Hexathele
| Hexathele | |
| Ausserer, 1871 | |
_-_(1).jpg) Samica Hexathele hochstetteri | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Podtyp | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Infrarząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
Hexathele |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Hexathele hochstetteri Ausserer, 1871 | |
Hexathele – rodzaj pająków z infrarzędu ptaszników i rodziny Hexathelidae. Obejmuje 20 opisanych gatunków. Wszystkie są endemiczne dla Nowej Zelandii.
Morfologia
Karapaks ma nieliczne włoski, wykształconą bruzdę szyjną i prostą do nieznacznie wygiętej jamkę. Oczy tworzą zwartą grupkę, a ich pary środkowe rozmieszczone są na planie znacznie szerszego z tyłu niż z przodu oraz tak długiego jak na przedzie szerokiego lub nieznacznie dłuższego niż na przedzie szerszego trapezu. W widoku grzbietowym oczy par przednich leżą w jednej linii, pary tylno-środkowej zaś bardziej z przodu niż tylno-bocznej. Szczękoczułki pozbawione są rastellum. Na przedniej krawędzi bruzdy szczękoczułka leżą silnie zęby, a małe ząbki znajdują się w nasadowej części jej dna koło krawędzi tylnej. Warga dolna i szczęki uzbrojone są w kolce. Na sternum znajdują się trzy pary sigilla. Wszystkie pary odnóży wyposażone są w kolce i mają stopy zwieńczone trzema pazurkami, z których górne cechują się ząbkami umieszczonymi w pojedynczym szeregu. U samca odnóża pary pierwszej mają w odsiebnej części goleni wyrostek z dwoma kolcami, a w dosiebnej części nadstopia wypłaszczone wgłębienie. Opistosoma (odwłok) dysponuje trzema parami kądziołków przędnych, z których ostatnia jest trójczłonowa i znacznie dłuższa niż stopy ostatniej pary odnóży[1].
Nogogłaszczki samca pozbawione są modyfikacji na goleni. Nogogłaszczki samicy nie mają skopuli. Genitalia samicy zawierają parę jednopłatowych lub dwupłatowych spermatek[1].
Ekologia i występowanie
Pająki te żyją w rurkowatych oprzędach umieszczonych pod korą, kamieniami, w próchnowiskach pni i kłód, szczelinach gleby i dziurach w ziemi. Przynajmniej trzem gatunkom zdarza się również wykopywać własne norki[1].
Rodzaj endemiczny dla Nowej Zelandii[1][2], znany z Wysp Północnej i Południowej[1].
Taksonomia i ewolucja
Kladogram Hexathelidae wg Hedina i innych (2018)[3]
|
Takson ten wprowadzony został w 1871 roku przez Antona Ausserera na łamach „Verhandlungen der Kaiserlich-Königlichen Zoologisch-Botanischen Gesellschaft in Wien” jako monotypowy, z H. hochstetteri jako jedynym gatunkiem[4][2]. Zdecydowana większość gatunków opisana została w 1968 roku przez Raymonda R. Forstera w monografii poświęconej nowozelandzkim Ctenizetidae i Dipluridae[1].
Do rodzaju zalicza się 20 opisanych gatunków[2]:
- Hexathele cantuaria Forster, 1968
- Hexathele cavernicola Forster, 1968
- Hexathele exemplar Parrott, 1960
- Hexathele hochstetteri Ausserer, 1871
- Hexathele huka Forster, 1968
- Hexathele huttoni Hogg, 1908
- Hexathele kohua Forster, 1968
- Hexathele maitaia Forster, 1968
- Hexathele nigra Forster, 1968
- Hexathele otira Forster, 1968
- Hexathele para Forster, 1968
- Hexathele petriei Goyen, 1887
- Hexathele pukea Forster, 1968
- Hexathele putuna Forster, 1968
- Hexathele ramsayi Forster, 1968
- Hexathele rupicola Forster, 1968
- Hexathele taumara Forster, 1968
- Hexathele waipa Forster, 1968
- Hexathele waita Forster, 1968
- Hexathele wiltoni Forster, 1968
Wyniki filogenetycznych analiz molekularnych Marshala Hedina i innych z 2018 roku wskazują na zajmowanie przez Hexathele pozycji siostrzanej dla kladu tworzonego przez Plesiothele, Teranodes, Paraembolides i Bymainiella[3].
Przypisy
- ↑ a b c d e f R.R. Forster, Ctenizidae, Dipluridae, [w:] R.R. Forster, C.L. Wilton, The spiders of New Zealand. Part II. Ctenizidae, Dipluridae., „Otago Museum Bulletin”, 2, Dunedin 1968, s. 138-164.
- ↑ a b c Family: Hexathelidae Simon, 1892. [w:] World Spider Catalog [on-line]. [dostęp 2025-03-27].
- ↑ a b Marshal Hedin, Shahan Derkarabetian, Martín J. Ramírez, Cor Vink, Jason E. Bond. Phylogenomic reclassification of the world’s most venomous spiders (Mygalomorphae, Atracinae), with implications for venom evolution. „Scientific Reports”. 8 (1636), s. 1-7, 2018. DOI: 10.1038/s41598-018-19946-2.
- ↑ A. Ausserer. Beiträge zur Kenntniss der Arachniden-Familie der Territelariae Thorell (Mygalidae Autor). „Verhandlungen der Kaiserlich-Königlichen Zoologisch-Botanischen Gesellschaft in Wien”. 21, s. 117-224, 1871.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.