Heterocerus aragonicus

Heterocerus aragonicus – gatunek chrząszcza z rodziny różnorożkowatych i podrodziny Heterocerinae.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1850 roku przez Ernsta H. von Kiesenwettera na łamach „Stettiner Entomologische Zeitung”. Miejsce typowe znajduje się w Portugalii^[1][2].

Chrząszcz o ciele długości od 3,5 do 5 mm^[3].

Głowa jest czarna, porośnięta białawym owłosieniem i wmieszanymi w nie dłuższymi szczecinkami, najlepiej widocznymi w bocznych jej częściach. Czułki buduje jedenaście członów, z których siedem ostatnich formuje buławkę. Nadustek jest drobno i obficie owłosiony. Aparat gębowy ma uzębione, ostro zwieńczone żuwaczki^[3].

Przedplecze jest czarne z ochrowym obrzeżeniem, drobno i gęsto punktowane, porośnięte białawym owłosieniem i wmieszanymi w nie dłuższymi szczecinkami, widocznymi najlepiej na jego bokach. Pokrywy są ciemnobrązowe do czarnych z ochrowym wzorem, owłosione i punktowane podobnie jak przedplecze, ale ponadto ponakłuwane (mikropunktowane). Wzór na pokrywie różni się od tego u różnorożka drążyna zawsze pojedynczym znakiem wierzchołkowym i zazwyczaj zlanymi w kształt litery „S” znakiem pośrodkowym i krawędziowym. Ubarwienie ud i goleni jest czarno-ochorwe, a stóp ochrowe. Golenie uzbrojone są w liczne kolce^[3].

Odwłok jest czarny z ochrowym obrzeżeniem, obficie porośnięty białawym owłosieniem i wmieszanymi w nie dłuższymi szczecinkami. Linie zabiodrowe (udowe) za tylnymi biodrami są nie w pełni wykształcone. Łuk strydulacyjny i rowki strydulacyjne są dobrze widoczne^[3].

Owad ten zasiedla pobrzeża rzek, strumieni i słonawisk oraz wybrzeża morskie. Bytuje w piaszczystym i mulistym podłożu oraz wśród napływek popowodziowych^[3].

Gatunek palearktyczny o zachodniośródziemnomorskim typie rozsiedlenia, w Europie znany z Portugalii, Hiszpanii, Francji, Niemiec i Włoch, a w Afryce z Maroka, Algierii i Tunezji^[3].