Hot Club de France

Hot Club de France – francuska organizacja miłośników jazzu, założona w 1932 w Paryżu przez Hugues’a Panassiégo, Jacques’a Auxenfansa i Elvina Dirata. Zajmowała się promocją jazzu tradycyjnego, swingu i bluesa, a także późniejszych zjawisk w afroamerykańskiej kulturze muzycznej, które uznawała za kontynuację podstawowych cech tych stylów[1].

Historia

Pierwszy koncert zorganizowany przez Hot Club de France odbył się 1 lutego 1933 z udziałem Garlanda Wilsona(inne języki) i Freddy’ego Johnsona(inne języki). Około stycznia 1934 prezesem organizacji został Hugues Panassié, który pełnił tę funkcję do śmierci, a sekretarzem Pierre Nourry(inne języki). W 1936 honorowym prezesem Hot Club de France został Louis Armstrong, pozostając nim do śmierci w 1971[1].

W 1934 w kręgu działalności organizacji powstał Quintette du Hot Club de France. Przy współudziale Charles’a Delaunaya Hot Club de France wspierał także sesje nagraniowe wydawane przez wytwórnię Swing(inne języki), m.in. z udziałem Colemana Hawkinsa, Dicky’ego Wellsa(inne języki), Billa Colemana(inne języki) i Benny’ego Cartera. W sierpniu 1938 organizacja została formalnie rozwiązana i założona ponownie, a Delaunay objął funkcję sekretarza[1].

Hot Club de France zajmował wyraźne stanowisko estetyczne, opowiadając się za jazzem zakorzenionym w afroamerykańskiej tradycji swingu i bluesa. Organizacja odrzucała bebop oraz późniejsze style wywodzone z jego podejścia rytmicznego. Zainteresowanie Delaunaya bebopem w latach 40. doprowadziło do konfliktu z Panassiém i innymi członkami stowarzyszenia; w 1947 Delaunay został zmuszony do rezygnacji[1].

Stowarzyszenie organizowało koncerty, trasy i festiwale jazzowe. W 1948 przygotowało pierwszy międzynarodowy festiwal jazzowy w Nicei, a od 1982 było związane z festiwalem w Montauban. W latach 60. organizowało trasy koncertowe m.in. Billa Harrisa(inne języki), Earla Hinesa, Memphisa Slima(inne języki) i Sister Rosetty Tharpe[1].

Do publikacji związanych z Hot Club de France należały czasopisma „Jazz hot(inne języki)”, wydawane w latach 1935–1939, oraz „Bulletin du Hot Club de France”, ukazujący się od 1950[1]. Współczesny „Bulletin du HCF” jest dwumiesięcznikiem wydawanym przez Hot Club de France i poświęconym jazzowi, bluesowi oraz gospel[2].

Siedziba Hot Club de France została przeniesiona z Paryża do Montauban w 1948, następnie do Saint-Vrain koło Corbeil-Essonnes w 1977, a w 1999 do Nogent-sur-Marne. Liczba lokalnych klubów afiliowanych przy organizacji zmieniała się w ciągu jej historii; w 2000 działało 17 klubów afiliowanych i dwa stowarzyszone[1]. Według informacji podawanych przez organizację współczesny Hot Club de France obejmuje strukturę krajową oraz regionalne stowarzyszenia afiliowane, organizujące m.in. koncerty, festiwale i konferencje[3].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g Howard Rye. Hot Club de France. „Grove Music Online”, 2003. Oxford University Press. DOI: 10.1093/gmo/9781561592630.article.J208400. (ang.). 
  2. ↑ La revue du jazz. Bulletin du HCF. Hot Club de France. [dostęp 2026-07-10]. (fr.).
  3. ↑ Le Hot Club de France. Hot Club de France. [dostęp 2026-07-10]. (fr.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya