Holtyt
| |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Al6(Al,Ta)(BO3)[(Si,Sb,As)O4]3(O,OH)3 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
8,5[1] |
| Przełam |
brak |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra[1] |
| Pokrój kryształu |
słupkowe, wydłużone względem [100] |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
rombowy[1] |
| Gęstość |
3,60–3,90 g/cm³[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
kremowy, białawy, żółtawy, brązowawy |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
jedwabisty, szklisty, żywiczny, matowy[1] |
| Współczynnik załamania |
1,705–1,761 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,015–0,025[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.AJ.10[1] |
Holtyt – minerał z gromady krzemianów, wcześniej zaliczany do tlenków. Nazwa pochodzi od australijskego premiera Harolda Edwarda Holta (opisany w 1971 r.). Bardzo rzadki minerał, opisany jak dotąd tylko z trzech miejsc na świecie, w tym z Polski.
Charakterystyka
Minerał ten tworzy cienkie żyłki i większe nagromadzenia promienistych agregatów. Kryształy mają pokrój słupkowy o postaci silnie wydłużonych indywiduów o żółtawej do białej barwie i jedwabistym połysku. Długość tych kryształów sięga czasem kilku centymetrów, a grubość w większości w granicach 2 do 5 μm. Występowanie holtytu związane jest z wtargnięciem kwaśnych magm granitoidowych w utwory zasadowe i ultrazasadowe. Występuje w paragenezie z tantalitem i jako minerał wtórny po stibiotantalicie. Spotykany także w pegmatytach[1].
Minerały współwystępujące
kwarc, K-skalenie, plagioklazy, turmaliny, elbait, albit[1], lepidolit, muskowit, spodumen, amblygonit, pollucyt, mikroklin, simpsonit, cyrkon, tantalit i stibiotantalit.
Występowanie[1]
- Polska - Szklary koło Ząbkowic Śląskich na Dolnym Śląsku;
- Australia - (Australia Zachodnia) Greenbush;
- Rosja - Półwysep Kolski;
- Argentyna;
Przypisy
Literatura
- Bolewski A., Manecki A., Mineralogia szczegółowa, Wydawnictwo PAE. Warszawa 1993, ISBN 83-85636-03-X
- Pieczka A., Marszałek M., Holtite the first occurrence in Poland, Mineralogia Polonica, Volume 27 No2 1996
- Pieczka A., A rare mineral-bearing pegmatite from the Szklary serpentinite masiff, the Fore-Sudetic Block, SW Poland, Geologia Sudetica, vol 33: 23-31, 2000
- Szełęg E., Atlas minerałów i skał, Wyd. Pascal, Bielsko-Biała 2007, ISBN 978-83-7513-138-3
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.