostęp 2024-12-26]. (niem.).
  46. ↑ Die Otto sieger 1984. Bravo-Archiv.de. [dostęp 2024-12-26]. (niem.).
  47. ↑ Die Otto sieger 1989. Bravo-Archiv.de. [dostęp 2024-12-26]. (niem.).
  48. ↑ Razzie Awards 1989. Razzies Awards. [dostęp 2024-12-26]. (ang.).
  49. ↑ Die Otto sieger 1990. Bravo-Archiv.de. [dostęp 2024-12-26]. (niem.).
  50. ↑ Die Otto sieger 1991. Bravo-Archiv.de. [dostęp 2024-12-26]. (niem.).

Bibliografia

  • Portret na życzenie: Heather Locklear. „Film”. nr 46/1990 (2157) (XLV), s. 22, 18 listopada 1990. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 

Linki zewnętrzne

Złota Malina dla najgorszej aktorki

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya