Hellmuth Becker

Hellmuth Becker
Ilustracja
SS-Brigadeführer und Generalmajor der Waffen-SS SS-Brigadeführer und Generalmajor der Waffen-SS
Data i miejsce urodzenia

12 sierpnia 1902
Alt Ruppin

Data i miejsce śmierci

28 lutego 1953
Swierdłowsk

Przebieg służby
Lata służby

1920–1932, 1933–1945

Siły zbrojne

Reichswehra
Waffen-SS

Jednostki

3 Dywizja Pancerna SS „Totenkopf”

Stanowiska

dowódca dywizji „Totenkopf”

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia
Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego z liśćmi dębu Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego Złoty Krzyż Niemiecki (III Rzesza) Krzyż Żelazny (1939) I Klasy Krzyż Żelazny (1939) II Klasy Medal Pamiątkowy 13 marca 1938 Medal Pamiątkowy 1 października 1938 Medal za Kampanię Zimową na Wschodzie 1941/1942
Multimedia w Wikimedia Commons

Hellmuth Becker (ur. 12 sierpnia 1902 w Alt Ruppin, zam. 28 lutego 1953 w Swierdłowsku) – niemiecki wojskowy, SS-Brigadeführer und Generalmajor der Waffen-SS.

Życiorys

Był synem mistrza malarskiego Hermanna Beckera i Elisabeth zd. Borns. Po ukończeniu szkoły realnej, wstąpił na ochotnika do wojska. Początkowo służył w 5 pułku piechoty, a następnie po ukończeniu szkoły podoficerskiej w sztabie 2 pułku artylerii. W dniu 1 sierpnia 1932 roku, po upływie 12-letniego kontraktu, zwolniony do rezerwy w stopniu sierżanta sztabowego. Po zwolnieniu z wojska był bezrobotny.

W dniu 28 lutego 1933 roku wstąpił do SS (nr leg. 113 174)[1]i został adiutantem III Sturmbanna 9 SS-Standarte w Szczecinie. W dniu 1 kwietnia 1934 roku został członkiem NSDAP (nr leg. 1 592 593)[1]. W dniu 25 września 1934 roku został dowódcą I Sturmbanna 2 SS-Standarte „Germania”, a 1 lipca 1935 roku został dowódcą I Sturmbanna SS-Totenkopfstandarte „Oberbayern”, stacjonującego w Dachau, był tam równocześnie kierownikiem szkoły podoficerskiej SS. Na czele tego batalionu wziął udział w zajęciu Austrii a potem także w zajęciu części Czechosławacji.

Po wybuchu II wojny światowej jego batalion wkroczył na tereny Górnego Śląska opanowane już wcześniej przez wojska niemieckie, gdzie sprawował funkcje policyjne.

W chwili utworzenia 3 Dywizji SS „Totenkopf” 16 października 1939 roku został dowódcą I batalionu 1 pułku SS „Totenkopf”. Na jego czele uczestniczył w kampanii francuskiej.

Następnie jako dowódca tego batalionu wziął udział w ataku na ZSRR. 7 lipca 1941 roku został p.o. dowódcą 3 pułku SS „Totenkopf”, ale w dniu 10 lipca został ranny. Pozostał jednak na froncie, a 11 lipca wszedł w skład dowództwa 1 pułku SS „Totenkopf”. W dniu 8 sierpnia 1941 roku został ponownie dowódcą I batalionu 1 pułku SS „Totenkopf” i dowodził nim do 12 września 1941 roku, gdy został dowódcą Batalionu Motocyklowego 3 Dywizji SS „Totenkopf”. W dniu 25 października 1941 roku został dowódcą 3 pułku SS „Totenkopf”. Dowodził nim do 13 stycznia 1944 roku, kiedy został przeniesiony do rezerwy dowództwa Waffen-SS.

W dniu 13 marca 1944 roku został dowódcą 36 pułku grenadierów pancernych SS 16 Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Reichsführer SS”. Pułkiem tym dowodził do 21 czerwca 1944 roku gdy został dowódcą 3 Dywizji Pancernej SS „Totenkopf”[2] i dowodził tą dywizją do końca wojny. W tym czasie dywizja wzięła udział w lipcu 1944 w bitwie pod Siedlcami, w sierpniu w bitwie pod Warszawą. W grudniu 1944 roku została przerzucona na Węgry, gdzie w styczniu 1945 roku brała udział w operacji mającej na celu odblokowanie oblężonego Budapesztu, a następnie w operacji balatońskiej. Po klęsce tej operacji wycofała się na teren Austrii, gdzie 8 maja 1945 roku skapitulowała przed wojskami amerykańskimi.

Po kilku dniach wszystkich zatrzymanych żołnierzy dywizji wraz z jej dowódcą przekazano do niewoli radzieckiej. W 1947 roku został skazany przez radziecki Trybunał Wojskowy na karę 25 lat więzienia. Karę odbywał w radzieckim obozie jenieckim nr 377 w Swierdłowsku. W dniu 9 sierpnia 1952 roku został przez Trybunał Wojskowy w Rostowie nad Donem skazany na karę śmierci za sabotaż pracy w czasie pobytu w obozie. Wyrok wykonano 28 lutego 1953 roku w obozie jenieckim[3].

Awanse

  • SS-Untersturmführer (17.06.1934)[1]
  • SS-Obersturmführer (10.03.1935)[1]
  • SS-Hauptsturmführer (30.01.1936)[1]
  • SS-Sturmbannführer (09.10.1937)
  • SS-Obersturmbannführer (09.10.1940)
  • SS-Standartenführer (26.09.1942)
  • SS-Oberführer (21.06.1944)
  • SS-Brigadeführer und Generalmajor der Waffen-SS (01.10.1944)

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ a b c d e dws-xp ↓, s. 66.
  2. ↑ Залесский ↓, s. 267.
  3. ↑ Залесский ↓, s. 275.
  4. ↑ a b lexikon ↓, s. 0.

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya