Helmut Bör

Helmut Bör (ur. 28 lutego 1938 w Braniewie, zm. 4 grudnia 2025 w Jenie) – niemiecki duchowny nowoapostolski, biskup Kościoła Nowoapostolskiego w Niemczech.

Urodził się w Braniewie w Prusach Wschodnich jako najmłodszy, czwarty syn w rodzinie krawca Rudolfa i Berthy z domu Olschewski. Ojciec pochodził z Wrocławia, matka z Ostródy. Rodzina mieszkała w Braniewie przy Ziethenstraße 20 (współcześnie Dembińskiego)^[1]. W maju 1938 został ochrzczony. W 1945, wobec zbliżającego się frontu Armii Czerwonej, rodzina opuściła Braniewo i po kilku tymczasowych przystankach osiedliła się na stałe w dzielnicy Hamburga Bergedorf. Tam Helmut ukończył szkołę średnią i rozpoczął praktykę jako agent ubezpieczeniowy. W 1966 roku objął stanowisko w firmie ubezpieczeniowej i odpowiadał za kraje związkowe północnych Niemiec. W 1969 roku zastąpił na stanowisku swojego szefa w Bonn, co wymusiło jego przeprowadzkę do ówczesnej stolicy Niemiec Zachodnich^[2].

Jego posługa na rzecz Kościoła Nowoapostolskiego rozpoczęła się w 1955 roku od święceń subdiakonatu. W kolejnych latach pełnił posługę w różnych zborach: w 1976 roku został proboszczem zboru Bonn-Bad Godesberg, a w 1980 roku objął dodatkowo kierownictwo zboru Bonn-Mitte. Przez ponad 13 lat kształtował życie kościelne w Nadrenii. Następnie podjął pracę misyjną w Portugalii, później na Dalekim Wschodzie w Rosji. Wraz z chrześcijanami nowoapostolskimi z okręgu bońskiego nauczył się języka portugalskiego i wielokrotnie wspierał prace rozwojowe w Portugalii^[2].

3 maja 1981 roku został ordynowany na ewangelistę okręgowego (Bezirksevangelist) na okręg Kolonia-Południe, a w 1987 roku na starszego ewangelistę okręgowego (Bezirksältester) do nowo utworzonego okręgu Bonn. W 1989 roku przyjął sakrę biskupią z rąk zwierzchnika Kościoła Nowoapostolskiego Richarda Fehra. Jako biskup od 1989 roku nadzorował okręgi kościelne Kolonia-Zachód, Kolonia-Wschód, Bonn, Akwizgran i Alsdorf, wspierając ówczesnego apostoła okręgu Armina Brinkmanna. Podczas jego kadencji nacisk położony był na opiekę duszpasterską, rozwój struktur Kościoła oraz współpracę z lokalnymi liderami i urzędnikami^[2].

Od 1993 roku regularnie uczestniczył również w misjach Dalekim Wschodzie w Rosji. 30 czerwca 1995 roku przeszedł na emeryturę z pracy zawodowej. Odtąd mógł cały swój czas poświęcić na rzecz Kościoła. Podróżował do tego regionu nawet pięć razy w roku, za każdym razem na okres do dwóch tygodni. W sumie odbył 36 podróży, przyczyniając się w ten sposób do budowania społeczności nowoapostolskiej w Rosji^[2].

W listopadzie 2002 roku zmarła jego żona Magda, strata, która głęboko go dotknęła. 1 stycznia 2003 roku przeszedł jako zwierzchnik Kościoła na emeryturę. Nadal aktywnie działał w życiu Kościoła, angażując się w komitecie seniorów Kościoła regionalnego Nadrenii Północnej-Westfalii. Do 2009 reprezentował okręg południowy Kościoła Nadrenii Północnej-Westfalii. 1 maja 2010 wstąpił w kolejny związek małżeński, z Christine Peschel^[2][3].

W 2015 przeprowadził się do Jeny, rodzinnego miasta jego żony, i tam mieszkał do śmierci w dniu 4 grudnia 2025 roku. Nabożeństwo żałobne odbyło się 29 grudnia 2025 roku w Kościele Nowoapostolskim w Jenie, pod przewodnictwem biskupa Ralpha Witticha^[2][4].