Hertha Pohl

Hertha Pohl

Tablica upamiętniająca w Krapkowicach
Data i miejsce urodzenia	1889 Krapkowice
Data i miejsce śmierci	4 października 1954 Fryburg Bryzgowijski
Narodowość	niemiecka, śląska
Dziedzina sztuki	literatura
Ważne dzieła
Noc żali Biedny lud Droga Martiny Förster Na ścieżkach życia Kurtyna opada Miłosierny Samarytanin Mnie to spotkało

Hertha Pohl (ur. 1889 w Krapkowicach, zm. 4 października 1954) – niemiecka pisarka nazywana pisarką ludzi ubogich i osamotnionych. Jej książki napisane w języku niemieckim pozwalają czytelnikowi odnaleźć wiele elementów biograficznych. To głównie z nich dowiadujemy się, że pochodziła z bardzo biednej rodziny oraz że to bieda zmusiła ją do poszukiwania pracy w innym mieście. Żeby przeżyć pracowała jako szwaczka w berlińskiej fabryce. W tłumaczeniu z języka niemieckiego tak wspomina pobyt poza domem rodzinnym: Brakowało mi przyjaznej duszy. Krewni, u których mieszkałam, żyli w ubóstwie i dawali mi do zrozumienia, że skoro znalazłam pracę, to powinnam żyć na własną rękę.(...) Setki prześcieradeł i poduszek ozdabiałam, naszywając koronki. Chcąc zarobić 15 Marek tygodniowo, żeby przeżyć musiałam pracować w szybkim tempie. Hertha Pohl nie lubiła opowiadać o sobie, a wszystkie swoje myśli, problemy, rozterki, a także marzenia wolała przelać na papier. Nie tylko warunki bytowe, ale również tęsknota za rodzinnym miastem Krapkowicami przyczyniły się do tego, że pisarka czuła się bardzo nieszczęśliwa. W ten sposób odkryła w sobie potrzebę pisania, to pomagało jej w życiu.

• A. Hayduk – Obok mnie siedziała Hertha Pohl, biedna szwaczka z Krapkowic. Zatopiona w sobie, słuchała w milczeniu. Włosy miała nie zaczesane, splecione do tyłu w tradycyjny, górnośląski węzeł. Na głowie staromodny kapelusik, twarz zgnębiona, oczy spuszczone. Spracowane ręce spoczywały na kolanach. Ona, robotnica z Krapkowic

• E. Laslowski – Obok mnie stała szczupła, blada kobieta, dziwnie nieśmiała, małomówna. Z trudem dowiedziałem się od niej czegoś więcej o jej losie. Zubożali rodzice, trudne warunki w domu [...] ciężkie życie szwacki, bez radości

• A. Bernard – Z wielkim zainteresowaniem, jednym tchem, przeczytałem powieść „Tina Stawiks Ernte”. Byłam wstrząśnięta. Jedynie prawdziwy poeta mógł napisać taką rzecz [...] Życie dziewczyny poniżonej przez lo0s i zniewolonej jawi się czytelnikowi przerażająco wyraźnie i zmusza do myślenia^[1]

• Noc żali – opowiadania górnośląskie z 1922 r.
• Biedny lud – nowela z 1922 r.
• Droga Martiny Förster – powieść z 1923 r.
• Na ścieżkach życia – z 1927 r.
• Kurtyna opada – z 1933 r.
• Miłosierny Samarytanin z 1950 r.
• Mnie to spotkało z 1954 r.

W swoich książkach w sposób realistyczny opisuje ludzkie spostrzeżenia i przeżycia. Po wybuchu I wojny światowej Hertha Pohl wróciła do Krapkowic, żeby opiekować się swoją ciężko chorą matką. To właśnie tutaj w Krapkowicach czuła się najlepiej, tu była w domu rodzinnym i nie chciała go więcej opuszczać.