Hołoby

Hołoby
	; Budynek bramny zespołu pałacowego Ronikierów
Herb	Flaga
Państwo	Ukraina
Obwód	wołyński
Powierzchnia	0,57 km²
Wysokość	185 m n.p.m.
Populacja (2024); • liczba ludności	; 3792
Nr kierunkowy	3352
Kod pocztowy	45070
	Położenie na mapie hromady Hołoby Hołoby
	Położenie na mapie Ukrainy Hołoby
	Położenie na mapie obwodu wołyńskiego Hołoby
	Położenie na mapie rejonu kowelskiego Hołoby
	51°04′57″N 25°00′39″E/51,082500 25,010833
	Multimedia w Wikimedia Commons

Hołoby (ukr. Голоби) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie kowelskim obwodu wołyńskiego, na historycznym Wołyniu. Siedziba władz hromady Hołoby.

Osiedle liczy 3792 mieszkańców (2024)^[1].

Znajduje tu się stacja kolejowa Hołoby, położona na linii Zdołbunów – Kowel.

Historia

Miejscowość została założona w XVI w. Administracyjnie przynależała do województwa wołyńskiego Korony Królestwa Polskiego. Po III rozbiorze Polski w zaborze rosyjskim. W 1873 otwarto stację kolejową na trasie łączącej Kowel i Zdołbunów.

W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Hołoby w powiecie kowelskim województwa wołyńskiego.

W czasie kampanii wrześniowej stacjonowała tu 13 Eskadra Towarzysząca^[2].

Podczas okupacji niemieckiej Żydów mieszkających w osadzie (kilkadziesiąt rodzin^[3]) przesiedlono do Mielnicy, gdzie w 1942 roku zostali rozstrzelani^[4]. W marcu 1943 Niemcy przy udziale ukraińskiej policji rozstrzelali około 20 Polaków^[3].

Utracone wraz z Wołyniem przez Polskę w 1945.

Zabytki

kościół pw. św. Michała Archanioła z lat 1711-1728 ufundowany przez Józefa Jaruzelskiego^[5]
pałac Ronikierów - nieistniejący. Obok znajdowały się cztery figury z 1711 r., do dziś zachowały się trzy z nich^[6]^[5]. Istnieje także dawna oficyna, rozbudowana w dwudziestoleciu międzywojennym oraz budynek bramny^[5].
plebania - wybudowana w XVIII w. na wzór dawnego polskiego dworu^[6]
cerkiew pw. św. Jerzego w stylu barokowo-klasycystycznym z 1783 r. fundacji Jerzego Wilgi^[5]
dzwonnica z XVIII w. przy cerkwi
budynek dworca kolejowego z 1903

Kościół św. Michała Archanioła
Zespół pałacowy Ronikierów
Figura w zespole pałacowym
Cerkiew św. Jerzego (UKP PM)

Urodzeni w Hołobach

Stanisław Roziewicz – polski tokarz, poseł na Sejm PRL
Barnaba (Hładun) – biskup Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego

Przypisy

↑ ПАСПОРТ територіальної громади Голобської селищної ради [online], golobska-gromada.gov.ua [dostęp 2025-02-08] (ukr.).
↑ Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1991, s. 349. ISBN 83-206-0795-7.
↑ ^a ^b WładysławW. Siemaszko WładysławW., EwaE. Siemaszko EwaE., Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 333, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885 .
↑ Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s.223-224
↑ ^a ^b ^c ^d GrzegorzG. Rąkowski GrzegorzG., Wołyń. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część I, Pruszków: Rewasz, 2005, s. 96-98, ISBN 83-89188-32-5, OCLC 69330692 .
↑ ^a ^b Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Łuck 1929 (4). wolyn.ovh.org. [dostęp 2013-12-12].

Linki zewnętrzne

Hołoby, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 105 .
Hołoby, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 567 .
Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Łuck 1929 (4). wolyn.ovh.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-03-07)].
Hołoby na stronie Rady Najwyższej Ukrainy
http://ukraine.kingdom.kiev.ua/region/02/goloby.php
Archiwalne widoki miejscowości w bibliotece Polona

[1] ПАСПОРТ територіальної громади Голобської селищної ради [online], golobska-gromada.gov.ua [dostęp 2025-02-08] (ukr.).

[2] Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1991, s. 349. ISBN 83-206-0795-7.

[Siemaszko-3] WładysławW. Siemaszko WładysławW., EwaE. Siemaszko EwaE., Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 333, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885 .

[4] Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s.223-224

[Rakowski-5] GrzegorzG. Rąkowski GrzegorzG., Wołyń. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część I, Pruszków: Rewasz, 2005, s. 96-98, ISBN 83-89188-32-5, OCLC 69330692 .

[wolyn-6] Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Łuck 1929 (4). wolyn.ovh.org. [dostęp 2013-12-12].

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]