Hematokryt

Hematokryt (liczba hematokrytowa, wskaźnik hematokrytowy; stgr. αίμα krew, κριτής; gr. krinein – oddzielać[1]; oznacza się skrótem Ht lub Hct) – stosunek objętości erytrocytów do objętości pełnej krwi[2]. Wyrażany jest zwykle w procentach lub w postaci ułamka (tzw. frakcji objętości).

Sposób oznaczania

Klasyczny sposób oznaczania wskaźnika hematokrytowego to metoda mikroskopowa[potrzebny przypis] lub makrometoda. Ta druga polega na umieszczeniu krwi w skalibrowanej i heparynizowanej kapilarze. Jeden koniec takiej kapilary uszczelnia się. Wirowanie prowadzi się przy 3000 obrotach na minutę przez około 30 minut lub 6000 obrotach na minutę przez 5 minut[3.1]. Wysokość osiadłego na dnie słupa erytrocytów w stosunku do wysokości całego słupa próbki jest właśnie szukanym wskaźnikiem.

Prawidłowe wskaźniki:

Diagnostyka

Spadek poziomu hematokrytu może świadczyć o przewodnieniu albo niedokrwistości[2]. Występuje również po krwawieniach (składniki morfotyczne są wolniej odtwarzane)[3.1] oraz w trakcie ciąży[2]. Występuje również u młodych zwierząt po spożyciu siary (białka we krwi powodują zwiększenie objętości osocza)[3.1].

Zwiększenie poziomu następuje w nadkrwistości (np. czerwienica prawdziwa, wtórna i rzekoma)[2]. Podwyższony poziom świadczy najczęściej[potrzebny przypis] o odwodnieniu izotonicznym[5] lub jest wynikiem nadprodukcji erytrocytów. Może też być wynikiem wzrostu objętości poszczególnych erytrocytów[3.1].

Inne wskaźniki pomocne przy interpretacji wyniku:

  • liczba erytrocytów w litrze krwi
  • całkowita objętość krwi[3.1]

Zobacz też

Przypisy

  1. Wojciech Sawicki: Histologia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2009, s. 201. ISBN 978-83-200-4103-3.
  2. a b c d Andrzej Szczeklik, Piotr Gajewski: Interna Szczeklika 2017. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2017, s. 1673. ISBN 978-83-7430-517-4.
  3. Tadeusz Krzymowski, Jadwiga Przała: Fizjologia zwierząt : podręcznik dla studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej, wydziałów biologii i hodowli zwierząt akademii rolniczych i uniwersytetów : praca zbiorowa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2005. ISBN 83-09-01792-8.
    1. a b c d e S. 218-219.
    2. a b c d e f S. 742.
    3. S. 701.
  4. a b c d Wojciech Sawicki, Jacek Malejczyk: Histologia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2012, s. 219. ISBN 978-83-200-4349-5.
  5. Jadwiga Fabijańska-Mitek, Bożena Mariańska, Jerzy Windyga: Badania laboratoryjne w hematologii. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003. ISBN 83-200-2758-6.

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya