Hermann Abendroth

Hermann Abendroth
Imię i nazwisko	Hermann Paul Maximilian Abendroth
Data i miejsce urodzenia	19 stycznia 1883 ; Frankfurt nad Menem
Data i miejsce śmierci	29 maja 1956 ; Jena
Gatunki	muzyka poważna
Zawód	dyrygent, pedagog
	Odznaczenia
	Multimedia w Wikimedia Commons

Hermann Paul Maximilian Abendroth^[1] (ur. 19 stycznia 1883 we Frankfurcie nad Menem, zm. 29 maja 1956 w Jenie^[1]^[2]^[3]^[4]) – niemiecki dyrygent i pedagog.

Życiorys

Był synem księgarza^[1]^[4]. Kształcił się w Monachium, jego nauczycielami byli Ludwig Thuille (kompozycja), Anna Hirzel-Langenhan (fortepian) i Felix Mottl (dyrygentura)^[2]^[3]. W latach 1903–1904 prowadził w Monachium amatorską orkiestrę^[2]^[3]. Od 1905 do 1911 roku przebywał w Lubece, gdzie dyrygował orkiestrą Vereinigung der Musikfreunde^[1]^[2]^[3]^[4]. W latach 1911–1915 pełnił funkcję generalnego dyrektora muzycznego w Essen, następnie przeniósł się do Kolonii, gdzie był m.in. dyrektorem konserwatorium, dyrygentem orkiestrowym i organizatorem miejskich festiwali muzycznych^[2]^[3]. W latach 1927–1937 występował gościnnie z London Symphony Orchestra^[5]. Kilkukrotnie gościł w Polsce^[2].

W 1933 roku został usunięty przez nowe narodowosocjalistyczne władze z zajmowanych stanowisk, jednak już rok później mianowano go na miejsce zwolnionego Bruno Waltera dyrygentem Gewandhausorchester w Lipsku, którym pozostał do 1945 roku^[3]. Zajmował też wysokie stanowiska w nazistowskiej Reichsmusikkammer^[2]. W latach 1943–1944 występował na festiwalu w Bayreuth^[1]^[5]^[6]. Po upadku III Rzeszy znalazł się na terenie radzieckiej strefy okupacyjnej, w 1946 roku został mianowany generalnym dyrektorem muzycznym w Weimarze^[3]. W 1949 roku objął funkcję dyrygenta radiowej orkiestry symfonicznej w Lipsku, a od 1953 roku kierował orkiestrą symfoniczną radia berlińskiego^[2]^[3]^[4]^[5]. Otrzymał Nagrodę Państwową NRD II klasy (1949)^[4]^[6] oraz Srebrny Order Zasługi dla Ojczyzny (1954)^[6]. W 1951 roku jako pierwszy po II wojnie światowej niemiecki dyrygent wystąpił w ZSRR^[4].

Zasłynął jako interpretator utworów niemieckich klasyków^[2]^[3]. Podczas swojego pobytu w Kolonii przyczynił się do rozwoju miejscowego życia muzycznego^[2]. Jego służalcza postawa wobec reżimu najpierw w III Rzeszy, później w NRD, jest przedmiotem kontrowersji^[3].

Przypisy

↑ ^a ^b ^c ^d ^e Deutsche biographische Enzyklopädie (DBE). T. Band 1 Aachen – Braniß. München: K.G. Saur, 2005, s. 11. ISBN 978-3-598-25031-6.
↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 1. Część biograficzna ab. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979, s. 5. ISBN 83-224-0113-2.
↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 1 Aalt–Cone. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3. ISBN 0-02-865526-5.
↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f Biographisches Handbuch der SBZ/DDR. T. 1. Abendroth–Lyr. München: K. G. Saur, 1996, s. 1. ISBN 3-598-11176-2.
↑ ^a ^b ^c The Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2013, s. 2. ISBN 978-0-19-957854-2.
↑ ^a ^b ^c Kürschners biographisches Theater-Handbuch. Berlin: Walter de Gruyter & Co, 1956, s. 11.

[dbe-1] Deutsche biographische Enzyklopädie (DBE). T. Band 1 Aachen – Braniß. München: K.G. Saur, 2005, s. 11. ISBN 978-3-598-25031-6.

[encmuz-2] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 1. Część biograficzna ab. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979, s. 5. ISBN 83-224-0113-2.

[baker-3] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 1 Aalt–Cone. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3. ISBN 0-02-865526-5.

[handbuch-4] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f Biographisches Handbuch der SBZ/DDR. T. 1. Abendroth–Lyr. München: K. G. Saur, 1996, s. 1. ISBN 3-598-11176-2.

[oxford-5] The Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2013, s. 2. ISBN 978-0-19-957854-2.

[kurschners-6] Kürschners biographisches Theater-Handbuch. Berlin: Walter de Gruyter & Co, 1956, s. 11.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

Hermann Abendroth

Życiorys

Przypisy

Content Disclaimer