Henryk Bosak
| Data i miejsce urodzenia |
6 lutego 1931 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
25 października 2015 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1951–1990 |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
funkcjonariusz wywiadu |
Henryk Bosak, Henryk Bossak, ps. Kostrzewa, Polan (ur. 6 lutego 1931 w Cieszęcinie, zm. 25 października 2015 w Warszawie) – pułkownik, funkcjonariusz wywiadu, publicysta.
Życiorys
Syn Stanisława i Mieczysławy. W dzieciństwie był działaczem harcerskim, m.in. komendantem hufca ZHP w Namysłowie (1949), komendantem miejskim ZHP we Wrocławiu (1950).
W 1951 został słuchaczem Szkoły Oficerskiej Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w Legionowie, ze względu na umiejętności zostaje przyjęty do wywiadu Urzędu Bezpieczeństwa. Od 1953 oficer Departamentu VII (wywiad) MBP. Następnie od grudnia 1954 (reorganizacja instytucji) oficer Departamentu I Komitetu ds. Bezpieczeństwa Publicznego, od 1956 Departamentu I Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W tym samym czasie zastępca naczelnika wydziału kontrwywiadu zagranicznego oraz naczelnik wydziału.
Rezydent wywiadu w Rabacie (1964-1969), Genewie (1972-1974), Belgradzie (1978-1982) i Budapeszcie (1985-1989). Do 1985 pracował w kraju jako naczelnik Wydziału XI Departamentu I (zwalczanie dywersji ideologicznej, w tym ruchu „Solidarność”)[1].
Na emeryturze od sierpnia 1990.
Od 1948 należał do Związku Młodzieży Polskiej, a w 1957 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[2]. Był II sekretarzem POP przy zarządzie miejskim ZMP oraz I sekretarzem OOP przy Departamencie I MSW[2]. Od 1974 do 1977 pełnił funkcję sekretarza komitetu zakładowego PZPR w I Departamencie MSW[2]. Po 1990 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej i Sojuszu Lewicy Demokratycznej, obejmując funkcje we władzach warszawskich struktur tej partii. W wyborach samorządowych w 1994 jako kandydat SdRP na liście koalicji SLD uzyskał mandat radnego gminy Warszawa-Centrum[3]. W 1997 bez powodzenia ubiegał się o mandat posła na Sejm w okręgu warszawskim z listy SLD[4]. W wyborach samorządowych w 1998 zdobył ponownie mandat radnego gminy Centrum[5], a w wyborach w 2002 został wybrany radnym Rady Warszawy z listy SLD-UP[6]. W 2006 bezskutecznie ubiegał się o mandat w radzie dzielnicy Śródmieście z listy koalicji Lewica i Demokraci[7].
Henryk Bosak napisał 7 książek – powieści o autentycznych wydarzeniach w polskim wywiadzie, z których część miała po dwa wydania. Zmienił ich dane osobowe. Okoliczności wielu opisywanych wydarzeń były konsultowane z ich uczestnikami.
Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera: B-3-79)[8].
Twórczość
- Listy – Śmierć Superszpiega, [w:] Gazeta Wyborcza, 10 sierpnia 1993, s. 12
- Rezydent z Genewy. Z tajemnic polskiego wywiadu 1972-1974, Wyd. I, Warszawa 1995, ss. 280
- Rezydent z Genewy. Z tajemnic polskiego wywiadu 1972-1974, Wyd. II, Jaworski Warszawa 2002, ss. 280, ISBN 83-88797-22-0
- Werbownik. Z tajemnic polskiego wywiadu 1973-1974, Wyd. I, Oficyna Wydawnicza A-M Warszawa 1992, ss. 231, ISBN 83-900252-1-3
- Werbownik. Z tajemnic polskiego wywiadu 1973-1974, Wyd. II, Jaworski Warszawa 2002, ss. 231, ISBN 83-88797-22-0
- Oficer centrali. Z tajemnic polskiego wywiadu 1974-1976. Polska Oficyna Wydawnicza BGW Warszawa 1996, ss. 291, ISBN 83-7066-674-4
- Wnuk generała. Z tajemnic polskiego wywiadu 1976-1978, Wyd. Jaworski Warszawa 2000, ss. 284, ISBN 83-913290-6-2
- Rezydenci i agentki. Z tajemnic polskiego wywiadu 1978-1980, Wyd. Jaworski Warszawa 2004, ss. 430, ISBN 83-88797-42-5
- Wywiadowcza wiza. Z tajemnic polskiego wywiadu 1980-1981, Wyd. Jaworski Warszawa 2006, ss. 505, ISBN 83-88797-83-2
Przypisy
- ↑ Historia tajnego świata | Przegląd [online], tygodnikprzeglad.pl [dostęp 2021-10-01] (pol.).
- ↑ a b c Informacje w BIP IPN. [dostęp 2025-10-18].
- ↑ Samorząd 1994 – Dane Wyborcze [online], danewyborcze.kbw.gov.pl [dostęp 2025-05-01].
- ↑ Wybory 1997. pkw.gov.pl. [dostęp 2019-09-24].
- ↑ Samorząd 1998. kbw.gov.pl. [dostęp 2025-03-19].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2025-03-16].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2025-10-18].
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
Bibliografia
- Pawlikowicz L.: Tajny front zimnej wojny. Uciekinierzy z polskich służb specjalnych 1956-1964, Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 2004, ISBN 83-7399-074-7
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.