Heinrich Gustav Magnus

Heinrich Gustav Magnus
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

2 maja 1802
Berlin

Data i miejsce śmierci

4 kwietnia 1870
Berlin

profesor nauk fizycznych i chemicznych
Alma Mater

Uniwersytet w Berlinie

Habilitacja

1831

Profesura

1834

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet w Berlinie

Multimedia w Wikimedia Commons

Heinrich Gustav Magnus (ur. 2 maja 1802 w Berlinie, zm. 4 kwietnia 1870 tamże[1]) – niemiecki chemik, fizyk i technolog, współzałożyciel Deutsche Physikalische Gesellschaft[2][3] i Deutsche Chemische Gesellschaft[4][5].

Od roku 1834 był profesorem Uniwersytetu Berlińskiego. W dziedzinie chemii odkrył m.in. pierwszą kompleksową sól platyny – [Pt(NH3)4][PtCl4], zwaną „solą Magnusa” lub „zieloną solą Magnusa”[6][7], badał właściwości telluru i selenu, zajmował się procesem absorpcji gazów we krwi, dyfuzją wodoru, pomiarami współczynników rozszerzalności cieplnej powietrza w wysokich temperaturach. Jego najbardziej znanym osiągnięciem w dziedzinie fizyki było wykazanie występowania siły nośnej na bryle (np. walcu) obracającej się wokół osi poprzecznej do kierunku przepływu strumienia płynu, w którym się znajduje („efekt Magnusa”)[8].

Życiorys

Heinrich Gustav Magnus studiował chemię, fizykę i technologię na Berliner Universität w latach 1822–1827, które zakończył w roku 1827 na podstawie pracy dyplomowej na temat „De Tellurio”. Kolejne dwa lata (1827-1829) spędził w Akademii Nauk w Sztokholmie, studiując chemię u Jacoba Berzeliusa. Habilitację w dziedzinie fizyki i technologii otrzymał w roku 1831[9].

W kolejnych latach pracował dydaktycznie i naukowo w berlińskim Friedrich-Wilhelms-Universität jako[9]:

Na uczelni pełnił funkcje[9]:

  • dziekana Wydziału Filozofii w latach 1847–1848, 1858–1859 i 1863–1864,
  • rektora Friedrich-Wilhelms-Universität w latach 1861–1862.

W latach 1863–1870 tworzył laboratorium fizyczne we własnym domu. Przeszedł na emeryturę w roku 1869, rezygnując z pracy na uczelni[9].

W latach 1840–1870 był członkiem Pruskiej Akademii Nauk w Berlinie (pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Finansów), a w roku 1845 był współzałożycielem Deutsche Physikalische Gesellschaft[2][3], w którym założył sekcję fizyczną Kolloquium). Analogiczne stowarzyszenie chemików – Deutsche Chemische Gesellschaft[4][5] – współtworzył w roku 1867[9].

1
2
2
Model urządzenia do demonstracji efektu Magnusa i budowa cząsteczki „zielonej soli Magnusa”[6][7]

Publikacje (wybór)

Heinrich Gustav Magnus jest autorem m.in.[10]:

  • 1827 – De tellurio,
  • 1836 – De vi ancorae in electromagnete et Chalybomagnete,
  • 1843 – Über die Ausdehnung der Gase durch die Wärme, Abhandlungen der Königlichen Akademie der Wissenschaften in Berlin,
  • 1845 – De respiratione: programma … numeris professionis ordinariae in facultate philosophica auspicandi gratia, Universitätsschriften Berlin, wyd. Uniwersytet w Gandawie
  • 1850 – Über die Bewegung der Flüssigkeiten Abhandlungen der Königlichen Akademie der Wissenschaften in Berlin,
  • 1852 – Ueber thermoelectrische ströme, wyd. K. Preussische Akademie der Wissenschaften,
  • 1854 – Ueber rothen und schwarzen Schwefel, Annalen der Physik Volume 168, Issue 6, pages 308–323,
  • 1859 – Hydraulische Untersuchungen: Zweiter Theil, wyd. Barth,
  • 1860 – Ueber die Abweichung der Geschosse …, wydanie 2, wyd. Dümmler,
  • 1861 – Ueber die Verbreitung die Wärme in den Gasen Poggendorff's Annalen, wyd. A.W. Schade,
  • 1862 – Festrede auf der Universität zu Berlin (Heinrich Gustav Magnus, Friedrich Wilhelm, Preußen, König, III.),
  • 1862 – Über die Fortschritte auf dem Gebiete der Naturwissenschaften,
  • 1864 – Über Wärmestrahlung.
  • 1864 – Ueber den Einfluss der Zusammensetzung der Bronzen auf die Erlangung einer schönen grünen Patina,
  • 1866 – Ueber den Einfluss der Absorption der Wärme auf die Bildung des Thaus, wyd. A.W. Schade,
  • 1866 – Ueber die Polarisation der ausgestrahlten Wärme und ihren Durchgang durch parallele Platten, Annalen der Physik und Chemie, wyd. A.W. Schade,
  • 1866 – Ueber die Polarisation der ausgestrahlten Wärme und ihren Durchgang parallele Platten, wyd. A.W. Schade,
  • 1867 – Ueber den Einfluss der Vaporhäsion bei Versuchen über Absorption der Wärme, wyd. A.W. Schade,
  • 1868 – Ueber die Polarisation der Wärme von 100 [degrees] C. und die Bewegung bei der Wärmeleitung, wyd. A.W. Schade,
  • 1870 – Über Emission, Absorption und Reflexion der bei niederer Temperatur ausgestrahlten Wärmearten, Abhandlungen der Königlichen Akademie der Wissenschaften in Berlin, wyd. Dümmler.

Przypisy

  1. ↑ Magnus Heinrich Gustav, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-09-15].
  2. ↑ a b Deutsche Physikalische Gesellschaft. [w:] Strona internetowa Wissenschaftliche Sammlungen an der Humboldt-Universität [on-line]. www.sammlungen.hu-berlin.de. [dostęp 2014-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-24)]. (niem.).
  3. ↑ a b Deutsche Physikalische Gesellschaft. www.dpg-physik.de. s. Strona internetowa stowarzyszenia. [dostęp 2014-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-11)]. (niem.).
  4. ↑ a b Deutsche Chemische Gesellschaft. [w:] Strona internetowa Wissenschaftliche Sammlungen an der Humboldt-Universität [on-line]. www.sammlungen.hu-berlin.de. [dostęp 2014-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-12)]. (niem.).
  5. ↑ a b Deutsche Chemische Gesellschaft. [w:] Strona internetowa stowarzyszenia [on-line]. www.gdch.de. [dostęp 2014-07-17]. (niem.).
  6. ↑ a b Walter Caseri. Derivatives of Magnus’ Green Salt. „Platinum Metals Rev.”. 48 (3), s. 91–100, 2004. DOI: 10.1595/147106704x1504. 
  7. ↑ a b George B. Kauffman. Gustav Magnus and his Green Salt. „Platinum Metals Rev.”. 20 (1), s. 21–24, 1976. [dostęp 2014-07-17]. (ang.). 
  8. ↑ Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza. W: Wielka Encyklopedia Powszechna PWN. T. 6: Kant-Mam. Warszawa: Wielka Encyklopedia Powszechna PWN, 1968, s. 781.
  9. ↑ a b c d e Biografie, Gustav Magnus. [w:] Strona internetowa Wissenschaftliche Sammlungen an der Humboldt-Universität [on-line]. www.sammlungen.hu-berlin.de. [dostęp 2014-07-17]. (niem.).
  10. ↑ inauthor: Heinrich Gustav Magnus. [w:] Google books > Search [on-line]. www.google.com. [dostęp 2014-07-17].

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya