Hellmut Ritter

Hellmut Ritter (Helmuth Ritter) (ur. 27 lutego 1892 w Hessisch Lichtenau, zm. 19 maja 1971 w Oberursel (Taunus)) – niemiecki orientalista. Brat Gerharda Rittera i Karla Bernharda Rittera.

Studiował w Halle i Strasburgu. Był uczniem Carla Brockelmanna, Paula Kahle i Carla Heinricha Beckera. W latach 1910–1913 przez rok był asystentem Aby Warburg na Uniw. w Hamburgu. W czasie I wojny światowej pracował jako tłumacz arabskiego, tureckiego i perskiego. Współpracował z Carlem Heinrichem Beckerem, pod którego kierunkiem napisał habilitację. Został następnie profesorem Uniw. w Hamburgu. Jego kariera akademicka w Niemczech została przerwana nagle w 1925 roku, kiedy został skazany za homoseksualizm[1].

W 1926 wyjechał na zlecenie „Deutsche Morgenländische Gesellschaft” do Stambułu. Od 1935 prowadził wykłady na Uniw. w Stambule, jako profesor filologii orientalnej. Zajmował się badaniami nad islamem i rękopisami arabskimi, które szykował do druku. Propagował turkologię i arabistykę – słabiej wówczas znane dziedziny nauki. Przygotowywał wiele przekładów z arabskiego.

Czasy rządów Hitlera i II wojny światowej przetrwał w Stambule. Światopoglądowo był przeciwnikiem nazizmu. W 1949 wrócił do Niemiec i w 1953 objął stanowisko profesora na seminarium orientalnym Uniw. Goethego we Frankfurcie nad Menem. Po przejściu na emeryturę w 1956 wrócił do Stambułu, gdzie ponownie rozpoczął działalność naukową. Zajął się badaniami nad aramejskim dialektem Turoyo. W 1969, mając 77 lat, zakończył pracę zawodową i przyjechał do Niemiec, gdzie dwa lata później zmarł.

Publikacje

  • Über die Bildersprache Nizami’s', 1927.
  • Al-Hasan Ibn Musa an-Naubahti. Die Sekten der Schia, 1931.
  • Karagös. Türkische Schattenspiele, Stambuł 1941.
  • Ahmad Ghazzali: Aphorismen über die Liebe, 1942.
  • Philologika XIII. Arabische Handschriften in Anatolien und Istanbul, 1949.
  • Asrar al-balagha, the mysteries of eloquence, 1954.
  • Das Meer der Seele, 1955.
  • Die Geheimnisse der Wortkunst (Asrar al-balagha) des 'Abdalqahir al-Curcani, 1959.
  • Abu-Hamid Muhammad Ibn-Muhammad al- Gazzali: Das Elexir der Glückseligkeit, 1959.
  • Abu l-Hasan ‘Ali Ibn Isma’il al-As’ari: Die dogmatischen Anhänger der Lehren des Islam, 1963.
  • Turoyo, t. 1, 1967.
  • Geschichten und Aphorismen des persischen Dichters und Mystikers, 1995.

Przypisy

  1. ↑ Deutsche Biographie - Ritter, Hellmut [online], deutsche-biographie.de [dostęp 2024-04-23] (niem.).

Bibliografia

  • „Neue Deutsche Biographie” t. 21, Berlin 2003.
  • Lier Thomas, Hellmut Ritter in Istanbul 1926-1949, „Die Welt des Islams” 1998, vol. 38, nr 3.
  • http://d-nb.info/gnd/11910296X

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya