Henryk Michalak

Henryk Michalak
Data i miejsce urodzenia

19 stycznia 1947
Karsznice

Data i miejsce śmierci

14 maja 1994
Łódź

Poseł na Sejm kontraktowy
Okres

od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991

Przynależność polityczna

Unia Demokratyczna

Odznaczenia
Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Henryk Stanisław Michalak (ur. 19 stycznia 1947 w Karsznicach zm. 14 maja 1994 w Łodzi) – polski historyk, nauczyciel akademicki, polityk, przedsiębiorca, poseł na Sejm X kadencji.

Życiorys

Młodość i wykształcenie

Urodził się w rodzinie kolejarza w Karsznicach. W 1966 ukończył Technikum Mechaniczne w Zduńskiej Woli. Następne 2 lata spędził w wojsku, odbywając zasadniczą służbę wojskową. Kolejne trzy lata (1968–1970) przepracował w Zakładach Przemysłu Bawełnianego w Zduńskiej Woli.

W 1975 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Łódzkim. Pracę magisterską dotyczącą krakowskiej szkoły historycznej i Józefa Szujskiego pisał pod kierunkiem profesor Krystyny Śreniowskiej. Również pod jej kierunkiem obronił pracę doktorską, której zmieniona wersja ukazała się drukiem (Józef Szujski 1835-1882. Światopogląd i działanie, Łódź 1987).

Działalność naukowa

Po skończeniu studiów został zatrudniony na Uniwersytecie Łódzkim, gdzie pracował przez 18 lat. Od 1975 był asystentem w Zakładzie Nauk Pomocniczych Historii, po prawie 15 latach przeszedł do Katedry Historii Historiografii.

W pracy naukowej zajmował się historią historiografii, a w szczególności studiami nad osobą Józefa Szujskiego i krakowskiej szkoły historycznej. W ramach serii Klasycy Historiografii wydał opatrzone obszernym wstępem dzieło Józefa Szujskiego pt. O fałszywej historii jako mistrzyni fałszywej polityki. Prowadził także badania dotyczące dziejów polskiej myśli politycznej. W ramach specjalistycznego wydawnictwa (Dzieje polskiej myśli politycznej w czasach nowożytnych i najnowszych Cz. I, Łódź 1984) opublikował syntetyczną pracę dotyczącą polskiej myśli politycznej wśród pozytywistów, konserwatystów po powstaniu styczniowym, działaczy Hotelu Lambert i w ramach emigracyjnych obozów politycznych. Był również współautorem związanej z Łodzią publikacji z dziejów gospodarki, zatytułowanej Łódzkie Zakłady Graficzne 1912–1987 (Łódź 1987). Przygotował też do druku Pamiętnik Juliusza Walewskiego oraz opracował naukowo pracę Vladimira Dedijera Sarajewo 1914, wydaną w 1984 przez Wydawnictwo Łódzkie. Napisał i opracował łącznie ponad 50 publikacji i artykułów, w tym liczne zamieszczane na łamach „Nowych Książek” recenzje i omówienia.

Od połowy lat 80. przygotowywał pracę habilitacyjną pod tytułem Związki historiograficzne polsko-czeskie 1795–1914. Pełnił też obowiązki sekretarza naukowego Interdyscyplinarnego Zespołu Naukowego „3 Maja w tradycji i kulturze polskiej” oraz Interdyscyplinarnego Zespołu Naukowo-Badawczego Metodologii Historii i Historii Historiografii. Po 1989 zawiesił zajęcia dydaktyczne, w lutym 1993 zrezygnował z pracy na uczelni.

Działalność społeczna i polityczna

Przez kilka lat pełnił obowiązki zastępcy sekretarza i sekretarza zarządu oddziału łódzkiego Polskiego Towarzystwa Historycznego, był członkiem okręgowego komitetu Olimpiady Historycznej, współpracował z Łódzkim Towarzystwem Naukowym i Wydawnictwem Łódzkim.

W latach 1968–1971 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1980 wstąpił do „Solidarności”, zajmował się kolportażem prasy podziemnej. Od 1988 do 1989 należał do Polskiej Partii Socjalistycznej, wchodził w skład rady naczelnej tego ugrupowania[1]. Sprawował mandat posła na Sejm X kadencji z rekomendacji Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie. W 1990 wstąpił do Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna[1], a później należał do Unii Demokratycznej. Z listy tej partii bez powodzenia ubiegał się o reelekcję w wyborach parlamentarnych w 1991[2]. Pracował w kilku komisjach sejmowych. Po zakończeniu pracy w parlamencie zajął się działalnością gospodarczą.

Zmarł na skutek pobicia, wobec niewykrycia sprawców postępowanie w tej sprawie zostało umorzone[3].

Odznaczenia

W 1970 otrzymał Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”.

Wybrane publikacje

  • Józef Szujski 1835–1883. Światopogląd i działanie, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie 1987.
  • Łódzkie Zakłady Graficzne 1912–1987: przeszłość i teraźniejszość (współautorzy: Kazimierz Badziak, Marek Szukalak), Łódź: Wydawnictwo Łódzkie 1987.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya