Henryk Kalinowski
| |
 komandor
| |
| Data i miejsce urodzenia |
4 czerwca 1925 |
|---|---|
| Data śmierci |
26 grudnia 2020 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1944–1980 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
6 batalion pontonowo-mostowy |
| Stanowiska |
szef sztabu jednostki |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
           
| |
Henryk Leopold Kalinowski (ur. 4 czerwca 1925 w Krzemieńcu, zm. 26 grudnia 2020) – oficer ludowego Wojska Polskiego i komandor Marynarki Wojennej, kawaler Orderu Virtuti Militari i Orderów Odrodzenia Polski.
Życiorys
Urodził się w rodzinie szlacheckiej Józefa i Heleny z d. Jastrzębska[1]. Słuchacz kursu dla małoletnich KOP w Brasławiu. Po 17 września 1939 znalazł się na terenach zajętych przez ZSRR, pod okupacją sowiecką działał w ruchu partyzanckim na Wołyniu i Polesiu[1].
Od marca 1944 w szeregach 1 Armii Wojska Polskiego, gdzie został przydzielony do 6 batalionu pontonowo-mostowego, wraz z którym przeszedł cały szlak bojowy zakończony zdobyciem Berlina[2].
Po zakończeniu działań wojennych ukończył Oficerską Szkołę Saperów w Lublinie i został żołnierzem zawodowym w wojskach inżynieryjno-saperskich[3]. Brał udział w akcji rozminowania kraju (1947-50). W 1951 przeniesiony do Sztabu Generalnego, a następnie do Dowództwa Marynarki Wojennej, gdzie otrzymał stanowisko szefa wydziału rozpoznawczego[4]. Absolwent Wyższej Akademii Wojskowej im. K. Woroszyłowa w Moskwie (1956-59) i Wojskowej Akademii Politycznej (1959-62)[4].
Zajmował różne stanowiska dowódcze m.in.: szef sztabu bazy, p.o. dowódcy Bazy Marynarki Wojennej w Świnoujściu, kierownik Katedry Taktyki i Sztuki Operacyjnej Akademii Sztabu Generalnego WP[4].
Od 1980 na emeryturze[4]. Był przewodniczącym Rady Dzielnicowej PRON warszawskiej dzielnicy Ochota oraz członkiem Społecznego Komitetu Obchodów 40-lecia Polski Ludowej w Warszawie[5]. Działał w organizacjach kombatanckich: był sekretarzem, a następnie do końca życia prezesem Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych[4]. Jako pierwszy otrzymał Odznaczenie za Zasługi dla Polskiego Czarnego Krzyża z numerem 0001 w 2017[6].
Zmarł 26 grudnia 2020[7]. Pochowany na Cmentarzu Prawosławnym przy ul. Wolskiej w Warszawie[8] (kwatera nr 67).
Odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari[4]
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[4] (2005)[9]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[4]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[4]
- Order Krzyża Grunwaldu III kl.[4]
- Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie (2000)[10]
- Krzyż Walecznych[4]
- Krzyż Partyzancki[4]
- Warszawski Krzyż Powstańczy[4]
- Medal „Za udział w walkach o Berlin”[4]
- Medal „Zasłużonym na Polu Chwały”[4]
- Medal za Warszawę 1939–1945[4]
- Medal Rodła (1988)[11]
- Srebrny Medal „Za Zasługi w Umacnianiu Przyjaźni PRL-ZSRR” (1989, TPPR)[12]
- Medal „Za zasługi dla ZSMP” (1983)[13]
- Medal 60-lecia zakończenia II Wojny Światowej (Izrael) – 2005[14]
- Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (ZSRR, 1988)[15]
- Odznaka „25 lat Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Narodowej 1941-1945” (ZSRR, 1971)[16]
- Polski Czarny Krzyż – odznaczenia za upamiętnianie poległych w obu wojnach z numerem 0001[6]
- i inne odznaczenia
Przypisy
- ↑ a b Szostak 2008 ↓, s. 95.
- ↑ Szostak 2008 ↓, s. 95–96.
- ↑ Szostak 2008 ↓, s. 96.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p Szostak 2008 ↓, s. 97.
- ↑ Skład Społecznego Komitetu Obchodów 40-lecia Polski Ludowej w Warszawie, „Trybuna Ludu”, nr 162, 9 lipca 1984, s. 5.
- ↑ a b Kmdr. dypl. Henryk Kalinowski odszedł na wieczną wartę! [online], polskiczarnykrzyz.pl [dostęp 2025-10-13] [zarchiwizowane z adresu 2024-08-04] (pol.).
- ↑ Kmdr dypl. Henryk Leopold Kalinowski (1925–2020), „Polsce Wierni” (2), Warszawa: Zarząd Główny ZKRPiBWP, 2021, s. 3, ISSN 1425-8633 [zarchiwizowane z adresu 2025-01-21] (pol.).
- ↑ Pożegnanie komandora Henryka Leopolda Kalinowskiego, „Polsce Wierni” (2), Warszawa: Zarząd Główny ZKRPiBWP, 2021, s. 4, ISSN 1425-8633 [zarchiwizowane z adresu 2025-01-21] (pol.).
- ↑ M.P. z 2005 r. Nr 61, poz. 812 (ISAP).
- ↑ M.P. z 2000 r. Nr 17, poz. 382 (ISAP).
- ↑ Słupy graniczne nad Odrą, „Trybuna Ludu”, nr 49, 29 lutego 1988, s. 3.
- ↑ Odznaczenia TPPR dla kombatantów - Polaków byłych żołnierzy Armii Radzieckiej, "Żołnierz Wolności", nr 245, 20 października 1989, s. 4.
- ↑ Spotkania pokoleń, „Rzeczpospolita”, nr 237, 6 października 1983, s. 5.
- ↑ „Kombatant. Biuletyn Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych”, nr 10 (177), 2005, s. 9.
- ↑ Radzieckie odznaczenia dla polskich kombatantów, „Za Wolność i Lud”, nr 10, 5 marca 1988, s. 10.
- ↑ Pierwszy słup graniczny nad Odrą, „Żołnierz Wolności”, nr 50, 1 marca 1971, s. 5.
Bibliografia
- Jan Szostak: Zeszyty Historyczne – Kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari w kraju i na obczyźnie, część II – Wojenne i powojenne losy Kawalerów Orderu Wojennego Virtuti Militari (noty biograficzne). Warszawa: Stowarzyszenie–Klub Kawalerów Orderu Wojennego Virtuti Militari, 2008. ISSN 1895-9482.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.