Helwin

Helwin
ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy

helvin[1]

Skład chemiczny

Be3MnII4(SiO4)3S[2]

Twardość w skali Mohsa

6–6,5[2]

Przełam

nierówny /nieregularny, muszlowy[2]

Łupliwość

wyraźna/dobra[2] lub niewyraźna[1]

Pokrój kryształu

izometryczny[2]

Układ krystalograficzny

regularny[1]

Właściwości mechaniczne

kruchy[2]

Gęstość

3,2–3,4[2]

Właściwości optyczne
Barwa

złotożółta, brązowa, czerwona, szarożółta, żółtozielona[2]

Rysa

szarobiała, szarobrunatna[1]

Połysk

tłusty, żywiczny[2]

Współczynnik załamania

1,728–1,749[2]

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

9.FB.10[2]

Helwin, helvin – bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów[1][3].

Odkrycie

Został opisany po raz pierwszy przez prof. Friedricha Mohsa[3], a następnie, w 1925 r., przez chemika i mineraloga z Uniwersytetu w Tybindze, prof. Christiana Gottloba Gmelina(inne języki)[3][4].

Etymologia nazwy

Nazwa pochodzi z łac. helvus – „żółty”[2][4].

Występowanie

Spotykany jest w Niemczech, Szwecji, Rumunii, Rosji, USA oraz Brazylii. W Polsce spotykany w pegmatytach granitowych koło Strzelina na Dolnym Śląsku. Jest składnikiem skarnów, pegmatytów granitowych, gnejsów również tworów hydrotermalnych[1]. Jest minerałem rzadkim[3][1]. Towarzyszą mu najczęściej kwarc, spessartyn, kwarc dymny, muskowit, mikroklin, kalcyt, albit, fluoryt i rodochrozyt[2].

Właściwości

Tworzy kryształy o pokroju izometrycznym. Ich postać to najczęściej czworościan, rzadko ośmiościan lub dwunastościan rombowy. Czasem wytwarza szczotki krystaliczne. Barwa helwinu to żółć, czerwień i zieleń. Ziarna helwinu w Polsce mają zwykle 2 mm średnicy, choć w innych krajach mogą mieć nawet 5-6 mm, lecz takie kryształy są rzadkie i cenione[1].

Zastosowanie

Helwin ma znaczenie naukowe i kolekcjonerskie[1].

Przypisy

  1. a b c d e f g h i Jerzy Żaba, Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów, Chorzów: Wydawnictwa Videograf, 2014, s. 173, ISBN 978-83-7835-297-6, OCLC 899862630.
  2. a b c d e f g h i j k l m Helvine, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2023-04-14] (ang.).
  3. a b c d C.G. Gmelin, Analysis of Helvine, „The Edinburgh Journal of Science”, 2, 1825, s. 268–276 [dostęp 2023-04-17] (ang.).
  4. a b Janusz Mrzigod, 194. Helwin [online], mrzigod.pl, 24 września 2020 [dostęp 2023-04-17].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya