Henry Barraud

Henry Barraud
Data i miejsce urodzenia

23 kwietnia 1900
Bordeaux

Pochodzenie

francuskie

Data i miejsce śmierci

28 grudnia 1997
Paryż

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor

Odznaczenia
Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja)

Henry Barraud (ur. 23 kwietnia 1900 w Bordeaux[1][2], zm. 28 grudnia 1997 w Paryżu[3]) – francuski kompozytor.

Życiorys

Muzyki uczył się początkowo samodzielnie, w większej części nieregularnie[1]. W młodości pracował w rodzinnym biznesie winiarskim[2][3] i dopiero w 1926 roku wstąpił do Konserwatorium Paryskiego, gdzie kształcił się u Paula Dukasa, Louisa Auberta i Georgesa Caussade[2]. Szybko został jednak wyrzucony z uczelni, gdyż jego awangardowe kompozycje nie spodobały się gronu pedagogicznemu[2][4]. Należał do założonego przez Pierre’a-Octave Ferrouda ugrupowania artystycznego Le Triton[1]. Podczas II wojny światowej pracował w radiostacji francuskiego ruchu oporu[2]. W latach 1948–1965 był dyrektorem muzycznym radia francuskiego[3][4]. Odznaczony komandorią Orderu Sztuki i Literatury (1994)[5].

Jako kompozytor był umiarkowanym tradycjonalistą, poszukującym nowych środków wyrazu muzycznego, wolnych od konwencji harmonicznych i kontrapunktycznych typowych dla neoklasycyzmu[1]. W swojej twórczości nawiązywał do średniowiecznego modalizmu, posługiwał się także techniką dodekafoniczną[6]. Komponował opery, balety, muzykę filmową i radiową[2]. Napisał m.in. oratorium Le Mystère des Saints Innocents (1946–1947), koncert fortepianowy (1939), koncert fletowy (1962), Rapsodie dionysienne na orkiestrę (1962), Symphonie concertante na trąbkę (1966), Études na orkiestrę (1967), Une saison en enfer na orkiestrę (1969), kwartet saksofonowy (1972), Te Deum na chór i 16 instrumentów dętych (1955), La Divine Comédie na 5 głosów solowych i orkiestrę do tekstu Dantego (1972)[4].

Opublikował książkę na temat Berlioza (1955) oraz rozprawy La France et la musique occidentale (1956), Pour comprendre les musiques d’aujourd’hui (1968) i Les cinq grands opéras (1972)[2].

Przypisy

  1. ↑ a b c d Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 1. Część biograficzna ab. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979, s. 194. ISBN 83-224-0113-2.
  2. ↑ a b c d e f g The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 49. ISBN 0-674-37299-9.
  3. ↑ a b c Paul Griffiths: The Penguin Companion to Classical Music. London: Penguin Books, 2004, s. 65. ISBN 0-14-051559-3.
  4. ↑ a b c The Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2013, s. 57–58. ISBN 978-0-19-957854-2.
  5. ↑ Archives des nominations et promotions dans l'ordre des Arts et des Lettres, s. 78 (fr.)
  6. ↑ Encyklopedia muzyki. red. Andrzej Chodkowski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 80. ISBN 978-83-01-13410-5.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya